PſalmusCXXIII

Fhic exultat niſi in ſpe ſicut dixi? Et vt nob̓certa ſit ip̄a ſpes: exultādo cantemus. Nōem̄ qui cantant alieni ſunt a nobis: aut nōin hoc pſalmo vox noſtra eſt. Sic auditetanqͣꝫ voſipſos audiatis: ſic audite tanqͣꝫin ſpeculo ſcripturarū voſipſos attendatꝭ.Cū em̄ tanqͣꝫ in ſpeculū attēdis ſcpͥturas:exhilaratur facies tua: Cū ſimilē te inuenies exultatione ſpei: mēbris quibuſdā chriſti q̄ mēbra iſta cātarūt: eris ⁊ tu in ip̄is mēbris ⁊ cātabis iſta. Cur gͦ iſta cantāt exultādo? Quia euaſerunt. Ergo ſpes eſt in qͣcantāt. Cū em̄ hic ſumꝰ ⁊ ꝑegrinamur nōdū euaſimus. Preceſſerunt quidē mēbraquedā de corꝑe illo: de quo ⁊ nos ſumꝰ: q̄pn̄t in veritate cātare. Et hoc cātarūt martyres ſancti. Iā em̄ euaſerūt: ⁊ in exultation cū chriſto ſūt recepturi corꝑa iā incorrupta eadē ipſa que pͥmo erāt corruptibilia: in quibꝰ paſſi ſūt penas: inde illis fientornamēta iuſticie. Ergo ſiue illi iam in re:ſiue nos iā in ſpe: ꝯiungentes affectū coronis eorū: ⁊ deſiderātes talem vitā qualemhic nō habemus: ſed habere nō poterimniſi eā hic deſiderauerimꝰ: cātemus ſimulomnes ⁊ dicamus:¶ Expoſitio pſalmi.Iſi quia dn̄s erat in nobis:CnjReſpexerūt em̄ quidā tribulationes quas paſſi ſūt: ⁊ ꝯſiderauerūtin eo iā loco: ⁊ in beatitudine ⁊ in ſecuritate ꝯſtituti qua trāſierint quo venerint: ⁊ qꝛdifficile erat inde liberari: niſi adeſſet manꝰliberātis in gaudio dixerunt: Niſi qꝛ dn̄serat in nobis. Sic ceperunt cātare: nōduꝫdixerūt vn̄ euaſerūt tanta eſt exultatio: niſi qꝛ dn̄s in nobis. Dicat nūc iſrael niſi quia dn̄s erat ī nobis. Nūc dicat:iam euaſit. Euadētes em̄: id eſt eos qui iāeuaſerūt: cōſtituit intuēdos pſalmus iſte.Cōſtituamus illos ⁊ nos in corde iā triumphātes: ⁊ tanqͣꝫ ibi ⁊ nos ſimus: ſicut in ſuperiore pſalmo dictū eſt: Stātes erant pedes noſtri in atrijs hieruſaleꝫ. Nōdum ibierāt: ſed in via erant. Tāta aūt leticia eratfeſtinātiuꝫ: ⁊ tāta ꝑueniēdi ſpes: vt adhucin via poſiti ⁊ laborātes iam ſibi illic cōſtituti viderentur. Sic ⁊ nūc ponamꝰ nos inillo triūpho qd̓ erit in futuro ſeculo: qn̄ inſultabimus morti iā finite: iam cōſumpte:qn̄ dicemꝰ: Ubi eſt mors ꝯtētio tua? Ubieſt mors aculeus tuꝰ? Iā cōiūcti angelis:⁊ exultātes cū rege noſtro qui pͥmus reſurgere voluit: qͣꝫuis pͥor mori noluerit. Mul

ti em̄ an̄ illū mortui ſunt: ſed nemo ante illū reſurrexit in eternū. Exultātes aūt cū illo: etiā ibi ſpe ⁊ corde ꝯſtituti qꝛ euaſimꝰ:cogitemus quid euaſimus: que ſcandala:quas tribulatiōes mūdi: quas ꝑſecutiōesomniū paganoꝝ: quos dolos omniū hereticoꝝ: quas ſuggeſtiones diaboli: qͣs cupiditatum cōflictationes. Omnia iſta quiseuaderet: niſi quia dominus erat in nobis:Dicat nūc iſrael: Securꝰ em̄ dicat iſrl̓: niſi quia dominus erat in nobis. Quando-¶ Cū inſurgeret hoīesᶠ ſuper nos.Noli ergo mirari victi ſūt: hoīēs em̄ erāt.Dominꝰ aūt erat in nobis: non homo eratin nob̓. Hoīes aūt ſurrexerūt ſuꝑ nos. Sꝫtamē opprimerēt homines alios hoīes: niſiin his homībus qui nō potuerūt opprimi:nō homo eſſet ſed dominꝰ. Ergo niſi quiadn̄s erat in nobis: cū inſurgeret hoīēs ſuꝑnos: Quid em̄ facerēt nob̓ hoīēs? Exultātibꝰ ⁊ cātātibꝰ ⁊ ſecuri tenētibꝰ beatitudinēſempiternam: quid nobis facerēt hoīes inſurgētes in nos? Niſi dn̄s eſſet in nobiſ qͥdfacerent; Forſitan viuosᶠ abſorbuiſſent nos. Uiuos abſorbuiſſent? Nō: pri1occidiſſent ⁊ ſic abſorbuiſſent. O īmaneso crudeles: non ſic abſorbet eccl̓ia. Petromacta ⁊ māduca dictū eſt: nō viuos abſorbe. Quomodo ergo Petrus: id eſt eccl̓iamactat ⁊ ſic māducat? Et quomodo iſti qͥexurrexerūt ſuꝑ nos forſitan viuos abſorbuiſſēt nos: niſi qꝛ dn̄s erat ī nobis? Quiain eccleſie corpus nemo intrat: niſi priꝰ occiſus: moritur quod fuit: vt ſit qd̓ non fuit: Alioqͥn qui nō occidit̉ ⁊ nō manducat̉ab eccleſia: eſſe in numero populi poteſt qͥvidet̉ oculis huānis: in numero aūt populi qui cognitus deo eſt: de quo dicit Apoſtolꝰ: Nouit dominꝰ qui ſūt eiꝰ: non p̄t eſſeniſi māducatus: nec māducari poterit niſiprimo mactatus. Uenit paganus: adhucin illo idolatria viuit: inſerēdus eſt mēbrischriſti: inſerat̉: neceſſe eſt vt manducet̉: ſednō poteſt māducari ab eccleſia: niſi primomactatꝰ: Renūciet ſecl̓o: tūc mactat̉. Credat in deum tūc manducat̉. Quomodo gͦilli viuos abſorbuiſſent nos: niſi quia dn̄serat in nobis? Surrexerūt em̄ multi ꝑſecutores aliquādo: ⁊ nūc non deſunt: ſingillatim inſurgūt ⁊ aliquādo viuos abſorbent:ſed in quibus non eſt dominꝰ. Ideo anteoīa illi dixerunt: niſi quia dominus erat innobis: quia multi abſorbent̉ in quibus nōeſt dn̄s. Hi ſūt qui viui ſorbent̉: qui ſciunt

15 3

Alia lr̄a.f forte.r deglutiſſēt

Alia lr̄a.f exurgerēt.r in.