PſalmusCXXII
Ivult qd̓ adhuc tanqͣꝫ ſerui loquimur? Nūquid tantū meritū habere poſſumus in eccleſia: qͣꝫuis iaꝫ filij facti ex ſeruis: quantūhabuit ipſe apoſtolus Paulus? Et tn̄ qͥddicit in epiſtola? Paulus ſeruꝰ chriſti Ieſu. Si ille ſe adhuc dicit ſeruū per quē nobis euangeliū p̄dicatum eſt: quātomagisnos debemꝰ agnoſcere conditionē noſtrā:vt maior ſit in nobis gratia ip̄ius. Primoem̄ ſeruos fecit quos redemit. Sāguis em̄ille ꝓ ſeruis preciū eſt: ꝓ ſponſa pignꝰ eſt.Agnoſcentes itaqꝫ conditionē noſtrā: ⁊ ſiiam filij ꝑ gratiā ip̄ius: ſerui tn̄ ꝓpter creaturam: qꝛ vniuerſa creatura deo ſeruit: dicamus: Sicut oculi ſeruorū in manus dominoꝝ ſuorum: ⁊ ſicut oculi ancille in manus domine ſue: ſic oculi noſtri ad dn̄m deum noſtrū: quoaduſqꝫ miſereat̉ noſtri. Dixit ⁊ quare. Sicut ſerui oculos habent inmanuſ dn̄i ſui: ⁊ ſicut ancille oculos habētin manus dn̄e ſue: ſic inquit oculi noſtri addominū deum noſtrū. Et quaſi quereres:vt qͥd? Quoaduſqꝫ īquit: miſereat̉ noſtri.Quales gͦ ſeruos voluit intelligi fratres: q̄oculos habent in manus dominoruꝫ ſucrū: Et quales ancillas: que oculos habētin manus dn̄e ſue: quoaduſqꝫ miſereaturdomina earū? Qui ſunt iſti ſerui ⁊ ancilleꝫqui ſic habēt oculos in manus dominorūſuorū: niſi qui iubentur cedi? Oculi noſtriad dominū deum noſtrū: quoaduſqꝫ miſereatur noſtri: Quomō? Sicut oculi ſeruorum in manus dominorū ſuoꝝ: ⁊ ſicut oculi ancille in manus domine ſue. Ergo ⁊ illi⁊ ille qͦaduſqꝫ miſereat̉: vel dominꝰ: vl̓ domina. Fac ergo aliquē dn̄m iuſſiſſe ſeruuꝫſuū cedi. Uapulat ſeruꝰ: ſentit plagarū dolores: attendit ad manus domini ſui: quoaduſqꝫ dicat: parce. Manū em̄ ipſam poteſtatem dicit. Ergo quid dicimꝰ fratresIuſſit nos cedi dominꝰ noſter: ⁊ domīa noſtra: ſapiētia dei iuſſit nos cedi: ⁊ in hac vita vapulamꝰ: ⁊ tota iſta vitā mortalis plaga noſtra eſt. Audi vocē pſalmi: Pro iniquitate erudiſti hominē: ⁊ tabeſcere feciſtiſic̄ araneā animā meā. Attēdite fratres: qͣꝫtabida eſt aranea: vt leui tactu conquaſſetur ⁊ moriatur. Et ne quaſi carnem ſolā infirmitate mortalitatis putaremus nos habere tabidam: non dixit: tabeſcere me feciſti: ne ſcd̓m carneꝫ intelligeremus: ſed ait:tabeſcere feciſti ſicut araneam animā meam. Nihil em̄ infirmius anima noſtra poſita in medijs temptationibꝰ ſeculi: in me-
dijs gemitibꝰ ⁊ ꝑturitionibꝰ moleſtiarū: nihil ea infirmius donec hereat ſoliditati celeſti: ⁊ ſit in templo dei vnde iā non cadat:Quia pͥmo vt veniret ad hāc infirmitatē ⁊tabificationē: ſicut aranea infirma facta ē:⁊ de paradiſo expulſa eſt: tunc iuſſus eſt ſeruus cedi. Fratres mei: videte ex quo vapulemus. In omnibꝰ qui ab initio generꝭ humani nati ſunt: in omnibꝰ qui nūc ſunt: inoībus qui poſtea naſcent̉ Adaꝫ vapulat:Uapulat Adā: id eſt genꝰ humanū: ⁊ multi ſic obdurauerūt: vt nec plagas ſuas ſentiāt. Qui vero ex ipſo genere filij facti ſūt:receperūt ſenſum doloris: ſentiūt ſe vapulare: ⁊ nouerūt quis iuſſit vt vapulēt: ⁊ leuauerūt oculos ſuos ad eū qui habitat incelo: ⁊ ſic ſunt oculi eoꝝ in manus dn̄i ſui:quoaduſqꝫ miſereat̉: ſicut oculi ſeruorū inmanꝰ dn̄orum ſuoꝝ: ⁊ ſicut oculi ancille inmanus dn̄e ſue. Uides felices aliquos iniſto ſeculo ridētes: iactātes ſe nō vapulāt:īmo peius vapulāt: hoc ipſo grauiꝰ cedūt̉qͦ ſenſū iā ꝑdiderūt. Euigilēt ⁊ vapulēt ſentiāt qꝛ vapulāt: ſciant qꝛ vapulāt ⁊ doleātqꝛ vapulāt: qm̄ qͥ apponit ſcientiā apponitdolorē: Hoc ſcpͥtura dixit. Iō dn̄s in euāgelio: Beati lugentes qm̄ ipſi cōſolabuntur. Audiamꝰ vocē hominis qui vapulat:⁊ ſint iſte vnus cuiuſqꝫ noſtrū voces: ⁊ qn̄nobis bene eſt. Nā qͥs nō intelligat vapulare ſe: qn̄ egrotat: qn̄ in carcere eſt: quando in catena: qn̄ forte latrones patitur: qn̄ab aliqͥbus improbis ei alique moleſtie irrogātur: ſentit vapulare ſe? Magnus ſenſus eſt videre qꝛ vapulat: ⁊ qn̄ illi bene eſt.Nō em̄ ait ſcriptura: in Iob: tēptationibꝰabundat vitā hūana: ſed ait: nunqͥd nontēptatio eſt vita humana ſuꝑ terrā? Totāipſaꝫ vitā temptationē dixit. Omnis ergovita tua ſuꝑ terrā plage tue ſūt. Plage qͣꝫdiu viuis in terra: ſiue feliciter viuas: ſiuein aliqua tribulatione cōſtitutꝰ ſis clama:Ad te leuaui oculos meos qui habitas incelo. Ad manꝰ dn̄i qui te iuſſit cedi: cui dicis in alio pſalmo: Propter iniquitatē erudiſti homineꝫ: ⁊ tabeſcere feciſti: ſicut araneā animā meā: clamā ad manꝰ cedētis etdic ¶ Miſerere noſtri dn̄e miſererenoſtri? Nō ſunt iſte voces vapulātis: mijſerere noſtri dn̄e miſerere nr̄i. Qm̄ muljtu repleti ſumus deſpectōe. ¶ Irjplurimū repleta eſt anima noſtra:īopprobriū eis qui abūdant ⁊ deIſpectio ſuꝑbis. Qui deſpicit̉ ꝯtemnit̉.
15
Alia lr̄a.f quia.ſ Quia multū.Alia lr̄a.
Alia lr̄a.fabundantibꝰ