PſalmusCXVIII
Pſalmusteſtimonia. Sed hͦ ſane intereſt: ꝙ nō tacetur qͥd ꝯcup. ſcat̉ qn̄ bona cōmemorat̉ cōcupiſcētia: cū aūt nō addit̉ qͥd ꝯcupiſcat̉:ſꝫ ſola ponit̉: nō niſi mala intelligit̉: ſicut inhͦ qd̓ cōmemoraui. Cōcupiſcētia itaqꝫ ſapientie deducit ad regnū: ſi nō adderet ſapiētie: nullo mō diceret: concupīa ꝑducitad regnū. At v̓o apl̓s qd̓ poſuit. Concupiſcētiam neſciebam: niſi lex diceret: Nō cōcupiſces. Nō vtiqꝫ addidit cuius rei ꝯcupiſcētia: vl̓ qd̓ nō ꝯcupiſces. Certuꝫ ē enīnō intelligi cum ita dicit̉: niſi malam cōcupiſcētiam. Quid gͦ huius aīma ꝯcupiuit?Deſiderare inqͥt iuſtificatiōes tuas in omītemꝑe. Credo nōduꝫ eas deſiderabat qn̄ꝯcupiuit deſiderare. Iuſtificatiōes auteꝫfacta ſunt iuſta: id eſt oꝑa iuſticie. Cuꝫ itaqꝫ nōdum habeat: ⁊ qͥ iam deſiderat: qͣꝫ lōge ab his erat qͥ adhuc eas deſiderare concupiſcebat? Et qͣꝫ lōgius ab eis ſunt: qͥ neqꝫ hoc adhuc ꝯcupiſcūt? Mirū eſt autemquomodo cōcupiſcatur deſideriuꝫ: nec ſitſit ī nobis ꝯcupiſcētia: cuiꝰ iā ſit ī nob̓. Neqꝫ enim pulchrū aliqd̓ corpus eſt: ſicut aurum: vel caro aliqͣ ſpecioſa quā pōt hō cōcupiſcere nec habere: qꝛ extra poſita non ēin homīe. Quis neſciat in hoīe eſſe ꝯcupiſcētiam: in homīe eſſe deſideriū? Cur ergonō hcupiſcit̉: vt habeat̉ qͣſi forinſecus inferatur? Aut quō haberi eius ꝯcupīa ſine ipſo pōt: cum nō ſit ⁊ ip̄m qͥd aliud qͣꝫ concupiſcētia? Nam ⁊ deſiderare ꝓculdubio cōcupiſcere ē. Quis eſt enī iſte mirabil̓ atqꝫinexplicabil̓ languor? Et tn̄ eſt. Nā ⁊ egretus qͥ faſtidio laborat: ⁊ vult euade̓ hͦ malūcōcupiſcet vtiqꝫ deſiderare cibū dūhcupiſcit nō hr̄e faſtidiū. Sꝫ hͦ faſtidiūⁱ morb ēcorꝑis. Cōcupīa v̓o quā ꝯcupiſcit deſiderare cibū: hoc eſt carere faſtidio: in animoeſt: nō in corꝑe: ⁊ habꝫ eaꝫ nō gutturis autfauciū delectatio: q̄ faſtidio reſtringit̉: ſꝫ recuperāde ratio ſanitatis: qua appellanduꝫeſſe faſtidiū ꝓuidet̉. Et iō nō eſt mirum ſiappetit animus vt appetat corpus: quādoappetit animꝰ: nec appetit corpus. Cū aūtvtrūqꝫ animi ē: ⁊ vtrūqꝫ ꝯcupīa ē: cur nonꝯcupiſco deſiderium iuſtificationum deiQuomō in vno eodemqꝫ animo meo habeo ꝯcupīam deſiderij huiuſ: ⁊ ip̄m nō habeo deſiderium? Aut quō iſta duo ſunt: ⁊nō vnum? Ut qͥd enī ꝯcupiſco deſiderareiuſtificatiōes tuas: ac nō ip̄as iuſtificationes potius qͣꝫ earū deſiderium ꝯcupiſcoAut quo pacto poſſum iuſtificationū deſi
deriū cōcupiſcere: ⁊ ip̄as iuſtificatiōes nōꝯcupiſcere: cum ideo earū deſideriū cōcupiſcam: quia ip̄as habere concupio? Qd̓ſi ita eſt iam ip̄as vtiqꝫ concupiſco. Quidigit̉ opus eſt vt earū deſideriū ꝯcupiſcaꝫ:cum iam id habeaꝫ: ⁊ habere me ſentiam:Non enī poſſum cōcupiſcere deſideriū iuſticie: niſi concupiſcendo iuſticiā. An hoceſt qd̓ ſuperius dixi ꝙ diligenda ſit etiamip̄a dilectio qua diligit̉ qd̓ diligi oportet:ſicut odio habenda eſt dilectio qua diligitur qd̓ diligi non oportet? Odio qͥppe habuimus ꝯcupiſcentiā nr̄am: qua caro ꝯcupiſcit aduerſus ſpūm: Et qͥd eſt iſta concupiſcētia: niſi mala dilectio? Et diligimꝰ cōcupiſcentiā noſtram: qua ſpūs cōcupiſcitaduerſus carnem. Et qͥd eſt iſta cōcupiſcētia: niſi bona dilectio? Cū aūt d̓r diligēdaē: qͥd aliud dicit̉: qͣꝫ ꝯcupiſcēda ē Quocirca quoniā recte ꝯcupiſcunt̉ iuſtificationeſdei: recte cōcupiſcit̉ ꝯcupīa iuſtificationūdei. Hoc enim alio mō ſic poteſt dici: Sꝫrecte diligunt̉ iuſtificatiōes dei: recte diligitur dilectio iuſtificationū dei. An aliudeſt concupiſcere: aliud deſiderare? Nō ꝙnon ſit ꝯcupīa deſiderium: ſed qꝛ non omnis ꝯcupīa deſideriū eſt. Concupiſcunturenī ⁊ q̄ habent̉: ⁊ que nō habent̉. Nam cōcupiſcendo fruit̉ homo rebus quas habꝫ:deſiderando aūt abſentia ꝯcupiſcit. Deſiderium gͦ qͥd eſt: niſi rerū abſentiū cōcupiſcentia? Sed dei iuſtificatiōes abſentes eēquō poſſunt: niſi quādo neſciūt̉? An ⁊ qn̄ſciuntur ⁊ nō fiunt: abſentes habēde ſuntNam qͥd ſunt iuſtificationes: niſi opera iuſta: non v̓ba? Ac ꝑ hoc poſſunt infirmitate anime nō deſiderari: ⁊ ratiōe mētis vti:videt̉ qͣꝫ ſint vtiles atqꝫ ſalubres: pōt earūdeſideriū concupiſci. Sepe enī qͥd agēdūſit videmꝰ: nec agimus: qꝛ non delectat vtagamus: ⁊ cōcupimꝰ vt delectet. Preuolat intellectus ⁊ tarde ſequit̉: ⁊ aliqn̄ nō ſequitur humanus atqꝫ infirmus affectꝰ. Iōgͦ deſiderare cōcupiſcebat: q̄ bona eſſe cernebat: cupiēs eorū habere delectationeꝫ:quorū potuit videre rationē. Nō autē ait:concupiſcit: ſꝫ concupiuit aīa mea deſiderare iuſtificatiōes tuas. Fortaſſe quippe talis erat iſte incola in terra: qͥ iam ꝑueneratad id qd̓ cōcupiuerat: iamqꝫ deſiderabateas: quaruꝫ ſe deſiderio aliqn̄ concupiſſecōmemorat. Si aūt deſiderabat: cur nonhabebat? Nō enim aliqͥd impedit quo minus habeant̉ iuſtificatiōes dei: niſi qꝛ non