PſalmusCXIII
Pſalmustōes ⁊ cōfundeūt̉: hoc eſt qd̓ hic dictū eſt:Mare vidit ⁊ fugit. Si em̄ hic ꝑ verba p̄teriti temporis: ſicut eſt vidit ⁊ fugit: occulta futura p̄dicant̉: videbūt certe ⁊ ꝯfundētur: qn̄ futuri tꝑis v̓ba ſunt: qͥs audeat derebus p̄teritis cogitare? Et paulopoſt ip̄oſhoſtes nr̄os qͥ nos fugiētes vt interimerētſeq̄bant̉: id eſt delicta nr̄a: ſicut egyptiosin mari obrutos: ita in baptiſmo demerſa⁊ extincta luce clariꝰ ītimat dicēs: Qm̄ voluntariꝰ ⁊ miſericors eſt: ip̄e ꝯuertet ⁊ miſerebit̉ noſtri: demerget delicta nr̄a: demerget in maris ꝓfundū oēs culpas noſtras.Quid eſt cariſſimi? Qui vos cognoſcitisiſraelitas ẜm ſmen Abrae: qui eſtis domꝰIacob ẜm ꝓmiſſionē heredes: cognoſciteetiā vos exiſſe ab egypto: qͥ huic ſeculo renūciaſtis: exijſſe de ppl̓o barbaro: qui cōfeſſione pietatis vos a blaſphemijs gentiū ſeiunxiſtis. Nō eſt em̄ lingua veſtra: ſed barbara que deū laudare nō nouit: cui vos cātatꝭ Alleluia. Facta ē aūt iudea ſctīficatioeius in vobis. Nō em̄ qͥ in māifeſto iudeeſt: neqꝫ q̄ in manifeſto circūciſio eſt in carne: ſed qui in occulto iudeꝰ eſt ⁊ circūciſione cordis. Int̓rogate gͦ corda vr̄a ſi ea cicūcidit fides: ſi purgauit ꝯfeſſio: in vobisfacta eſt iudea ſanctificatio eius: in vobisiſrael poteſtas eius. Dedit em̄ vobis ptātē filios dei fieri. Iam vero recordet̉ vnuſquiſqꝫ veſtrū cū deo velit applicari cor: eiuſqꝫ ſuaui iugo recedēs a pͥſtinis ignorantie ſue deſiderijs deuotū aīm ſubdere: carnalibuſqꝫ huiꝰ mūdi factis relictis atqꝫ abiectis: in quibꝰ ſine fructu laborabat tanqͣꝫin egypto cū lateres ſub dura dn̄atiōe diaboli faceret: audita voce dn̄i dicētꝭ: Uenite ad me oēs qͥ laboratis ⁊ onerati eſtis: ⁊ego vos reficia: deſertis atqꝫ abiectis ſubleuē chriſti ſarcinā currere. Recordetur gͦvnuſqͥſqꝫ veſtruꝫ quēadmodū oīa ſcl̓ariaīpedimēta ceſſerūt: diſſidētium voces auterūꝑe nō auſe ſūt: aut ꝯſiderato chriſti nomine ꝑ oēs terras exaltato ⁊ honorato tremefacte ſiluerūt. Ergo mare vidit ⁊ fugit:vt tibi ſine ꝯtradictiōe ad libertatē ſpūalēpanderet̉ viā. Iordanis aūt quēadmodūretrorſum ꝯuerſus ſit: nolo extra vos q̄ratis: nolo aliqͥd mali ſuſpicemini. Increpatem̄ dn̄s quoſdā qui dorſum ad eū poſuerūt ⁊ nō faciē. Et qͥſquis pͥncipiū ſuū deſerit: ⁊ a ſuo creatore auertitur: tanqͣꝫ fluuiin mare labit̉ in huius ſeculi amaricantemmiliciā. Bonū ergo eſt illi vt retrorſum cō
uertat̉: fiatqꝫ illi deus an̄ facieꝫ reuertenti:quē ſibi a tergo poſuerat: ⁊ fiat illi retro mare huius ſeculi qd̓ ſibi ante faciē cum illuclaberetur effecerat: ⁊ ſic obliuiſcat̉ ea queretro ſūt: vt in ea que in ante ſunt extēdat̉:qd̓ iam ꝯuerſo vtile eſt. Nāqꝫ anteqͣꝫ ꝯuertat̉: ſi ea q̄ retro ſunt obliuiſcit̉: deū obliuiſcit̉: qꝛ ip̄m retro fecerat ad quē dorſum poſuerat: ⁊ ſi in ea q̄ an̄ ſunt extēdit̉ in ſeculūextēdit̉: qꝛ ip̄m ſibi an̄ faciē poſuerat: qͦ auidius irruebat. Iordanis gͦ illos ſignificatqui gratiā baptiſmi ꝑceperunt: ⁊ ſic iordanis ꝯuertit̉ retrorſum cū illi cōuertunt̉ addeū: vt eū iam retro nō habeāt: ſed reuelata facie gloriā dn̄i ſpeculantes: in eandemimagine trāſformēt̉ a gloriā in gl̓iaꝫ. Mōtes geſtierūt velut arietes: fideles diſpēſatores verbi v̓itatis: ſancti apl̓i: ſancti euāgelij p̄dicatores. Et colles velut agni ouium: Hi ſūt qͥbus dicit̉: In chriſto Ieſu ꝑeuāgeliū ego vos genui: Hi ſunt qͥbꝰ dicitur: Nō vt ꝯfundā vos hec ſcribo: ſꝫ vt filos meos cariſſimos moneo: Hi ſūt de quibus dicitur: Afferte dn̄o filios arietū. Attēdite ꝑ oēs terras qui noſtis iſta mirari ⁊gaudere atqꝫ cātare dn̄o deo noſtro: Attēdite iſta cōpleri ꝑ oēs gētes: q̄ ante tā longa tꝑa figurate geſta: atqꝫ p̄dicta ſunt. Interrogate ⁊ dicite: Quid ē tibi mare qd̓ fugiſti: ⁊ tu iordanis qꝛ ꝯuerſus es retrorſūMontes qꝛ geſtiſtis velut arieteſ: ⁊ collesſicut agni ouiū? Quid eſt o ſeculū ꝙ tua īpedimēta ceſſerūt? Quid ē ꝙ tot milia hominū toto orbe fideliū: huic mundo renūciantiū: quod ad veſtrū dominū cōuertimini? Quid eſt quod gaudetis: quibꝰ in fine dicetur: Uenite benedicti patris mei ꝑcipite regnum quod vobis paratuꝫ eſt aborigine mundi? Reſpōdebunt vobis hecomnia: voſqꝫ ipſi reſpōdebitꝭ vobis. ¶ Afacie dn̄iˣ cōmota eſt terra: a faciedn̄i dei Iacob. Quid ē a facie domini dei Iacob: niſi eius preſentia qui dixit.Ecce ego vobiſcum ſum vſqꝫ in cōſummationē ſeculi? Commota eſt em̄ terra: ſed qͥamale pigra remanſerat cōmota eſt: vt ſolidius firmaretur a facie dn̄i. ¶ Qui conuertit petrā in ſtagna aquaꝝ: ⁊ rupes in fontes aquarū. Seipſum em̄⁊ quandā ſuam duriciam liqueſcit ad irrigādos fideles ſuoſ: vt fieret in eis fons aq̄ſaliētis in vitā eternā: qꝛ prius cū ignoraret̉ durꝰ videbat̉. Inde illi turbati ſūt ⁊ nōexpectauerūt: donec ſcripturꝭ aꝑtis influ
Alia lr̄a.frupem.
Alia lr̄a.fmota.f nō habe-