PſalmusCX

PſalmusEt ſignificat̉ quadragenario numero: qͦ ⁊Moyſes ⁊ Helias: ⁊ ip̄e dn̄s ieiunauer̄t.Precipit̉ enī nobis ⁊ ex lege ⁊ ex ꝓphetis⁊ ex ipſo euangelio qd̓ teſtimoniū habet alege ⁊ ꝓphetꝭ. Un̄ etiā in mōte int̓ vtrāqꝫꝑſonā medius ſaluator effulſit: vt ab oībꝰmūdi illecebris: quibꝰ captiui hoīes obliuiſcunt̉ deū: auiditatē noſtrā tāqͣꝫ ieiuniotēperantie refrenemꝰ: qͣꝫdiu refectio decalogi legis: tāqͣꝫ pſalteriū decē chordarū ꝑquatuor eiuſdē mūdi ꝑtes: id eſt toto orbep̄dicatur: vt decē quater ducta quadragenariū numerū ſignēt. Quīquagenario vero numero poſt reſurrectōeꝫ dn̄i: quo cātamus alleluia: nō cuiuſdā tꝑis finis et trāſitus: ſꝫ beata illa ſignificat̉ eternitas: qͥa denarius additus quadragenario: laborātibus in hac vita fidelibꝰ merces illa ꝑſoluitur: quā ⁊ primis et nouiſſimis pater familias p̄parauit equalē. Audiamꝰ itaqꝫ plenū diuina laude pectꝰ ppl̓i dei. Ecce ꝑſonaī hͦ pſalmo quēdā exultātē felici exultatione p̄figurat: ⁊ ſcaturiētē corde ī amore deippl̓m ſcꝫ corpꝰ chriſti ab oī malo liberatū.¶ Expoſitio pſalmi.Onfitebor tibi: inqͥt: dn̄e inqtoto corde meo? Nō ſemꝑ cōfeſſio peccatoꝝ ē: ſed ⁊ laus dei deuotiōe cōfeſſiōis exprimit̉. Illa luget: hecgaudet. Illa medico vulnꝰ oſtēdit: hec deſanitate gr̄as agit. Hec ꝯfeſſio q̄ndā ſignificat: nō ſolū ab omī malo liberatū: ſꝫ etiaꝫa malignis oībꝰ ſeꝑatū. Et ideo videamvbi cōfiteatur dn̄o in toto corde. In cōi. ſilio: inqͥt:ᶠ rectoꝝ ⁊ ꝯgregatiōe. Credo qꝛ ſedebūt ſuꝑ duodecī thronos iudicātes duodecī tribꝰ iſrael. Nullus enī iaꝫinter eos iniquꝰ: nullius Iude furta tolerātur: nullus Symō magꝰ baptizat̉: ſpiritū volēs emere dū cogitat vēdere: nullusAlexāder erarius multa mala oſtēdit: nullus ouina pelle tectus: falſa fr̄nitate ſurrepit: Inter quales nūc neceſſe eſt eccl̓ia gemat: ⁊ qualeſ tūc oportet: cū omēs iuſti cōgregabūtur: excludat. Hec ſūt: Maḡnaͣ opera dn̄i: exquiſita in omēsvolūtates eius. Per quas nullū cōfitentē deſerit miſcd̓ia. Nulliꝰ eſt iniqͥtas mipunita: qn̄ flagellat etiā oēm filiū quē recipit. Sed ſi iuſtus vix ſaluabitur: peccatoret īpius vbi parebūt? Eligat ſibi hō qd̓ libet. Nō ſic cōſtituta ſūt opera dn̄i: vt creatura in arbitrio libero ꝯſtituta creatorꝭ ſuperet volūtatē: etiā ſi cōtra eiꝰ faciat volū-

tatē. Nō vult deus vt pecces: nā ꝓhibet:tn̄ ſi peccaueris: nō putes hoīem feciſſe qd̓voluit: et deo accidiſſe qd̓ noluit. Sic̄ enīvult vt hō n̄ peccet: ita vult peccāti ꝑcerevt reuertat̉ et viuat. Ita vult poſtremo inpeccato ꝑſeuerātē punire: vt iuſticie potētiā cōtumax nō euadat: Ita qͥcquid elegeris: omīpotēti nō deerit vn̄ ſua de te cōpleat volūtatē. Magna enī oꝑa dn̄i: exqͥſitain omēs volūtates eius. ¶ Cōfeſſio etmagnificētia opus eiuſ: Quid magnificētius: qͣꝫ iuſtificare ipiū? Sed opꝰ fortaſſe hoīs p̄uenit iſtā magnificētiaꝫ dei: vtcū fuerit peccata ꝯfeſſus: iuſtificari mereatur. Deſcēdit enī de tēplo iuſtificatꝰ publicanꝰ magis qͣꝫ ille ph̓ariſeꝰ: qͥa nec ocl̓osad celū audebat leuare: ſed ꝑcutiebat pectus ſuū dicēs: deus ꝓpiitꝰ eſto mihi peccatori. Hec eſt magnificētia dn̄i: iuſtificatio peccatoris: qm̄ qui ſe hūiliat exaltabitur: et qui ſe exaltat hūiliabit̉. Hec eſt magnificētia dn̄i: qm̄ cui plurimū dimittitur:plurimuꝫ diligit. Hec magnificentia dn̄i:qm̄ vbi abūdauit peccatuꝫ: ſuꝑabūdauitgratia. Sed fortaſſe ex operibus. Nō inqͥtex operibus: ne forte quis ex tollatur: Ipſius enim ſumus figmentum: creati in operibus bonis. Iuſticiaꝫ enī hō nō oꝑatur:niſi iuſtificatus: credēs aūt in eū qͥ iuſtificat īpiū: a fide incipit: vt bona oꝑa nō p̄cedētia qd̓ meruit: ſed cōſequētia quod accepit: oſtēdāt. Un̄ ergo illa ꝯfeſſio? Nōdūquidē opus eſt iuſticie: ſed delicti īprobatio. Sꝫ quō ſe hēat nec in ip̄a de te hō glorieris: vt qͥ gloriat̉ in dn̄o glorietur. Quidaūt habes qd̓ nō accepiſti? Non ergo ſolamagnificētia qua iuſtificat̉ ip̄ius: ſed ⁊ cōfeſſio et magnificētia opus eius. Quid ergo dicimꝰ: ꝗa cui vult miſeret̉: et quē vultobdurat? Nūqͥd iniqͥtas apd̓ deū? Abſit.Iuſticia enī eiꝰ manet in ſeculū ſeculi. Tu aūt hō de hoc ſeculo: qͥs es qͥ reſpōdeas deo: ¶ Męmoriā fecit mirabiliū ſuoꝝ: Hūc hūiliās ⁊ hūc exaltās.Memoria fecit mirabiliū ſuoꝝ: reſeruansopportune inuſitata ꝓdigia: q̄ nō infirmitas hoīs nouitati intēta meminerit: cū ſinteiꝰ miracula qͦtidiana maiora: Tot ꝑ vniuerſā terrā arbores creat: ⁊ nemo miratur:arefecit verbo vnā: ⁊ ſtupefacta ſūt cordamortaliū: ſed memoriā fecit mirabiliū ſuorū. Hoc enī miraculū maxime attētis cordibus inherebit: qd̓ aſſiduitas nō vilefecerit. Quid autē ꝓfuerunt miracula: niſi vi

Alia lr̄a.riuſtorū.