Pſalmus(A
Pſalmusqueris quē nemo tangebat: niſi ita in ceload dexterā pr̄is ſederet vt ⁊ in terra in nob̓qͣſi iaceret. Dn̄s a dextris tuis: cōquaſſabit in die ire ſue reges. ¶ Iudicapit ingetibꝰ: Sꝫ nūc ꝓ occultis. Erit enī ⁊ iudiciū māifeſtū: iudicabit ī gētibꝰ: Mō enīfit: Perijt memoria eoꝝ cū ſonitu. In ip̄opſalmo eſt ꝓ occultꝭ: Perijt memoria eoꝝcū ſonitū: ⁊ dn̄s in eternū ꝑmanet: Parauit ī iudicio ſedē ſuā: ⁊ ip̄e iudicabit orbēterraꝝ in equitate. Ibi dictū ē: increpaſtigētes et perijt impius: nomē eoꝝ deleſti ineternuꝫ: hoc occulte agit̉. In die gͦ ire ſueconquaſſabit reges: iudicabit in gētibus.Quo. Audi qd̓ ſequit̉. Replebit ruinas. Modo ſic iudicabit in gentibus vtrepleat ruinas: nam quādo in finem iudicauerit dānabit ruinas. Replebit ruinaſ.Quas ruinas? Quiſquis a nomine eiuseiꝰ timuerit cadet: cuꝫ ceciderit euertet̉ qd̓erat: vt edificet̉ qd̓ non erat. Iudicabit ingētibꝰ: replebit ruinas. Quiſqͥs cōtumaxes in chriſtū: caſurā turrim in altū erexiſti.Bonū ē vt teip̄m deijciēs hūilis reddarꝭ:ſedenti ad dexterā pr̄is pedibꝰ ꝓuoluarꝭ:vt fiat in te ruina cōſtruēda. Nam ſi ꝑmanes in mala altitudine tūc deijcieris qn̄ nōedificaberis. Etenī de talibꝰ dicit in alioloco ſcriptura: Deſtrue eos ⁊ non edificabis eos. Proculdubio nō diceret de quibuſdā: deſtrue eos ⁊ nō edificabis eos: niſi quoſdā ita deſtrueret vt edificaret. Qd̓ſit hoc tꝑe cū chriſtus in gētibꝰ ita iudicatvt repleat ruinas. Cōquaſſabit capitaᶠ ſuꝑ terrā multa. Hic ſuꝑ terram inhac vita: coquaſſabit capita in terra ml̓taDe ſuꝑbis hūiles facit: Et audeo dicerefrēs mei: vtile eſt capite quaſſato hic humiliter ambulare: qͣꝫ capite erecto in iudiciuꝫcterne mortis incidere. Multa capita cōquaſſabit ruinas faciēdo: ſed replēdo edificabit. ¶ De torrente in via bibet:ꝓpterea exaltabit caput. Uideamꝰ ⁊in viā bibētem de torrēte primo: Quis eſttorres? Profluxio mortalitatis humane.Sic̄ enī torrens pluuialibꝰ aquis colligit̉:redūdat: ꝑſtrepit: currit: ⁊ currēdo decurrit: id eſt curſuꝫ finit: ſic ē om̄is iſte curſusmortalitatis. Naſcūt̉ hoīes: viuūt: moriūtur: et alijs moriētibꝰ alij naſcunt̉: rurſuſqꝫillis moriētibꝰ: alij oriunt̉: ſuccedūt: accedūt: decedūt: nec manebūt. Quid hic tenet̉? Quid nō decurrit? Quid nō qͣſi de pluuia collectū it in abyſſū? Quō enī fluuiꝰ re
(Apēte collectꝰ de pluuia: de guttis imbriū: iiī mare: nec apparet: qꝛ nec apparebat an̄qͣꝫde pluuia colligeret̉: ſic hoc genꝰ humanūde occultis colligit̉ ⁊ profluit in mortē: rurſum in occultū ꝑgit: mediū hoc ſonat ⁊ trāſit. De hoc torrēte bibit ille: non eſt dedignatꝰ bibere de hoc torrēte. Bibere enī dehoc torrēte illi erat: naſci ⁊ mori. Hoc habet ⁊ torrēs iſte: natiuitatē ⁊ mortē. Suſcepit hāc chriſtus: natꝰ eſt ⁊ mortuꝰ ē. Ita detorrēte in via bibit: exultauit enī vt gigasad currēdā viā. De torrēte gͦ in via bibit:qꝛ in via pctōꝝ nō ſtetit. Quia gͦ de torrēte in via bibit ꝓpterea exaltauit caput: ideſt qꝛ humiliat eſt: et factꝰ eſt ſubditꝰ vſqꝫad mortē: mortē aūt crucis: ꝓpterea eumdeꝰ exaltauit a mortuis: ⁊ donauit ei nomēqd̓ eſt ſuꝑ om̄e nomē: vt in noīe Ieſu om̄egenu flectat̉: celeſtiū: terreſtriū ⁊ infernoꝝ:et om̄is lingua ꝯfiteat̉: qꝛ dn̄s Ieſus chriſtus in gloria eſt dei patris.Explicit tractatꝰ de pſalmo. CEx.Incipit tractatꝰ de pſalmo. C.MPrefatio.Enerūt dies vt cantemꝰ alleluia.vlAdeſtote animo frēs ad percipiēda ea q̄ dn̄s ſuggerit ad exhortationē nr̄am: ⁊ nutriēdā caritatē qͣ nob̓ inhere deo bonū eſt. Adeſtote animo cantoresboni filij laudis: ⁊ glorie ſempiterne veri ⁊incorrupti dei. Adeſtote intēti qui noſtiscantare ⁊ pſallere in cordibꝰ vr̄is dn̄o: gratias ſemꝑ agētes in om̄ibꝰ ⁊ laudate deū.Hoc eſt enī all̓a. Et hi quidē dies veniūttrāſituri: trāſeūtqꝫ venturi: et ſignificāt diēqͥ nō venit nec trāſit: qꝛ nec heſterno preit̓vt veniat: nec craſtino vrget̉ vt tranſeat.Ad quē ſane nos cuꝫ venerimꝰ inherētesei: nec nos trāſibimꝰ: Et ſic̄ quodā loco canit̉ deo: Beati qͥ habitāt in domo tua dn̄eī ſecl̓a ſcl̓oꝝ laudabūt te: hoc erit ocioſoꝝnegociū: hoc opus vacātiū: hec actio quietoꝝ: hec cura ſecuroꝝ. Sic̄ enī dies iſti p̄teritꝭ diebꝰ quadrageſime: qͥbꝰ an̄ reſurrectionē dn̄ici corꝑis vite huiꝰ ſignificat̉ merorſolēniter grata hilaritate ſuccedūt: ſic diesille qͥ poſt reſurrectionē dabit̉ plenario corpori dn̄i: hoc eſt ſancte eccleſie cūctis vitehuiꝰ erūnis atqꝫ doloribꝰ excluſis perpetua beatitudine ſuccedet. Hec aūt vita denobis exigit cōtinentiā: vt etiā cū labore ⁊luctamine ingemiſcētes: grauati ⁊ habitaculū nr̄m qd̓ de celo eſt ſuꝑindui cupiēteſ:a ſecularibꝰ delectationibꝰ temperemus.
Alia lr̄a.interramultoꝝ.
Alia lr̄a.ptionibꝰ
alr̄a.