PſalmusCVI.

Pſalmuseos qui faſtidio ꝑiclitant̉ ſuperbe inſilias.Intellige etiam tibi preſtitū eſſe hoc: non ate tibi eſſe. Quid enim habes quod nō accepiſti? Hoc ergo intelligens: et hoc vitioatqꝫ languore periclitans: fac quod ſequit̉.t. ¶ Et exclamauerūt ad dominū cūtribularent̉. ⁊ de neceſſitatibꝰ eorūliberauit eos. Et quia languor erat nōdelectari. ¶ Miſit verbū ſuū ⁊ ſanauit eos: Uide qͥd mali habeat faſtidiuꝫ:vide vnde liberat ille ad quem clamat faſtidiens. Miſit verbum ſuum ⁊ ſanauit eos.Et eripuit eos. Unde? Non de errore:non de fame: non de difficultate vincendipeccata: ſed De corruptela eorum.Quedam corruptela mentis eſt: faſtidireqd̓ dulce eſt. Ergo ⁊ de hoc beneficio ſicutde ceteris ſupcrioribus. ¶ Confiteant̉dominoᶠ miſeratiōes eius: ⁊ mirabilia eius filijs hominū. ¶ Et ſacrificent ſacrificiū laudis: Iā em̄ vt laux. detur: ſuauis eſt dominus. Etᶠ nūcientoꝑa eiꝰ in exultatione. Non cū tedio:non cum merore: non cū anxietate: nō cuꝫfaſtidio: ſed cū exultatōne. Quarta illa reſtat: in qua omnes ꝑiclitamur. Omnes .n.in naui ſumus: Alij operant̉: alij portant̉.ſimul tamē omnes ⁊ ī tempeſtate ꝑiclitant̉:⁊ in portu ſaluant̉. Poſt hec em̄ omnia ſequit̉. ¶ Qui deſcendunt mare in nauibus: facietes operatione in aqͥsmultis. Id eſt ī populis multis. Aquasenim ſepe ꝓ populis poni teſtis eſt apocalypſis Iohānis: vbi interrogans Iohannes: quid ille aque eſſent: Reſpōſuꝫ eſt eipopuli ſunt. Qui ergo faciūt operationemin aquis multis. ¶ Ipſi viderunt oꝑera domini: ⁊ mirabilia eius in profundo. Quid enim ꝓfundius cordibushumanis? Inde plerumqꝫ venti erumpūt:tempeſtates ſeditionū ⁊ diſſentionū nauiūꝑturbant. Et quid agitur in his? Uolensdeus: vt ad eum clamarent: ⁊ hi qui gubernant: ⁊ hi qui portant̉. ¶ Dixit et ſtetitſpiritus ꝓcelle: Quid eſt ſtetit? Permāſit: ꝑdurauit. Adhuc turbat diu iactat:ſeuit et non tranſit. Dixit em̄ ⁊ ſtetit ſpiritꝓcelle. Et quid egit iſte ſpiritus procelleEt exaltati ſunt fluctus eiꝰ. ¶ Aſcendunt vſqꝫ ad celos: audēdo: deſcendunt vſqꝫ ad ab yſſos: timendo.Aſcendūt vſqꝫ in celos: deſcendūt vſqꝫ inabyſſos: foris pugne: intus timores. Anima eoꝝ in malis tabeſcebat. ¶ Tur

CVI.bati ſunt ⁊ moti ſunt ſicut ebrius:Qui ſedent ad gubernacula: et qui fideliter nauim amant: ſentiūt quod dico. Turbati ſunt ⁊ moti ſunt ſicut ebrius. Certe qn̄loquūtur: quādo legunt: quādo tractant:ſapientes apparent. Heu ꝓchdolor ea tēpeſtate. Et omnis: inquit: ſapiētia eorumⁱ abſorpta eſt. Aliquādo deficiūt.omnia humana conſilia. Quacūqꝫ ſe qͥſqꝫconuerterit: fluctus fremunt: tempeſtas ſeuit: brachia deficiūt. Quo prora impingatur: cui fluctui latus nudet̉: quo nauis impulſa dimittat̉: a quibus ſaxis ne pereat rofrenet̉: omnino a rectoribus non videt̉. Etquid reſtat: niſi quod ſequit̉? ¶ Et fexclamauerūt ad dominū cuꝫ tribularetur: ⁊ de neceſſitatibus eorum edulxit eos. ¶ Et imperauit procelle ⁊ſtetit in auram: Non ſtetit in tempeſtatem: ſed in auram. Et ſiluerunt fluctusęius. Audite de hac re vocem cuiuſdamgubernatoris ꝑiclitati: humilitati: liberati.Nolo inqͥt vos ignorare frēs de p̄ſſura nr̄aq̄ facta ē in Aſia: qꝛ ſupra vires gͣuati ſumꝰ⁊ ſuꝑ modū. Uideo omnē ſapientiā eiꝰ abſorptam: ita vt tēderet nos inquit etiam viuere. Et quid ille ita deficientes deſereret:Aut nō ꝓpterera illi defecerūt: vt ille apudeos gloriam repperiret? Deniqꝫ quid ſequitur? Sed ipſi in nobiſmetip̄is reſpōſuꝫ mortis habuimus: vt non fidentes in nobis ſimus: ſed ī deo qui ſuſcitat mortuos. Et imperauit ꝓcelle: ⁊ ſtetit in auram. Iam illi deſe apud ſe reſpōſū mortis habuerāt: quoꝝoīs ſapiētia abſorpta erat. Et ſiluerunt ⁊fluctus eiꝰEt iocudati ſunt qꝛᶠſiluerūt: ⁊ deduxit eos in portu voluntatis eorum. ¶ Confiteant domino miſerationes eius: Ubiqꝫ om fnino: vbiqꝫ confiteant̉ domino: non merita noſtra: nō vires noſtre: non ſapientia noſtra: ſed miſerationes eius. Ille ametur inomni noſtra liberatiōe: qui eſt inuocatus īomni noſtra tribulatōne. Confiteant̉ dominō miſerationes eius. Et mirabilia eiꝰfilijs hominum. Et videte vnde dicat:vnde omnia iſta plocutus ſit: vnde omniahec enumerauerit: vbi agant̉ hec? ¶ Et ex aaltent eum ī eccleſia populi: ⁊ in cafthedra ſeniorū laudent eum. Et exaltent eum: hoc eſt laudent eum: et laudenteum: hoc eſt exaltent euꝫ. Exaltent: laudētpopuli ⁊ ſeniores: ⁊ negociatores ⁊ gubernatores. Quid enim fecit in hac eccleſia-

Alia lr̄.f miſericordie.

Alia lr̄.t clamauerūt.

Alia lr̄ainteritionibꝰ

Alia lr̄at annūcient̓.

Alia lr̄a

Alia lr̄a.f deuorata.

Alia lr̄at plebis.

Alia lr̄af clamauerū

Alia lr̄aEt ſtatuit ꝓcellas eius.

Allalr̄at Et letatꝭ.

Alia lr̄af miſericoro