PſalmusCIII

PſalmusNūqͥd ⁊ qn̄ ſupra erāt aq̄: mōtiū defeceratmagnitudo? Sed tn̄ frēs mei vt oēs viderēt eminētiā mōtiū. ꝑ quos mōtes ſalus eſſet generi hūano. qꝛ leuaui oculos meos īmōtes vn̄ veniet auxiliū mihi: ab increpatione dei fugierūt aq̄. A voce tonitruitui formidabūt. Iam qͥs non terreat̉ avoce dei ꝑ apl̓os: voce dei ꝑ ſcripturasꝑ nubes eiꝰ? Cōquieuit mare: formidauerūt aque: nudati ſūt mōteſ: iuſſit imꝑator.Sꝫ quid iuſſiſſet: niſi deꝰ tonuiſſet? Quiavoluit deꝰ: illi iuſſerūt ⁊ factū eſt. Ergo nullus ſibi hoīm arroget aliquid. formidauerūt aque: ſed a voce tonitrui tui. Nā eccecū voluit deꝰ fugerūt aque: ne p̄merēt mōteſ. Anteqͣꝫ id fieret: ⁊ ſub aquis firmi erātmōtes. ¶ Aſcędūt mōtes ⁊ deſcedūtcāpi: in locū que fundaſti eis. Adhūc de aqͥs loqͥt̉. Nō hic montes accipiamus quaſi terrenos. neqꝫ cāpos quaſi terrenos: ſed fluctꝰ tā magnos: vt mōtibꝰ cōparent̉. Fluctuauit aliqn̄ mare: ⁊ fluctꝰ eiꝰtāqͣꝫ mōtes fuer̄t: qͥ mōtes illos apl̓os operirēt. Sꝫ qͣꝫdiu aſcēdūt mōtes ⁊ deſcēdūtcāpi? Seuierūt ⁊ placati ſūt. Cū ſeuiebāt.mōtes erāt: cū placati ſunt. cāpi facti ſūt.Fūdauit enī eis locū. Eſt quidā meatꝰ. qͣiꝓfundꝰ locus: qͦ recepta ſūt qd̓āmō oīa ſeuiētia corda mortaliū. Ꝙml̓ti mō: ⁊ falſi:⁊ amari ſūt: ⁊ tn̄ quieti. Ꝙml̓ti ſūt qͥ dulceſcere nolūt. Qui ſūt qͥ dulceſcere noluntQui in chriſtū adhuc credere nolunt. Etqͣꝫuis ml̓ti ſūt qͥ nōdū crediderūt? quid faciūt eccleſie? Mōteſ erāt aliqn̄. mō campiſūt: Tn̄ frēs mei ⁊ malicia mare ē. Quareenī nō ſeuiūt mō? qͣre nō inſaniūt? qͣre nondāt oꝑaꝫ? Siquidē ſi nō pn̄t euertere terrānoſtrā: certe cōtegere. Quarę nō? Audi.. ¶ Terminū poſuiſti quę nō tranſt. gredient̉: neqꝫᶠ reuertetᶠ tegere terram. Quid ergo qꝛ iam fluctꝰ amariſſimimodū acceperūt. vt liceat nobis talia etiālibere p̄dicare: quia terminuꝫ acceperuntdebitū: qꝛ trāſgredi nō pn̄t impoſitū finē.neqꝫ reuertent̉ tegere terrā. Quid fit ī ipſat̓ra: q̄ oꝑatiōes ibi ſūt quā mare nudauit?Et ſi adhuc eiꝰ orā tenues fluctꝰ ꝑſtrepūt.⁊ ſi adhuc murmurāt pagāt: ſonitū littoꝝaudio: diluuiū nō phorreſco. Quid ergo?Quid ſit in t̓ra. ¶ Quiʳ emittit fontesSin cōuallibꝰ. Emittit inqͥt fōtes ī ꝯuallibꝰ. Cōualles noſtis qͥd ſint: dep̄ſſa locat̓raꝝ. Nā collibꝰ ⁊ mōtibꝰ: ꝯͣria figura opponūt̉ valles vel ꝯualles. Colles ⁊ mōtes

tumores terraꝝ ſūt: valles aūt vel cōualles humilitates terraꝝ. Noli cōtēnere humilitates: inde fluūt fontes: emittit fōtes īcōuallibꝰ. Audi mōtē. Dic̄ Apl̓s: plꝰ illisoībꝰ laboraui. Magnitudo q̄dā cōmēdatur? ſtatiꝫ tn̄ vt ꝓfluat aq̄: ꝯuallē ſe fec̄. Nōego aūt: ſed gr̄a dei mecū. Non repugnatvt qͥ ſūt mōtes: ſint ⁊ ꝯualles. Sic̄ enī mōtes dicunt̉ ꝓpter ſpūalem magnitudineꝫ:ita ⁊ cōualles ꝓpter ſui ſpūs humilitateꝫ.Nō ego inqͥt: ſed gr̄a dei mecū. Ergo conuallis eſt: ⁊ gr̄a dei fons ē. Qui emittit fōteſ in ꝯuallibꝰ: d̓ ſpiritu dicebat̉ quō cōmemoraui. Si qͥs ſitit veīat ⁊ bibat? qͥ credit īme flumīa aqͣ viue fluēt de vētre eiꝰ: hͦ aūtdicebāt de ſpiritu quē accepturi erāt hi qͦin eū erāt credituri. Uideamꝰ ſi cōuallesſūt: vt emittant̉ fontes ī ꝯuallibꝰ. Audi ꝓphetā. Suꝑ queꝫ requieſcit ſpūs meꝰ: niſiſuꝑ humilē ⁊ quietū. ⁊ trementē v̓ba mea?Quid eſt ſuꝑ quē reqͥeſcit ſpūs meꝰ? Suꝑhumilē ⁊ qͥetū. Quis habebit fontē meūCōuallis. Inter mediū motiū ꝑtrāſibūt aquē. Huc vſqꝫ a lectore ꝓnūciatus eſt pſalmꝰ. Hucuſqꝫ caritati vr̄e ſufficiat. Hoc dicimꝰ: ⁊ in noīe dei ẜmonē terminabimꝰ. Quid eſt int̓ mediū montiū ꝑtrāſibūt aq̄? Audiuimꝰ qͥd ſūt mōtes. magni p̄dicatores verbi. ſublimes angeli dei:qͣꝫuis adhuc in carne mortali. excelſi nonſua virtute: ſꝫ illiꝰ gr̄a. Quātū aūt ad ip̄osattinet. ꝯualles ſūt: humiliter emittūt fontes. Et inter mediū mōtiū inqͥt ꝑtrāſibūtaque. Putemus hoc ita dictū: int̓ apl̓orū mediū ꝑtranſibūt p̄dicationes verbi veritatis. Quid eſt inter mediū montiū pertranſibunt aque? Quid eſt inter mediumapl̓oꝝ? Qd̓ mediū dicit̉ cōe eſt. Res communis vn̄ oēs eqͣlit̓ viuūt. media ē: nec attinet ad te. nec ad me. Propterea loquimur ⁊ ſic de aliquibꝰ hoībus: Habent inter ſe pacē: hn̄t int̓ ſe fidē. hn̄t inter ſe caritatē: ſic certe dicimꝰ. Quid eſt inter ſe? Inmedio ſui. Quid eſt in medio ſui? Cōe eſtillis. Audi aqͣs inter mediū mōtiū. Quiacōis illis fides erat: nec quiſqꝫ aqͣs qͣſi proprias ⁊ ſuas habebat. Si enī nō ſūt in medio: qͣſi priuate ſūt: nō publice fluunt. Etego habeā meā. ⁊ ille habet ſuaꝫ? nō eſt inmedio qd̓ ⁊ ego ipſe habeat: ſed talis nō ēpacifica p̄dicatio. At vero vt int̓ mediummōtiū fluāt aq̄: Audi vocē montꝭ: Deꝰ inquit pacis det vobis idipſum ſapere inuicem: ⁊ iterum. vt idipſum ſapiatis omnes:

Alia lr̄a.t ꝯuertent̉.roꝑire.

Ala lr̄a.f emittis