PſalmusCII

Pſalmuspſalmꝰ? Lege ſequētia. Et omnes ſicut veſtimentū veteraſcent: ⁊ ſicut opertoriū mutabis eos ⁊ mutabunt̉: tu aūt idē ipſe es ⁊anni tui nō deficient. Ueſtē audis: coopertorium audis: et aliud qͣꝫ corpus intelligis. Speremus ergo etiā mutationem corporū noſtrorū: ſed tn̄ ab illo qui erat ⁊ ante nos. ⁊ manet poſt nos: a quo ſumꝰ qd̓ſumꝰ: ad quē veniemus cū fuerimus mutati: mutantē nō mutatū. facienteꝫ nō factū.mouentē ſed manenteꝫ. Et quō intelligi acarne ⁊ ſanguine poteſt. Ego ſum qui ſuꝫ:tu vero idē ipſe es. ⁊ anni tui nō deficient;Sed nos ad illos annos cū his pannoſisannis qͥd ſumus? Et illi qͥ ſunt? Nec tn̄ deſperare debemus. Iam em̄ magnitudinequadā ⁊ excellentia ſapiētie dixerat. Egoſum qͥ ſum: ⁊ tn̄ ad nos conſolandos. Egoſum inquit deus Abraā ⁊ deꝰ Iſaac: ⁊ deus Iacob. Et nos Abrae ſeme ſumus: etnos qͣꝫuis abiecti. qͣꝫuis terra ⁊ cinis: in illo ſperamꝰ. Serui ſumꝰ: ſed ꝓpter nos dn̄snr̄ formā ſerui accepit: ꝓpter noſ mortalesīmortalis mori voluit. ꝓpter nos exemplūreſurrectionis oſtendit. Ergo ſperemꝰ nosvēturos ad hos annos ſtātes. in quibꝰ nōcircuitu ſolis peragunt̉ dies: ſed manet qd̓eſt ſicuti eſt. qꝛ hoc ſolū vere eſt. Nos aūtvtrū aliqn̄ ibi eſſe poſſimus dic̄. Audi ⁊ vide vtrū debeas deſperare. Audi qd̓ ſequit̉.lFilij ſeruoꝝ tuoꝝʸ inhabitabūt:Ubi inhabitabūt: niſi in annis nō deficiētibus? Filij ſeruorū tuoꝝ inhabitabūt. Etſemen eorū in ſeculūᶠ ſeculi dirige-tur. In ſeculū ſeculi. in ſeculum eternuꝫ.in ſeculū manēs: ſed filij inquit ſeruoꝝ tuorum. Metuendū ne nos ſerui dei ſimus:⁊ filij noſtri ibi futuri ſint non nos: Aut ſinos filij ſumus ſeruorū. qꝛ filij ſumus apoſtolorū? quid dicturi ſumus? Que nā tandem audacia tā infelix filiorū ſubnaſcentium. ⁊ recenti ſucceſſiōe gloriantiū: que audeat dicere: nos ibi erimus. apoſtoli ibi nōerunt? Abſit hoc a pietate filiorū. abſit a fide paruuloꝝ: abſit ab intelligētia grandium. Ibi erūt ⁊ apl̓i. arietes p̄cedunt: agniſequūtur. Quare ergo filij ſeruoꝝ tuoꝝ. etnō de cōpēdio ſerui tui? Et apl̓i ſerui tui. etfilij eoꝝ ſerui tui. ⁊ iſtoꝝ filij nepotes illoꝝ.qͥd niſi ſerui tui? Omnes cōpendio includeres: ſi diceres ſerui tui inhabitabūt. Uideamꝰ qͥd nos voluerit admonere. Eſt .n.quiddā geſtū in prioribus ſeculis. Per qͣdraginta ānos filij iſrael attriti ſunt in here

mo: nullus eorū intrauit in terrā ꝓmiſſionis: ſed filij eorū. Intrauerūt ſane qꝛ ita recordamur niſi fallor duo: ceteri nō. Intrarunt de tot milibꝰ duo. Laboratuꝫ ē cū eistm̄. Sꝫ deus nō laborat: certe laborauer̄tſerui ipſius. Quāta ꝑtulit. quāta audiuitMoyſes ꝓ hoībꝰ n̄ ītraturis in terrā ꝓmiſſiōiſ: Intrar̄t filij eoꝝ: qͥd ſignificāt? Intrarūt noui hoīes: veteres nō ītrabūt. Indetn̄ intrarūt duo: vnꝰ ⁊ vnitas: tanqͣꝫ caput⁊ corpus. chriſtus ⁊ eccl̓ia cū omni illa nouitate. id eſt filioꝝ. Ergo filij ſeruoꝝ tuorūinhabitabunt. Filij ſeruoꝝ oꝑa ſeruorumſunt. Nemo ibi habitabit: niſi ꝑ opera ſua.Quid igit̉ eſt ⁊ filij habitabūt? Nemo glorietur ſe habitaturū ſi dicit ſe ſeruum dei: ⁊oꝑa nō habet. Non em̄ habitabunt niſi filij. Quid ē gͦ. filij ſeruoꝝ tuoꝝ ihabitabūt?Serui ꝑ oꝑa ſua īhabitabūt: ſerui ꝑ filiosſuoſ inhabitabūt. Noli gͦ eſſe ſterilis. ſi vishabitare: p̄mitte fetus qͦs ſeqͣris. p̄mittēdonō efferēdo. Filij tui te deducāt ad terrā ꝓmiſſiōis: terrā viuentiū nō morientiū. Cūhic viuis in hac ꝑegrinatōe illi antecedāt:ſuſcipiāt te ꝓpter refectionē carnalē. FiliuſIoſeph an̄ ceſſit Iacob in egyptū: ⁊ ait patri ſuo ⁊ fratribꝰ ſuis: Ego p̄ueni p̄pararevob̓ eſcas. Precedāt gͦ filij tui: p̄cedant teoꝑa tua. Quales filios p̄miſerꝭ tal̓ ⁊ ſeq̄rꝭ.¶ Explicit Tract̉. de psͣ. CI.¶ Incipit Tract̉. de pͣs. CII.¶ Prefatio.N omni munere dn̄i dei nr̄i: in oīeiꝰ ꝯſolatiōe: in omni correptiōe.in gr̄a quā donare dignatꝰ eſt: ī indulgētia qͣ nob̓ nō hͦ reddidit qd̓ debebat.in oībuſ oꝑibus eiꝰ: bn̄dicat aīa nr̄a dn̄m.Hoc em̄ catauimꝰ: Inde incipit pſalmꝰ deqͦ loq̄mur. donāte ip̄o qd̓ poſſumus: Quēnr̄a aīa bn̄dicat. Unuſqͥſqꝫ noſtrū excitet⁊ exhortet̉ aīam ſuā: ⁊ dicat ei:¶ Expoſitio pſalmi.Enedic aīa meaʳ dn̄m. Et ombnes nos. ⁊ qͥ vbiqꝫ ſunt fratres inchriſto: vnus homo. cuiꝰ caput incelo eſt. Exhortet̉ ipſe vnꝰ homo aīam ſuam: ⁊ dicat ei. Bn̄dic aīa mea dn̄m. Obaudit. obtꝑat: facit hͦ. ꝑſuadct̉ ei. nō ex donis noſtrꝭ. ſꝫ ex illiꝰ quē bn̄dicit aīa noſtra.Suſcepit em̄ pſalmus iſte oſtēdere nobisquare benedicat aīa noſtra dn̄m: quaſi etreſpōdiſſet aīa ſua. Quare mihi dicis: benedic dn̄m? Audiamꝰ ergo: audiat ip̄a aīanoſtra: ꝯſideret omnia quibꝰ excitet̉: ne pi-

Alia lr̄srhabitabūt

Alia lr̄atnō habet

Alia lr̄at̄ dn̄o.