(Pſalmus
tire: vt poſſitis dicere: Non adheſit mihicor prauum. Cū declinaret a me malignus nō cognoſcebam. Quid eſtnon cognoſcebā? Nō approbabā: non laudabaꝫ: nō mihi placebat. Cognoſcere enīinuenimus ī ſcripturis aliqn̄ dici ꝓ eo qd̓eſt placere nobis. Quid enī latet deuꝫ fratres? Nūquid nouit iuſtoſ: ⁊ non nouit iniuſtos? Quid cogitas qd̓ ille neſciat? Nondico qͥd facis: ſed qͥd cogitas quod ille neſciat? Non dico qͥd cogitas: ſed qͥd cogitaturus es qd̓ nō ille ante viderit? Omnia gͦnouit deus: ⁊ tamen in fine: id eſt in iudicio poſt miſericordiā de qͥbuſdā dicit: Inilla die multi venturi ſunt ⁊ dicent: domīedn̄e in noīe tuo demonia eiecimus: in nomine tuo v̓tutes multas fecimus: in nomine tuo manducauimus ⁊ bibimus. Et dicam illiſ: Diſcēdite a me operarij iniqͥtatꝭ:nō noui vos. Ille nō nouit aliquem? Sedqͥd ē: nō noui vos? In regula mea nō vosagnoſco. Noui enī regulam iuſticie mee:nō illi cōgruitis: declinaſtis ab illa: diſtorti eſtis. Ideo ⁊ hic dixit: non cognoſcebā.Quid eſt: nō cognoſcebam? Nūquid forte quia malignus qn̄ obuiam fit iuſto in vico anguſto dicit ſibi qd̓ eſt ſcriptuꝫ in ſapientia Salomonis: Grauis eſt nobis etiaꝫad videndū: ⁊ mutat viam ne videat queꝫnō vult? Sed qͣꝫ multi ſunt maligni qͦs videmus: ⁊ qui nos vident: ⁊ nō. ſolum nona nobis declināt: ſed currunt ad nos: ⁊ aliquādo iniqͥtates ſuas ꝑ nos impleri cupiunt. Plerūqꝫ nobis contingit. Quomo gͦdeclinant? Declinat a te qui diſſimilis ē tibi. Quid eſt declinat a te? Non te ſequit̉.Quid eſt: nō te ſequitur? Non te imitatur.Ergo cum declinaret a me malignus: id ēcum mihi diſſimilis eſſet malignus: ⁊ viasmeas nollet imitari: nollet ſic viuere malignus quomō me illi ꝓpoſui: ad imitatiōeꝫnō cognoſcebam. Quid eſt non cognoſcebam? Non quia neſciebam: ſed qꝛ non approbabam. ¶ Detrahentem ꝓximoſuoᶠ occulte: hunc ꝑſequebar. Ecceꝑſęcutor bonus: nō hominis: ſed peccati.¶ Suꝑbo oculo ⁊ inſatīabili corde: huic non conueſcebar. Quid ēnō conueſcebar? Non cum illo manducabam. Attendat caritas veſtra: qꝛ mirumaliquid audituri eſtis. Si nō conueſcebat̉cum illo: nō manducabat. Ueſci enim māducare eſt. Cur gͦ pͥmū ip̄m dn̄m inuenimꝰmanducaſſe cum ſuꝑbis: ⁊ nō cum publi-
canis illis ⁊ peccatoribus? Nam ip̄i humiles erant: cognoſcebāt em̄ languorē ſuuꝫ:⁊ medicū requirebant. Cum ip̄is ſuperbisphariſeis inuenimus illū māducaſſe. Nāſuperbus qͥdaꝫ inuitauerat illū: ip̄e eſt cuidiſplicuit: qꝛ mulier peccatrix que erat ī ciuitate famoſa: acceſſit ad pedes dn̄i: ⁊ ait īcorde ſuo: Hic ſi eſſꝫ ꝓph̓a ſciret q̄ ml̓ir illiacceſſit ad pedeſ. Quia tal̓ erat mundiciaphariſeorū: vt nemo eos iniquus tāgeret:ſi quis eos immūdus vel modice tetigiſſꝫ:exhorrebant: ne quaſi immūdos eos faceret tactus immūdus. At vbi peccatrix illaquē erat ī ciuitate famoſa acceſſit flere adpedes domini: ille cū videret eam dixit incorde ſuo: Hic ſi eſſet ꝓpheta ſciret q̄ mulier illi acceſſit ad pedes. Unde ſciebat qꝛchriſtus neſciuit: niſi inde ſuſpicatꝰ eſt euꝫneſciſſe: quia nō eam repulit? Quia ſi ipſeeſſet repelleret a ſe. Dn̄s autem non ſolummulierem illā peccatricē nouerat: ſed et illius ſuꝑbi vulnera medicꝰ inſanabilia videbat. Ait em̄ cum audiſſet cogitanteꝫ: vtoſtenderet illū ſuperbū: Symo habeo aliquid tibi dicere: Duo debitores erant cuidam feneratori: vnus ei debebat quīquaginta denarios: alius quingentos. Cū nōhaberent vnde redderēt: dimiſit ambobꝰ.Quis eum plus dilexit? Et ille cōtra ſe dixit ſentētiam: extorquente ſibi cōfeſſiōe veritatis. Credo domīe quia cui plus donauit. Et cōuerſus ad mulierem dixit Symoni. Uides iſtam mulierē? Intraui ī domūtuam: aquam mihi ad pedes non dediſti:iſta autē lachrymis rigauit pedes meos: ⁊cetera que noſtis. Non opus eſt in alijs ꝓpter que ad teſtimoniū adhibuimus diutius immorari. Iſte phariſeꝰ ſuperbꝰ erat:conueſcebat̉ cuꝫ illo deus. Quid eſt ergoquod ait: Superbo oculo ⁊ inſatiabili corde huic non conueſcebar? Quid eſt: nonconueſcebar? Non cum illo manducabā.Quomodo nobis proponit hec: quandoip̄e non fecit? Ad imitationeꝫ ſuā nos hortatur. Uidemus eum cōuiuatum eſſe cumſuꝑbis: quomō nos ꝓhibet ne cōuiuemurcum eis? Nos quidem fratres ꝓpter correptionem aliqua: tenemus nos etiam a fratribus noſtris: ⁊ nō cum eis cōuiuamur vtcorrigantur. Cum extraneis potius conuiuamur cū paganis qͣꝫ cuꝫ his qui nobiſcūerāt: ſi viderimꝰ eos male viuere vt erubeſcant ⁊ corrigant̉: ſicut dicit apoſtoluſ. Siqͥs non obaudit v̓bo noſtro ꝑ epl̓am: hūc
Alia lr̄adeclinantemame malignuꝫ
Alia lr̄aſcū hͦ non edeum
Alia lr̄atſecreto