Druckschrift 
Aurelij Augustini secunda quinquagena (1489)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

(Pſalmus

tire: vt poſſitis dicere: Non adheſit mihicor prauum. declinaret a me malignus cognoſcebam. Quid eſtnon cognoſcebā? approbabā: non laudabaꝫ: mihi placebat. Cognoſcere enīinuenimus ī ſcripturis aliqn̄ dici eo qd̓eſt placere nobis. Quid enī latet deuꝫ fratres? Nūquid nouit iuſtoſ: non nouit iniuſtos? Quid cogitas qd̓ ille neſciat? Nondico qͥd facis: ſed qͥd cogitas quod ille neſciat? Non dico qͥd cogitas: ſed qͥd cogitaturus es qd̓ ille ante viderit? Omnianouit deus: tamen in fine: id eſt in iudicio poſt miſericordiā de qͥbuſdā dicit: Inilla die multi venturi ſunt dicent: domīedn̄e in noīe tuo demonia eiecimus: in nomine tuo v̓tutes multas fecimus: in nomine tuo manducauimus bibimus. Et dicam illiſ: Diſcēdite a me operarij iniqͥtatꝭ: noui vos. Ille nouit aliquem? Sedqͥd ē: noui vos? In regula mea vosagnoſco. Noui enī regulam iuſticie mee: illi cōgruitis: declinaſtis ab illa: diſtorti eſtis. Ideo hic dixit: non cognoſcebā.Quid eſt: cognoſcebam? Nūquid forte quia malignus qn̄ obuiam fit iuſto in vico anguſto dicit ſibi qd̓ eſt ſcriptuꝫ in ſapientia Salomonis: Grauis eſt nobis etiaꝫad videndū: mutat viam ne videat queꝫ vult? Sed qͣꝫ multi ſunt maligni qͦs videmus: qui nos vident:. ſolum nona nobis declināt: ſed currunt ad nos: aliquādo iniqͥtates ſuas nos impleri cupiunt. Plerūqꝫ nobis contingit. Quomodeclinant? Declinat a te qui diſſimilis ē tibi. Quid eſt declinat a te? Non te ſequit̉.Quid eſt: te ſequitur? Non te imitatur.Ergo cum declinaret a me malignus: id ēcum mihi diſſimilis eſſet malignus: viasmeas nollet imitari: nollet ſic viuere malignus quomō me illi ꝓpoſui: ad imitatiōeꝫ cognoſcebam. Quid eſt non cognoſcebam? Non quia neſciebam: ſed qꝛ non approbabam. Detrahentem ꝓximoſuoᶠ occulte: hunc ꝑſequebar. Ecceꝑſęcutor bonus: hominis: ſed peccati. Suꝑbo oculo inſatīabili corde: huic non conueſcebar. Quid ē conueſcebar? Non cum illo manducabam. Attendat caritas veſtra: qꝛ mirumaliquid audituri eſtis. Si conueſcebat̉cum illo: manducabat. Ueſci enimducare eſt. Cur pͥmū ip̄m dn̄m inuenimꝰmanducaſſe cum ſuꝑbis: cum publi-

canis illis peccatoribus? Nam ip̄i humiles erant: cognoſcebāt em̄ languorē ſuuꝫ: medicū requirebant. Cum ip̄is ſuperbisphariſeis inuenimus illū māducaſſe.ſuperbus qͥdaꝫ inuitauerat illū: ip̄e eſt cuidiſplicuit: qꝛ mulier peccatrix que erat ī ciuitate famoſa: acceſſit ad pedes dn̄i: ait īcorde ſuo: Hic ſi eſſꝫ ꝓph̓a ſciret ml̓ir illiacceſſit ad pedeſ. Quia tal̓ erat mundiciaphariſeorū: vt nemo eos iniquus tāgeret:ſi quis eos immūdus vel modice tetigiſſꝫ:exhorrebant: ne quaſi immūdos eos faceret tactus immūdus. At vbi peccatrix illaquē erat ī ciuitate famoſa acceſſit flere adpedes domini: ille videret eam dixit incorde ſuo: Hic ſi eſſet ꝓpheta ſciret mulier illi acceſſit ad pedes. Unde ſciebat qꝛchriſtus neſciuit: niſi inde ſuſpicatꝰ eſt euꝫneſciſſe: quia eam repulit? Quia ſi ipſeeſſet repelleret a ſe. Dn̄s autem non ſolummulierem illā peccatricē nouerat: ſed et illius ſuꝑbi vulnera medicꝰ inſanabilia videbat. Ait em̄ cum audiſſet cogitanteꝫ: vtoſtenderet illū ſuperbū: Symo habeo aliquid tibi dicere: Duo debitores erant cuidam feneratori: vnus ei debebat quīquaginta denarios: alius quingentos.haberent vnde redderēt: dimiſit ambobꝰ.Quis eum plus dilexit? Et ille cōtra ſe dixit ſentētiam: extorquente ſibi cōfeſſiōe veritatis. Credo domīe quia cui plus donauit. Et cōuerſus ad mulierem dixit Symoni. Uides iſtam mulierē? Intraui ī domūtuam: aquam mihi ad pedes non dediſti:iſta autē lachrymis rigauit pedes meos:cetera que noſtis. Non opus eſt in alijspter que ad teſtimoniū adhibuimus diutius immorari. Iſte phariſeꝰ ſuperbꝰ erat:conueſcebat̉ cuꝫ illo deus. Quid eſt ergoquod ait: Superbo oculo inſatiabili corde huic non conueſcebar? Quid eſt: nonconueſcebar? Non cum illo manducabā.Quomodo nobis proponit hec: quandoip̄e non fecit? Ad imitationeꝫ ſuā nos hortatur. Uidemus eum cōuiuatum eſſe cumſuꝑbis: quomō nos ꝓhibet ne cōuiuemurcum eis? Nos quidem fratres ꝓpter correptionem aliqua: tenemus nos etiam a fratribus noſtris: cum eis cōuiuamur vtcorrigantur. Cum extraneis potius conuiuamur paganis qͣꝫ cuꝫ his qui nobiſcūerāt: ſi viderimꝰ eos male viuere vt erubeſcant corrigant̉: ſicut dicit apoſtoluſ. Siqͥs non obaudit v̓bo noſtro epl̓am: hūc

Alia lr̄adeclinantemame malignuꝫ

Alia lr̄aſcū non edeum

Alia lr̄atſecreto