PſalmusXCIIII

tinet eruditionē: vt fiat nobis dominꝰ ī refugiū: ⁊ deus in auxiliū ſpei nr̄e: ſed etiamad ip̄iꝰ pctōris foueā ꝓficit: de quo ī aliopſalmo dr̄: Inclinabit̉ ⁊ cadet cū dominabit̉ paupeꝝ. Forte oneroſa fuit vobis lōgitudo ẜmonis: qͣꝫqͣꝫ in iſta alacritate ſtudijvr̄i non h̓ appareat. Sed ſi ita eſt ignoſcitepͥmo: qꝛ iuſſus feci: nam dn̄s deꝰ nr̄ per eoſmihi fratres iuſſit in qͥbus habitat: Nō enīiubet deꝰ: niſi de ſede ſua. Deinde qꝛ tātūauidi fuiſtis nr̄i: cōfitemur ⁊ nos auidi fuimus vr̄i. Conſolet̉ gͦ deus nr̄ iſtū laboreꝫ:vt ſudor iſte nr̄ ſit vobis in ꝓfectū ſalutiſ:nō in teſtimonium accuſatiōis. Hoc dicofr̄es: vt ex eo qd̓ audiſtis: ꝓficiatis ⁊ ruminetis vobiſcū. Non vos ꝑmittatis obliuiſci: non ſolū iſta recogitādo ⁊ colloquēdo:ſꝫ etiam ita viuēdo. Bona vita enī ex p̄ceptis dei que agit̉: tanqͣꝫ ſtilus eſt: qd̓ auditur ſcribēs ī corde: ſi in cera ſcriberet̉: facile deleret̉: Scribite illud in cordibus vr̄iſ:moribus vr̄is: ⁊ nunqͣꝫ delebit̉.¶ Explicit Tractatus de psͣ: XCIII.¶ Incipit Tractatus de psͣ. XCIIII.Go vellem fratres: vt pr̄em noſtrūpotius audiremꝰ: ſed ⁊ hͦ bonū eſt:vt patri obediamꝰ. Quia ergo iuſſit nobis qui dignat̉ orare ꝓ nobis de preſenti pſalmo: qd̓ dn̄s deꝰ oīm nr̄m donaredignabit̉: loquar caritati vr̄e. Eſt auteꝫpſalmi titulꝰ. Laus cātici ip̄i Dauid.Laus cātici ⁊ hilaritatē ſignificat: qꝛ cantꝰeſt: ⁊ deuotionē: qꝛ laus eſt. Quid enī magis hō debet laudare: qͣꝫ id qd̓ ſic placꝫ vtnō poſſit diſplicere? Securitas gͦ laudis īlaude dei eſt. Ibi laudator ſecurus ē: vbinō timet ne de laudato erubeſcat. Et laudemꝰ ergo ⁊ cantemus: hoc eſt cū hilaritate ⁊ cū leticia laudemꝰ. Quid aūt laudaturi ſumꝰ: ip̄e pſalmus ſequētibus verſibusindicat nobis. ¶ Expoſitio pſalmi.Enite exultemꝰ dn̄o. InuitatvI ad magnas epulas exultādi: nō ſeculo: ſꝫ dn̄o. Niſi enim eſſet in hͦ ſeculo exultatio mala q̄ diſtinguenda eſt abexultatiōe bona: ſufficeret dicere: Ueniteexultemꝰ. Sed breuit̓ diſtinxit. Quid ē bene exultare? Dn̄o exultare. Ergo exultatōmala: eſt exultare ſeculo. Exultatio bona ēexultare deo. Pie debes dn̄o exultare: ſivis ſecurus mūdo inſultare. Quid ē autēvenite? Un̄ vocat vt veniant: cū qͥbꝰ vultexultare dn̄o: niſi qꝛ longe ſunt: vt veniendo ꝓpinquēt: ꝓpinquando accedāt: acce-

dendo exultent? Un̄ aūt longe ſunt? Nunqͥd locis longe pōt hō eſſe ab eo qͥ vbiqꝫ ē?Uis eſſe ab eo lōge? Quo ibis vt lōge ſis?Nam qͥdā pctōr qͥdē: ſꝫ tn̄ cum ſpe ſalutispenitēs ⁊ dolēs de peccatis: ⁊ metuēs irādei: ⁊ volēs placare deum: ſic in alio pſalmo loquit̉. Quo ibo a ſpū tuo: ⁊ quo a facie tua fugiam? Si aſcēdero in celuꝫ: tu ibies. Quid gͦ reſtat? Ꝙꝛ ſi aſcēderit in celū:ibi inueniet deū. Ut longe fugiat a deo qͦiturus ē? Uide qͥd dicat: Si deſcēdero adinfernū ades. Si gͦ aſcēdēdo in celū ibi inuenit deū: deſcēdēdo ad infernum nō fugit deū: quo iturꝰ eſt: quo fugiturꝰ ē ab illoirato: niſi ad ip̄m placatū? Et tn̄ cum oīnonēo poſſit fugere ab illo qͥ vbiqꝫ ē: niſi quidaꝫ lōge eſſent a deo: nō diceret̉: Populꝰiſte labijs me honorat: cor aūt eorū longeē a me. Nō gͦ loco quiſqꝫ lōge ē a deo: ſeddiſſimilitudine. Quid eſt diſſimilttudine?Mala vita: mal̓ moribꝰ. Si enī bonis moribus ꝓpinquat̉ deo: mal̓ moribꝰ recedit̉ adeo. Unꝰ gͦ idemqꝫ hō corꝑe ſtās vno loco ⁊ amādo deū: accedit ad deū: ⁊ amādoiniqͥtatem: recedit a deo. Nuſqͣꝫ pedes mouet: ⁊ tn̄ pōt accedere ⁊ recedere. Pedesenī nr̄i in hͦ itinere: affectꝰ nr̄i ſunt. Proutqͥſqꝫ affectū habuerit: ꝓut qͥſqꝫ amoreꝫ habuerit: ita accedit vl̓ recedit a deo. Nonneplerūqꝫ dicimꝰ qn̄ inuenimus aliqͣ diſſil̓ia:hoc longe eſt ab illo? Qn̄ aliqͦs duos fortehoīes cōꝑamus: duos eqͦs: duas veſteſ: ⁊dixerit aliqͥd ſil̓e: Hec veſtiſ tal̓ ē qual̓ illa:aūt iſte hō tal̓ ē qual̓ ille: quid aliꝰ dicit qͥ ꝯͣdicit? Abſit: longe ē ab illo. Quid ē lōge ēab illo? Diſſimil̓ ē illi. Et iuxta ſtāt: ⁊ tamēiſte lōge ē ab illo. Duo v̓o iniqͥ pares vita⁊ moribꝰ: ſi vnꝰ ſit in oriente: alt̓ in occidēte: iuxta inuicē ſunt. Et duo iuſti ſil̓r: alterſit in oriēte alter in occidēte: ſecū ſunt: qꝛ īdeo ſunt. Cōtra vnus iuſtus: alt̓ iniquus:etiā ſi vna catena ligent̉: ml̓tum a ſe ſeꝑatiſūt. Ergo ſi diſſimilitudīe recedimꝰ a deo:ſimilitudīe accedimꝰ ad deū. Qua ſil̓itudine? Ad quā facti ſumꝰ: quā in nob̓ peccando corruperamꝰ: quā pctōꝝ remiſſione recepimꝰ: q̄ in nobis renouat̉ intꝰ in mēte: vttāqͣꝫ reſculpat̉ in nūmo: id ē ī aīa nr̄a imago dei nr̄i: ⁊ redeamꝰ ad theſauroſ eiᵈ. Nā⁊ inde fr̄es de nūmo voluit dn̄s nr̄ Ieſuschriſtꝰ on̄dere tēptatoribꝰ ſuis: qͥd queratdeus. Quādo enim de tributo ceſaris q̄rētes cauſam calūnie: conſulere mgr̄m veritatis voluerunt: ⁊ conſulendo temptare: