PſalmusXCIII

XCIII

huc audi ꝯſequētia. Dn̄e ẜm ml̓titudineꝫdoloꝝ meoꝝ in corde meo: exhortationestue iocūdauerūt aīaꝫ meā. Et paucos annos laboras: ⁊ in ip̄is laboribꝰ nō deeſt cōſolatio: non deſunt gaudia quotidiana: ſꝫnoli gaudere in ſeculo: Gaude in chriſto:gaude in v̓bo eiꝰ: gaude in lege eiꝰ: Ad ipſa gaudia ꝑtinet qd̓ loqͥmur ⁊ qd̓ auditis.Quante gͦ ſūt iſte cōſolatiōes in tantis laboribꝰ? Uerū eſt gͦ qd̓ dicit apl̓s. Etenimqd̓ ad pn̄s eſt tꝑale ⁊ leue tribulatōis nr̄e:iuxta incredibilem modum: ⁊ in incredibilem modū eterne gl̓ie pōdus oꝑat̉ in nob̓.Ecce qͣꝫtū p̄ciū damus: quodāmō vnā ſiliquā ad accipiēdos theſauros ſempit̓nos.Siliquā laboris ad reqͥem incredibilē: ẜmqd̓ dictum ē iuxta incredibilē moduꝫ: ⁊ inincredibilem modum eterne gl̓ie pondusoꝑat̉. Gaudes ad tꝑs: noli ibi ꝯfidere: triſtis es ad tꝑs: noli deſperare. Nō te corrūpat felicitaſ: ⁊ nō frangit aduerſitas: ne forte dicas in aīmo tuo: Non pōt fieri: vt deus admittat ad ſe iniquoſ: qui iuſtos ip̄osemendat: vt ſaluet: qui ideo emendat: vterudiat. Si iuſtus vix ſaluus fiet: peccator ⁊ impius vbi parebūt? Nunqͥd adheret tibi ſedes iniqͥtatis? Id eſt nūqͥd adheret tibi ſedes impioꝝ qͥ fingis doloreꝫ in p̄cepto. Qui ⁊ iſtos filios ſic voluiſti exercere ⁊ erudire: ſic voluiſti eis p̄cepta dare: vtnō eſſent ſine timore: ne amarēt aliqͥd aliud: ⁊ obliuiſcent̉ te verū bonū ſuū. Bonꝰē deus. Si ceſſaret deꝰ ⁊ nō miſceret amaritudīes felicitatibꝰ ſeculi: obliuiſceremureū. Sꝫ vbi angores moleſtiarū faciūt fluctus aīe: fides illa q̄ ibi dormiebat: excitatur. Tranquillū enī erat qn̄ dormiuit chriſtus in mari: illo dormiente tēpeſtas ortaeſt: ⁊ ceperūt ꝑiclitari. Ergo in corde chriſtiano ⁊ tranquillitas erit ⁊ pax: ſed qͣꝫdiuvigilat fides nr̄a: ſi aūt dormit fides nr̄a:ꝑiclitamur. Hoc enī ſignificat dormiēſ criſtus: qꝛ qͥdam obliuiſcunt̉ fidē ſuā: ⁊ ꝑiclitantur. Sed quō illa nauis cuꝫ fluctuaretexcitatꝰ ē chriſtꝰ a fluctuātibꝰ ⁊ dicētibuſ:Dn̄e ꝑimꝰ: ſurrexit ille: imꝑauit tēpeſtatibus: imꝑauit fluctibꝰ: ceſſauit ꝑiculum: facta ē tranquillitas. Sic ⁊ te cū turbāt concupiſcētie male: ꝑſuaſiones male: fluctusſūt: tranquillabunt̉. Iā deſperas et putaste non ꝑtinere ad dn̄m: euigilet fides tua:excita chriſtuꝫ in corde tuo: ſurgente fide:iam agnoſcis vbi ſis. Et ſi forte temptantfluctus ꝯcupīe intueris qd̓ ꝓmiſit deus: ⁊

dulcedo ꝓmiſſorū faciet te cōtemptoremdulcedinū ſeculi. Et ſi forte multe vrgentmine potentiū maloꝝ: ⁊ ip̄e te expellūt deiuſticia: attēdis qd̓ minat̉ deꝰ: Itē ī igneꝫeternū qͥ paratus ē diabolo ⁊ angel̓ eius: ⁊nō dimittis iuſticiā. Timēs gͦ ignē ſempiternū: ꝯtemnis dolores tꝑales: ⁊ ꝓ eo qd̓ꝓmiſit deꝰ: cōtēnis tꝑalem felicitatē. Promiſit requiē: patere moleſtiā: minat̉ ignemeternū: Cōtemne dolores tꝑales: ⁊ euigilante chriſto tranquillet̉ cor tuū: vt ad portum quoqꝫ ꝑuenias. Nō em̄ nō p̄ꝑat portum qͥ parauit nauim? Nunqͥd adheret tibi ſedes iniqͥtatis: qui fingis dolorē ī p̄cepto? De hoībꝰ qͥdē mal̓ exercet nos: ⁊ de illorū inſecutiōibꝰ nos erudit. De maliciamali flagellat̉ bonus: ⁊ de ẜuo emēdat̉ filius: ita fingit̉ dolor in p̄cepto. Qd̓ illosdeus poſſe ꝑmittit: hoc faciūt mali hoīesqͥbus ad tꝑs parcit. Quid enim ſequitur¶ Captabūt in aīam iuſti. Quare captabūt? Quia veruꝫ crimē non inueniuntqd̓ obijciāt. Quid enī captauerūt ī dn̄oCōcinnauęrūt falſa crimina: qꝛ vera inuenire nō potuerūt Et ſanguinem innocente condemnabūt. Quare hͦ totumfit: in ꝯſequētibus declarabit. ¶ Et factꝰeſt mihi: inqͥt: dn̄s in refugiū. Nō q̄reres tale refugiū ſi nō ꝑiclitareris: ſꝫ ideoꝑiclitatus es vt q̄rereſ: qꝛ ille fingit dolorēin p̄cepto. Facit mihi de malicia malorumtribulationē: punctꝰ tribulatiōe cepi q̄rererefugiū quod in illa felicitate ſeculari deſieram q̄rere. Quis enim facile recordat̉deū qui ſemper felix eſt: ⁊ ſpe preſenti gaudet? Recedat ſpes ſeculi: ⁊ accedat ſpesdei: vt poſſit dicere: Et factus eſt mihi dominus in refugiū. Ad hoc doleam vt fiatmihi dn̄s in refugium. Et deus meꝰ inauxilium ſpei mee. Modo eniꝫ dn̄sſpes. Ꝙͣdiu enī hic ſumus: in ſpe ſumꝰ: nōdum in re. Sed ne in ſpe deficiamꝰ: adeſtꝓmiſſor erigens nos: ⁊ temꝑans ip̄a malaque patimur. Non enim fruſtra dictuꝫ eſt:Fidelis deus qui nō ſinit vos temptari ſupra qͣꝫ poteſtis ferre: ſed faciet cum tēptatiōe etiā exitū vt poſſitꝭ ſuſtine̓. Sic mittatī fornacē tribulatōis: vt coqͣt̉ vas: n̄ vt frāgat̉. Et fctūs ē mihi dn̄s in refugium: ⁊ deꝰmeꝰ in auxilium ſpei mee. Cū gͦ qui tibi videbatur quaſi iniuſtus eſſe: quia ꝑcit mal̓:vide quō iā corrigat̉ pſalmꝰ: et tu cū pſalmo corrigere. Iō enī voces tuas habebatpſalmus. Que ſūt voces? Uſqꝫ qͦ pctōres

BB 4

Alia lr̄a.fadiutorium