PſalmusXCIII

XCIII

Petri: ⁊ ad hͦ teſtimoniū poſuit de ſcriptura. Tꝑus eſt ait inchoatiōis iudicij ex domo dn̄i: id eſt tꝑs ē vt mō iudicent̉ qͥ pertinent ad domū dn̄i. Si flagellāt̉ filij: qͥd debēt ſperare ẜui neqͥſſimi? Ideoqꝫ addidit.Si aūt initiū a nobis: qͥs finis eoꝝ qui nōcredūt dei euāgelio? Deinde adiūgit illd̓teſtimoniū: Et ſi iuſtus vix ſaluabit̉: pctōr⁊ impiꝰ vbi parebūt? Quō gͦ erūt tecū iniqui: qn̄ nec tuis fidelibꝰ parces: vt exerceas ⁊ erudias eos? Sꝫ qꝛ ꝓpter hͦ nō parcitvt erudiat eos: iō dixit: Qui fingis dolorēin p̄cepto. Fingis enī ē: facis: formas: plaſmas: vn̄ ⁊ figuli dicunt̉: ⁊ vas fictile dr̄: nōfictū illud qd̓ mendaciuꝫ ē: ſꝫ qd̓ format̉ vtſit: ⁊ habeat aliquā formā ſicut iam duduꝫdixit: Qui finxit oculū nō videbit̉? Nūqͥdfinxit oculū mendaciū ē? Sed intelligiturplaſmauit oculū: fecit oculū. Nōne figul̓ē cū fragiles infirmos ⁊ terrenos facit? Audi apl̓m dicentē. Habemꝰ theſaurū iſtū invaſis fictilibꝰ. Sꝫ forte alius nobis fecit hͦvaſa. Ip̄m audi dicētem. O hō tū qͥs es qͥreſpōdeas deo? Nunqͥd dicit figmentū eiqͥ ſe finxit: qͣre me ſic finxiſti? An̄ nō hꝫ ptātem figulus luti ex eadē maſſa facere aliudvas in honorē: aliud in ꝯtumeliā? Uide etip̄m dn̄ꝫ nr̄m Ieſū chriſtū: qꝛ on̄dit ſe figulū: nā qꝛ de limo hoīeꝫ fecerat: de limo iunxit cui minꝰ in vtero oculos fecerat. Ergoqd̓ dixit: nunqͥd adheret tibi ſedes iniqͥtatatiſ qui fingis dolorē in p̄cepto: Sic dicamus: Nunꝗd adheret tibi ſedes iniqͥtatisqͥ formas doloreꝫ in p̄cepto? Formas inqͥtde lorē in p̄cepto: id eſt de dolore p̄ceptuꝫnobis facis: vt ip̄e dolor p̄ceptū ſit nobis.Quō nobis dolor ē p̄ceptū? Qn̄ te flāgellat qͥ ꝓ te mortuus ē: ⁊ nō tibi ꝓmittit beatitudineꝫ in iſta vitā: ⁊ fallere nō pōt: ⁊ hicnō dat qd̓ q̄ris: Quid dabit? Ubi dabit:Ꝙͣtū dabit: qͥ h̓ nō dat? Qui h̓ erudit: qͥ figit dolorem in p̄cepto? Labor eſt hic tuus:⁊ reqͥes tibi ꝓmittit̉. Attēdis te hic hr̄e laborem: ſꝫ attende qͣlem ille requiē pollicet̉.Nunqͥd cogitare poteriſ? Si illā poſſes cogitare: videres te nihil laborare ad compēſationē. Audi eū qͥ illud ex ꝑte cernebat qͥdixit: Nūc ſcio ex ꝑte: qd̓ ait apl̓s. Eteniꝫqd̓ eſt ad pn̄s tꝑale ⁊ leue tribulatōis nr̄e:iuxta incredibilē modū ⁊ ī incredibilē modū et̓ne gl̓ie pōdꝰ oꝑat̉ ī nobis. Quid eſteternū gl̓ie pōdus oꝑat̉ nobiſ: Quibꝰ oꝑatur? Nō reſpicientibꝰ q̄ vident̉: ſꝫ q̄ non vident̉. Que enī vident̉: tꝑalia ſunt: q̄ auteꝫ

nō vident̉: eterna. Noli eſſe piger ī laborebreuit̓: ⁊ gaudeb̓ inceſſabilit. Eternā vitātibi daturꝰ eſt deꝰ: cogita qͣꝫto labore emēda ſit. Intendite fr̄es: venale ē. Uenale ēqd̓ habeo dicit tibi deꝰ: eme illd̓. Quid hꝫvenale? Requiē venalē habeo: emē illaꝫ.De labore intendite: vt ſimus in noīe chriſti fortes chriſtiani. Iam modicū ē qd̓ reſtat in pſalmo: nō fatigemur. Quomō enīfortis poterit eſſe in faciēdo: qͥ deficit ī audiendo? Aderit dn̄s vt vobis qd̓ reliquuꝫē: explicem. Attēdite quodāmo deus ꝓpoſuit venale regnū celoꝝ. Dicis illi: quātuꝫvalet? Preciū ip̄ius labor ē: quō ſi diceretp̄cium illiꝰ aurū eſt. Nō ſufficiebat h̓ ſoluꝫdicere: ſꝫ q̄reres qͣꝫtum aurū. Nā ſi ſolidusaurū ē: ⁊ ſemiuncia: ⁊ libra: ⁊ tale aliquid:Ideo dixit p̄ciū: ne laborares q̄rere qͣꝫdiuhuiꝰ rei p̄ciuꝫ labor ē. Quantus labor eſt?Iam q̄re tu: qͣꝫtum laborandū ſit: nōdū dr̄tibi. Quātus futurꝰ ſit labor iſte: vl̓ qͣꝫtumlaboris de te exigat̉ illud tibi dic̄ deꝰ: Egooſtēdo quanta ſit illa reqͥes: tu iudica qͣꝫtolabore emēda ſit. Dicat gͦ deꝰ: qͣꝫta futuraſit ip̄a reqͥes. Btī qͥ habitāt in domo tua: īſecula ſeculoꝝ laudabūt te. Hec ē requiēsſempiterna: ſine fine erit reqͥes iſta: ſine fine erit gaudiū hͦ: ſine fine erit leticia iſta: ſine fine erit incorruptio. Uitā eternā habebis: reqͥeꝫ q̄ nō hꝫ finē. Quanto labore digna ē requiēs q̄ non hꝫ finē? Si veruꝫ viscomꝑare ⁊ veꝝ iudicare: eterna reqͥes eterno labore recte emit̉. Uerū hͦ ē: ſed noli timere: miẜicors ē deꝰ. Si enī haberes eternum laborē: nunqͣꝫ ꝑuenires ad eternā qͥetem. Sꝑ laborās qn̄ ꝑuenturꝰ eras ad illud qd̓ digne qͥdem pōt emi ſempiterno labore? Quia ſempiterna reqͥes eſt: eqͣ p̄ciū.Eterno certo labore digna ē eterna reqͥescōꝑari. Sꝫ ſi ſꝑ laborares: nūqͣꝫ ad reqͥemꝑuenireſ. Ergo vt aliqn̄ ꝑuenias ad id qd̓emis: nō ineternū laborandū ē: nō qꝛ nonvalet tanti: ſꝫ vt poſſideat̉ qd̓ emit̉. Dignaē quidē emi labore ꝑpetuo: ſꝫ neceſſe eſt vtlabore tꝑali emat̉. Certe tātus debuit eſſe:id eſt ſempiternus labor ꝓ reqͥe ſempit̓na.Decies centena milia annoꝝ in labore qͥdvalēt? Decies cētena milia annorū hn̄t finē: qd̓ tibi dabo dicit dn̄s n̄ habebit finē.Qualis miſcd̓iā dei? Nec dicit decies centena milia annoꝝ labora: nō dicit: vl̓ milleānos labora: nō dicit qͥngentos annos labora: cū viuis labora in paucis annis: inde iā requiēs erit: ⁊ finē nō habebit. Et ad