PſalmusXCII
ſuas: Que ſunt iſta flumina que eleuauerūt voces ſuas? Non audiuimꝰ neqꝫ quādo natus eſt dominꝰ audiuimꝰ locuta flumina: neqꝫ quādo baptizatus eſt: neqꝫ qn̄paſſus eſt audiuimꝰ locuta flumina. Legite euangeliū: ⁊ nō inuenitis qꝛ locuta ſuntflumina. Parū eſt qꝛ locuta ſunt: Eleuauerūt voces ſuas. Nō ſolū locuta ſunt: ſedfortiter magne: excelſe. Que ſūt iſta flumina q̄ locuta ſunt? Diximus ꝙ in euangelionō legimus: tn̄ ibi queramus. Nā ſi ibi nōinuenimus: vbi inueniemꝰ? Ego vobis fingere potero: ⁊ ſubito ero nō certus diſpenſator: ſed ineptus fabulator. In euāgelioqueramꝰ: ſimul q̄ramꝰ q̄ ſūt iſta flumina q̄eleuauer̄t voces ſuas. Stabat Ieſus ⁊ clamabat: dictū eſt in euāgelio. Quid clamabat? Ecce iā ip̄m caput fluminuꝫ clamat:ipſe fons vite vn̄ ſūt flumina curſura: leuauit prior vocē ſuaꝫ. Et qͥd ſtabat Ieſus etclamabat? Qui credit in me ſicut ſcpͥturadicit: flumina aque viue de vētre eius fluent. Euāgeliſta ſequit̉ ſtatim. Hoc aūt dicebat: de ſpū quē accepturi erant hi qui ineum erāt credituri. Spiritus aūt nōdumerat datus: qꝛ Ieſus nondū erat glorificatus. Cū aūt glorificatꝰ eſt Ieſus in reſurrectione: ⁊ aſceſione in celos: ſicut noſtis fratres: impletis ibi decē diebus ꝓpter quoddā ſacramētū: miſit ſpiritū ſuū ſanctū: impleuit diſcipulos. Ipſe ſpiritus magnumflumē: vn̄ impleta ſūt multa flumina. Deipſo flumine dicit pſalmꝰ alio loco: Fluminis īpetus letificat ciuitatē dei. Ergo ſuntfacta currētia de vētre diſcipuloꝝ cū acceperūt ſpiritūſanctū ipſa flumina acceptoſpirituſancto: Un̄ flumina eleuauerūt voces ſuas. Quare eleuauer̄t? Quia primotimuerūt. Petrꝰ nōdū erat flumē: qn̄ interrogatiōe ancille ter chriſtū negauit dicēs:Neſcio hominē. Hic timēs mentit̉: nōduꝫeleuat vocē: nondū eſt flumē. Ubi aūt impleti ſunt ſpirituſancto: accerſierūt eos iudei: ⁊ p̄ceperūt eis ne oīno loquerent̉: neqꝫ docerēt in noīe Ieſu. Petrꝰ aūt ⁊ Ioannes dixerūt ad eos. Si iuſtuꝫ eſt coramdeo: vt vobis obediamus magis qͣꝫ deo:iudicate. Nō em̄ poſſumus q̄ vidimꝰ ⁊ audiuimus nō loqui. Eleuauerūt ergo flumina voces ſuas. A vocibus aquarummultarū. Ad ip̄am eleuationē vocis ꝑtinet quod ibi ſcriptū eſt: Stetit autē Petrus cuꝫ vndecim: ⁊ eleuata voce dixit adeos: Uiri iudei: ⁊ cetera quibus annūciat
Ieſum ſine timore cū magna fiducia. Eleuauerūt em̄ flumina vocē ſuaꝫ: a vocibusaquarū multarū. Nam ⁊ cū dimiſſi eſſentapl̓i de cōſilio iudeorū: venerūt ad ſuos ⁊indicauerūt quāta eis ſacerdotes ⁊ ſeniores dixerint. At illi audiētes leuauerūt voces vnanimes omnes ad dn̄m ⁊ dixerunt:Dn̄e tu ēs qui feciſti celū ⁊ terrā: ⁊ mare ⁊oīa q̄ in eis ſunt: ⁊ cetera que dicere potuerūt. Flumina eleuātia vocē ſuam. ¶ Mirabilesᶠ ſuſpenſure maris: Cū enimeleuaſſent voces ſuas diſcipuli: credider̄tmulti: ⁊ acceperunt multi ſpiritumſanctū:⁊ ceperūt multa flumina clamare de ꝑaucis. Ideo ſequit̉: A vocibus aquarū multarū mirabiles ſuſpenſure maris: id eſt huius ſeculi. Cū cepiſſet chriſtus tantis vocibus predicari: cepit iraſci mare: ceperuntcrebeſcere ꝑſecutiones. Cū eleuaſſent ergo flumina vocem ſuā a vocibus aquarūmultarū: mirabiles ſuſpenſure maris. Suſpenſure exaltationes ſunt: qꝛ quādo iraſcitur mare: ſuſpendunt̉ fluctꝰ. Suſpendātur fluctus quantū volūt: frenat mare qͣntū vult: mirabiles quidē ſuſpenſure marꝭ:mirabiles mine: mirabiles ꝑſecutiōes. Svide quid ſequit̉: Mirabilis in excelſis dn̄s. Compeſcat ſe ergo mare ⁊ aliqn̄tranquillet̉: detur pax chriſtianis. Turbabatur mare: fluctuabat nauicula. Nauicula eccleſia eſt: mare ſeculū eſt. Uenit dn̄s:ambulauit ſuꝑ mare: ⁊ p̄ſſit fluctus. Quomodo ambulauit dominꝰ ſuper mare? Super capita iſtorū fluctuum magnorū ſpumantiū. Poteſtates ⁊ reges crediderunt:⁊ ſubiugati ſunt chriſto. Ergo non terreamur: qꝛ mirabiles ſuſpenſurę maris: mirabilis in excelſis dominus. Teſtimonia tuaᶠ credita facta ſūt nimiſ: Magis qͣꝫ mirabiles erant ſuſpenſure maris: ⁊mirabilis in excelſis dominꝰ. Teſtimoniatua credita facta ſunt nimis. Teſtimoniatua: qꝛ dixerat illd̓ ante: Hec dico vobis:vt in me pacē habeatis: in mūdo aūt p̄ſſuram. Ergo qꝛ mūdus preſſurā vobis facturus eſt dico vobis. Ceperūt pati ⁊ ꝯfirmarunt in ſe quod illis predixerat dominꝰ: ⁊magis fortes facti ſunt. Cū enim videbātimpleri in ſe paſſiones: ſperabāt cōpleri inſe ⁊ coronas. Et ideo mirabiles ſuſpēſuremaris: mirabilis in excelſis dn̄s. Ut in meinquit pacem habeatis: in mūdo aūt preſſurā. Ergo quid facimus:? Seuit mare ⁊ extollūtur fluctus: ⁊ rabidi fremunt: p̄ſſuras
AA 3
Alia lr̄a.faltis.
Alia lr̄a.relationes.
Alia lr̄a.ſcredibilia.