PſalmusIC
cōtementē peccata ſua nō cōfitentē ⁊ dicet: Si deo diſplicerēt peccata mea: nō ꝑmitteret me viuere. Aliꝰ aūt non audebatoculos leuare: ſed ꝑcutiebat pectus ſuuꝫ:dicēs: dn̄e ꝓpitius eſto mihi pctōri. Et illepctōr: ⁊ ille: ſed ille irridēs: iſte plāgēs: illecōtemptor: hic cōfeſſor pctōꝝ ſuoꝝ. Ueriritas aūt dei q̄ non ꝑſonas accipit: diſcernit penitentē a defendēte: diſcernit humilem a ſuꝑbo: diſcernit p̄ſumentē de ſeipſoa p̄ſumēte de deo. Ergo veritas eiꝰ tanqͣꝫſcuto circūdabit te. Non timebis a timore nocturno. ¶ A ſagitta volae per diem: a negocio per ambulante in tenebris:fa ruina ⁊ demonio meridiano. Duobuſ q̄ ſupra dixit:reddunt̉ duo que infra dixit: nō timebis atimore nocturno: a ſagitta volante per diem: ⁊ ꝓpter timorē nocturnū: a negocio ꝑambulāte in tenebris: ⁊ ꝓpter ſagittā volantem ꝑ diē a ruina ⁊ demonio meridiano. Quid eſt timēdum in nocte: ⁊ quid indie? Cū qͥſqꝫ ignorās peccat: tāqͣꝫ in noctepeccat. Cū aūt ſciens peccat: tanqͣꝫ in diepeccat. Duo ergo illa leuiora: ip̄a ſūt grauiora: que repetita ſūt. Intēdite vt diligēter hoc ſi dominꝰ annuerit exponat̉ vobiſ:Obſcurū ē enī ⁊ erit magnꝰ fructꝰ ſi intellexeritꝭ: Tēptatiōeꝫ q̄ fit ī ignorātibꝰ leuis: timoreꝫ nocturnū appellauit: ⁊ tēptationē q̄fit in ſciētibꝰ leuis: ſagittā volātē ꝑ diē appellauit. Que ſūt leues tēptatiōes? Quenō ſic inſtāt: nō ſic vrgēt vt cogāt: ſed poſſunt cito declinata traſre. Eadē rurſus facgrauia: ſi ꝑſecutor inſtet: ⁊ vehemēter terreat ignorātes: id eſt nōdū firmos in fide:nec ſciētes qd̓ ad hoc ſūt chriſtiani: vt futurā vitā ſperēt: cū ceperint terreri de malis temporibꝰ: putant quod deſeruit illoschriſtꝰ: ⁊ ſine cā ſint chriſtiani. Nō noruntenī vt dixi: qꝛ ad hoc ſūt chriſtiani: vt p̄ſentia ſuꝑent: ⁊ futura ſperēt: inuenit illosnegociū ꝑambulās ī tenebris: ⁊ capit eoſ.Sūt āt qͥdā qͥ nouer̄t ſe ad futurā ſpem vocatos: qꝛ qd̓ nob̓ ꝓmiſit deꝰ nō ē d̓ iſta t̓ra:nō ē de iſta vita: qꝛ iſte oēs tēptatiōes tolerande ſūt: vt illud accipiamꝰ: illud acquiramꝰ: qd̓ nobis ꝓmiſit deꝰ ineternā. Norūt iſta: ſed qn̄ ceꝑit ꝑſecutor inſtare vehementius: agitare minis: penis: tormentis:aliqn̄ cedūt: ⁊ ſciētes tanqͣꝫ in die cadunt.Quare aūt in meridie? Quia ml̓tū feruetꝑſecutio. Maiores eſtꝰ dixit meridiē. Attendat hoc caritas veſtra de ſcripturis me
ꝓbantē. Qn̄ de ſemināte dicebat dn̄s: qͥaexijt ſeminās ſeminare: ⁊ aliud cecidit invia: aliud in petroſa: aliud inter ſpinas: dignatꝰ eſt ip̄e exponere ſimilitudinē. Et cūveniſſet ad petroſam: hͦ ait: Hi ſunt qͥ audiunt verbū: ⁊ ad horā gaudēt ad verbū:⁊ in tribulatiōe que ſit ꝓpter verbū: ꝯtinuoſcādalizant̉. Quid enī dixerat de his qͥ exierāt in petroſis? Exorto ſole inquit aruerūt: qꝛ n̄ habebāt altā radicē. Hi ſt̓ gͦ qͥ adhorā gaudēt ad verbū: ⁊ cū ꝑſecutio factafuerit ꝓpt̓ v̓bū areſcunt. Quare areſcūt?Quia non habebant firmā radicē. Queeſt radix? Caritas. Hoc enī dicit Apl̓s: vtin caritate radicati: ⁊ fundati. Quo enimradix oīm maloꝝ eſt cupiditas: ſic ⁊ radixoīm bonoꝝ eſt caritas. Noſtis hoc ⁊ ſepedictū eſt: Sꝫ quare hoc volui cōmēdare?Ut intelligeritis pſalmū: qꝛ demoniū meridianū ꝓpter eſtū vehemētis ꝑſecutiōispoſitū eſt. Sic enī dn̄s dic̄: Ortꝰ eſt ſol: etaruit herba: qꝛ radicē n̄ habebat. Et exponens nobis quid eſt a ſole areſcere herbādixit: qꝛ ꝑſecutiōe facta nō manēt illi in fide: qꝛ altā radicē nō habebāt. Recte h̓ intelligimꝰ demoniū meridianū ꝑſecutionēvehementē: Qualis fuit illa ꝑſecutio aliqn̄ fratres cōmemorē: vn̄ dn̄s liberauit eccleſiā ſuā: dignet̉ attēdere caritas veſtra.Primo ꝙ imꝑatores ⁊ reges ſeculi putauerūt ſe ꝑſequēdo tollere poſſe d̓ terra nomē chriſti ⁊ nomē chriſtianoꝝ: iuſſerūt vtqͥſqͥs ſe ꝯfiteret̉ chriſtianū: feriret̉. Quicūqꝫ noluit feriri negauit ſe chriſtianū: ſciēsquid mali faceret: ꝑueīt ad illū ſagitta volās ꝑ diē. Quicūqꝫ aūt nō curauit pn̄temvita: ſed certꝰ ſꝑauit futurā: declinauit ſagittā volātē ꝑ diem: ꝯfeſſus eſt ſe chriſtianū: ꝑcuſſus carne: liberatꝰ eſt ſpiritu: expectare cepit poſitus apd̓ deū in quiete etiāredēptionē corꝑis ſui in reſurrectiōe mortuoꝝ. Euaſit aūt tēptationē illaꝫ a ſagittavolante ꝑ diē. Ergo qͥcūqꝫ ſe cōfeſſus fuerit chriſtianū feriat̉. Quō ſagitta volās ꝑdiē fuit? Nōdū erat demoniū meridianūflagrās vehemēti ꝑſecutionē: ⁊ faciēs magnos eſtus: etiā fortibꝰ. Audite enī qͥd ſecutū ſit. Cū vidiſſent inimici: qd̓ multi feſtinarēt ad martyriū: ⁊ tāto plures crederent in chriſtū: quāto plures patiebant̉: dixerūt apd̓ ſe: Nos occiſuri ſumꝰ genꝰ humanū tot milia qui credūt in hoc noīe. Sioccideremꝰ oēs ꝓpe: nullus in terra remanebit. Cepit feruere ſol: cepit ferueſce̓ eſtꝰ:
Alia lr̄a.fin die.f ab incurſu.