LXXXIIIIPſalmus

vider̄t iudei ⁊ crucifixer̄t: ſꝫ quō illū vidētangeli ⁊ gaudēt. ¶ Audiaꝫ quid loq̄in me dn̄s deꝰ: Propheta dixit: loquebat̉ ī illo deꝰ intꝰ: ⁊ mūdꝰ faciebat illi ſtrepitū foriſ. Cohibēs ergo aliqͣntuꝫ a ſtrepitu mūdi: ⁊ auertēs ſe ad ſe: ⁊ a ſe in illū cuius vocē audiebat interiꝰ: quaſi obturansaurē ꝯͣ tumultuantē vite huiꝰ inqͥetudinē:⁊ ꝯtra aīam corpore qd̓ corrūpit̉ aggͣuatā⁊ ſenſū t̓rena habitatione deprimētē ml̓tacogitatiōe: ⁊ ait: Audiā qͥd loquat̉ ī me dominꝰ deus. Et audiuit qͥd? Qm̄ loquet̉pace ī plebe ſuā. ¶ Et ſuꝑ ſctōs ſuos. Uox gͦ chriſti: vox ergo dei pax eſt: adpacē̓ vocat. Eia dicit quicūqꝫ nōdū eſtisin pace amate pacē. Quid enī vobis melius de me īuenire poteſtis qͣꝫ pace̓? Paxquid eſt? Ubi nullū bellū eſt. Quid ē vbinullū bellū eſt; Ubi nulla ꝯͣdictio: vbi nihil reſiſtit: nihil aduerſū ē. Uidete ſi iā ibiſumꝰ: vidēte ſi iā nō eſt ꝯflictꝰ cū diabolo:vidēte ſi nō oēs ſancti: ⁊ fideles cū principe demonioꝝ luctant̉. Et quō cum illo luctant̉ quē nō vidēt? Luctant̉ cū cōcupiſcētijs ſuis: quibꝰ ille ſuggerit pctā: ⁊ nō conſentiendo qd̓ ſuggerit: ⁊ ſi nō vincūt tn̄ pugnāt. Nōdū ē ergo pax vbi pugna ē. Autdate mihi hoīem qͥ nihil tēptatiōis patit̉ incarne ſua: ⁊ poſſit mihi dicere: qꝛ iā pax ē:Nihil quidē tēptatiōis fore patit̉ in illicitis voluptatibꝰ: ſaltem ſuggeſtiones ipſaspatit̉: vel ſuggerit̉ illi qd̓ reſpuit: vel delectat vnde cōtincat. Sed ecce iā nihil delectat illicitū: vel cōtra famē ⁊ ſitim pugnatqͦtidie. Quis enī iuſtus hinc alien̄? Pugnat gͦ qͦtidie fames ⁊ ſitꝭ: pugͣt ꝯͣ nos laſſitudo carnis: pugͣt delectatio ſōni: pugͣt opp̄ſſio. Uigilare volumꝰ: dormitamꝰ: ieiunare volumꝰ eſurimꝰ ⁊ ſitimus ſtare volumꝰ: defatigamur: q̄rimꝰ ſede̓: ſi ⁊ hͦ diu facimꝰ deficimꝰ. Quicqͥd nobis ꝓuiderimꝰ adr̄fectionē: illic rurſꝰ inueniemꝰ defectiōeꝫ.Eſuris dic̄ tibi aliqͥs: rn̄deſ: eſurio. Ponitan̄ te cibū: ad refectionē poſuerat: ꝑſeueraī eo qd̓ poſuit. Certe reficere te volebas: hͦage ſemꝑ: hͦ agēdo ī eo qd̓ adhibueras adr̄fectionē ibi īuenies laſſitudinē. Ml̓tū ſedendo fatigatus eras: ſurgis deambulando reficeris. Perſeuera ī eo qd̓ reficeris:multū deambulādo laſſaberis: ſedere iterū queris. Inueni aliqͥd mihi vn̄ te reficicias: vbi ſi ꝑſeueraueris iterū nō deficiaſ?Qualis eſt ergo iſta pax: quam hic habent homines tantis reſiſtentibus mole-

ſtijs: cupiditatibꝰ: indigendis: laſſitudinibus? Nō eſt iſta vera: nō eſt perfecta pax.Que erit ꝑfecta pax? Oportet corruptibile hoc induere incorruptionē: ⁊ mortale hͨinduere īmortalitatē: tunc fiet ſermo qͥ ſcriptꝰ eſt: Abſorpta eſt mors ī victoria. Ubieſt mors aculeus tuus? Ubi eſt mors contētio tua? Ubi enī adhuc mortalitas: quōeſt plena pax? Etenim de morte venit laſſitudo iſta quā inuenimꝰ in omnibꝰ refectionibꝰ nr̄is. De morte eſt: qꝛ corpꝰ mortaleportamus: qd̓ quidē mortuū dicit Apl̓s ⁊ante aīe reſolutionē. Corpꝰ quideꝫ inquitmortuū eſt ꝓpter peccatū. Nā ſi ꝑſeueraueris in eo qd̓ reficis: etiā morieris. Perſeuera ī ml̓tū māducādo: ip̄a res te int̓ficiet. Perſeuera ī multū ieiunādo: inde morieris. Sede ſemꝑ vt nolis ſurgere: morieris inde. Ambula ſemꝑ vt noliſ quieſcere:morieris inde. Uigila ſemꝑ vt nolis dormire: morieris inde. Dormis ſemꝑ vt nolis vigilare: morierꝭ inde. Qn̄ aūt aſſūptafuerit mors in victoria nō erunt iſta: ⁊ eritpax plena ⁊ eterna. Erimꝰ in quadā ciuitate fratres: qn̄ de illa loquor: finire nolo etmaxime qn̄ ſcandala crebreſcūt. Quis nōdeſideret illā pacē: vnde amicus nō exit:quo inimicus nō intrat: vbi nullꝰ temptator eſt: nullus ſeditioſus: nullus diuidenspopulū dei: nullus fatigans eccleſiā in miniſterio diaboli: qn̄ ip̄e princeps ip̄oꝝ mittitur in ignē eternū: ⁊ hī cū illo quicūqꝫ illicōſentiūt: ⁊ recedere ab eo nolunt? Erit gpax purgata in filijs dei oībus amantibꝰ⁊ ſe videntibus plenos deo: cū erit deꝰ oīain oībꝰ. Cōem pane habebimꝰ deū: cōempoſſeſſionē habebimꝰ deū: cōem pacē hapebimꝰ deum. Quicquid enim eſt qd̓ modo nobis dat: ipſe nobis erit ꝓ omnibusque dat: ipſe erit ꝑfecta ⁊ plena pax. Hācloquitur in plebem ſuā. Hanc volebat audire ille qui ait: Audiaꝫ quid loquatur inme dominus deus: quoniā loquet̉ pacemin plebem ſuā: ⁊ ſuꝑ ſanctos ſuos. Et ineos quiᶠ conuertunt cor ad ipſum:Eia fratres vultis vt ad vos ꝑtineat ipſapax quā loquitur deus: conuertite cor adipſum: non ad me aūt ad illū aūt ad illumaut ad quenqͣꝫ hominē. Quiſquis enī homo voluerit conuertere ad ſe corda hoīm:cadit cū ipſis. Quid eſt melius vt cadascum illo ad quem conuerteris: an vt ſtescū illo cum quo ꝯuerteris? Baudium noſtrū: pax noſtra: requies noſtra: finis oīm

Ali