PſalmusLXXXI
ſtruētia: īmo ⁊ deſtruētia ⁊ edificātia. Deſtruētia recētes deos: edificātia fidē in veꝝ⁊ eternū deū. Etiā in craſtinū diē īuitamꝰcaritatē veſtraꝫ. Cras illi hn̄t vt audiuimꝰmare in theatro: nos hēmus portū in chriſto. Sꝫ qm̄ ꝑendino die: id ē qͣrta die ſabbati: nō poſſumus ad mēſam Cypriani cōuenire: qꝛ feſtiuitas eſt ſanctorū martyrū:craſtinū ad ip̄am menſam cōueniamꝰ.¶ Incipit Tract̉. de psͣ. LXXXI.Salmus ipſi Aſaph: Pſalp mo huic titulum ſicut alijs qui ſimiliter p̄notantur: vel nomē eiushominis indidit a quo ſcriptus eſt: vel eiuſdē noīs interp̄tatio: vt ad ſynagogā qd̓eſt Aſaph eiꝰ intelligētia referat̉: p̄ſertiꝫ qꝛhͦ ⁊ primꝰ eis v̓ſus aſſignat. Sic .n. incipit.¶ Expoſitio pſalmi.Eus ſtetit in ſynagoga deoId Irū: Quos deos. Abſit vt ītelligamus deos gentiuꝫ: ſiue idola: ſiuealiquā p̄ter hoīes celeſtē terreſtrēqꝫ creaturā: cū paulopoſt hūc verſū: id ē iſte pſalmꝰaſſerat: ⁊ qͦs deos intelligi velit: in qͦꝝ ſynagoga ſtetit deꝰ aꝑtius expͥmat: vbi ait: Egodixi dij eſtis: ⁊ filij altiſſimi oēs. Uos autēſicut hoīes moriemī: ⁊ ſicut vnꝰ de pͥncipibus cadetis. In hoꝝ gͦ ſynagoga filioꝝ altiſſimi: de quibꝰ idē altiſſimꝰ ꝑ Eſaiā dicit:Filios genui ⁊ exaltaui: ipſi aūt me ſpreuerūt: ſtetit deꝰ. In ſynagoga ppl̓m iſrael accipimus: qꝛ ⁊ ip̄oꝝ ꝓprie ſynagoga dici ſolet: qͣꝫuis ⁊ eccl̓ia dicta ſit. Noſtra v̓o apl̓inūqͣꝫ ſynagogaꝫ dixerūt: ſꝫ ſꝑ eccl̓iam: ſiuediſcernēdi cā: ſiue qd̓ int̓ ꝯgregationē vn̄ſynagoga: ⁊ ꝯuocationē vn̄ eccleſia nomēaccepit diſtet aliqͥd qd̓ ſcꝫ ꝯgregari ⁊ pecora ſolēt: atqꝫ ip̄a ꝓprie: qͦꝝ ⁊ greges ꝓpriedicimus. Cōuocari aūt magꝭ eſt vtētiū ratione ſicut ſunt hoīes. Un̄ ex ꝑſona ipſiusAſaph in alio pſalmo canit̉: Quaſi pecfactus ſū apud te: ⁊ ego ſꝑ tecū: cū vtiqꝫ qͣꝫuis vni vero deo mācipatus videret̉: ꝓ magnis tn̄ ac ſūmis bonis ab illo carnalia: terrena: tꝑalia reqͥrebāt. Inuenimꝰ etiā ſepeeos filios appellatos: nō ea gr̄a q̄ ad nouūteſtamentū ꝑtinet: ſed illa q̄ ad vetus: qꝛ ⁊ipſa gratia eſt qͣ elegit Abraā: ⁊ ex eiꝰ carne tā magnū ppl̓m ꝓpagauit: qͣ nondū natos Iacob dilexit: Eſau aūt odio habuit:qͣ liberauit ex egypto: quā in terrā ꝓmiſſionis eiectis gentibꝰ introduxit. Niſi em̄ ⁊ ipſa eſſet gr̄a: nō vtiqꝫ de nobis quibꝰ nō adterrenū: ſꝫ ad regnū celoꝝ capeſcendū da-
ta eſt ptās filios dei fieri: in eodē mox euāgelio diceret̉: qd̓ accepimꝰ gr̄am ꝓ gr̄a: ideſt ꝓ teſtamēti veterꝭ ꝓmiſſionibꝰ teſtamēti noui ꝓmiſſiones. Liquet igit̉ quātū exiſtimo: in qͣ deoꝝ ſynagoga ſteterit deus: deinceps reqͥrendū eſt: vtꝝ pr̄em: an filiū: anſpm̄ſanctū: an ip̄am trinitatē acciꝑe debeamus: ſtētiſſe in ſynagoga deoꝝ. In medio aut deosʸ diſcernere. Quia ⁊ ſingulus qͥſqꝫ deꝰ: ⁊ ipſa trinitas vnꝰ deꝰ: nōdē hͦ facile eſt eliquari: ⁊ qꝛ nō corꝑalē: ſedſpūalē dei p̄ſentiā: q̄ ꝯgruit eius ſubſtantienegari nō pōt ab eo ī eſſe cōditis rebꝰ mirabili videlꝫ ⁊ vix paucꝭ intelligibili mō cuidicit̉: Si aſcēdero in celū tu ibi es: ſi deſcēdero in īfernū ades. Un̄ merito ꝑhibet̉ ſtare deus in cōgregatōe hoīm inuiſibilit̓ ſic̄celū ⁊ terrā ip̄e implet. Qd̓ ꝑ ꝓphetā ipſede ſe p̄dicat: nec tm̄ ꝑhibetur: ſed ꝓ captumentis hūane: vtcūqꝫ noſcit̉ ſtare in eis q̄creauit: ⁊ ſi hō ſtet ⁊ audiat eum ⁊ gaudiogaudet ꝓpt̓ eiꝰ intimā vocē. Uerūtn̄ quātū arbitror pſalmus iſte inſinuare aliquidmolit̉: qd̓ ex quodā tꝑe factū ē: vt ſtaret deus in ſynagoga deorū. Nā illa ſtatio q̄ celuꝫ ⁊ terrā implet: nec ad ſynagogā ꝓprieꝑtinet: nec tꝑe variatur. Deꝰ itaqꝫ ſtetit inſynagoga deoꝝ: nimirū ille qui de ſe dixit:Nō ſum miſſus niſi ad oues q̄ perierāt domus iſrael. Dicit̉ ⁊ cauſa: In medio auteꝫdeos diſcerne̓. Agnoſco igit̉ deū ſtētiſſe inſynagoga deoꝝ: quorū patres: ⁊ ex quibꝰchriſtꝰ ẜm carnē. Ut em̄ ſtaret deꝰ in ſynagoga deoꝝ: ad hoc ex ip̄is ẜm carnē. Sedqͥs deus? Neqꝫ em̄ qͣles illi in quoꝝ deorūſynagoga ſtetit: ſꝫ ſicut illic Apl̓us ſequit̉:Qui eſt ſuꝑ oīa deꝰ bn̄dictus in ſecl̓a. Agnoſco inqͣꝫ ſtetiſſe: agnoſco ⁊ in medio deūſpōſum: de qͦ amicꝰ eiꝰ quidā dicit: In medio aūt veſtrū ſtat quē vos neſcitꝭ: qppe dequibꝰ paulopoſt in hͦ pſalmo dicit̉: Neſcierūt neqꝫ intellexerūt: in tenebrꝭ ambulant.Teſtificat̉ ⁊ Apl̓s: qm̄ cecitas ex ꝑte iſraelfacta ē: vt plenitudo gentiū intraret. Stātē qͥppe in medio ſui videbāt eū: ſed nō eūvidebāt deū: qualem ſe volebat videri dicēs: Qui me videt: videt ⁊ patrē. Diſcernit aūt deos nō eoꝝ meritis? ſed gr̄a ſua exeadē ꝯſperſiōe faciēs alia vaſa in honorē:alia in contumeliā. Quis em̄ te diſcernit?Quid em̄ habes qd̓ nō accepiſti? Si autēaccepiſti: qͥd gloriaris qͣſi nō acceꝑis? Audi ⁊ vocē dei diſcernētis: audi ⁊ vocē dn̄idiuidētis flāmā ignis. ¶ Uſqꝫ quo iu-
Alia lr̄afd