Druckschrift 
Aurelij Augustini secunda quinquagena (1489)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

PſalmusLXXXI

ſtruētia: īmo deſtruētia edificātia. Deſtruētia recētes deos: edificātia fidē in veꝝ eternū deū. Etiā in craſtinū diē īuitamꝰcaritatē veſtraꝫ. Cras illi hn̄t vt audiuimꝰmare in theatro: nos hēmus portū in chriſto. Sꝫ qm̄ ꝑendino die: id ē qͣrta die ſabbati: poſſumus ad mēſam Cyprianiuenire: qꝛ feſtiuitas eſt ſanctorū martyrū:craſtinū ad ip̄am menſam cōueniamꝰ. Incipit Tract̉. de psͣ. LXXXI.Salmus ipſi Aſaph: Pſalp mo huic titulum ſicut alijs qui ſimiliter p̄notantur: vel nomē eiushominis indidit a quo ſcriptus eſt: vel eiuſdē noīs interp̄tatio: vt ad ſynagogā qd̓eſt Aſaph eiꝰ intelligētia referat̉: p̄ſertiꝫ qꝛ primꝰ eis v̓ſus aſſignat. Sic .n. incipit. Expoſitio pſalmi.Eus ſtetit in ſynagoga deoId Irū: Quos deos. Abſit vt ītelligamus deos gentiuꝫ: ſiue idola: ſiuealiquā p̄ter hoīes celeſtē terreſtrēqꝫ creatu: paulopoſt hūc verſū: id ē iſte pſalmꝰaſſerat: qͦs deos intelligi velit: in qͦꝝ ſynagoga ſtetit deꝰ aꝑtius expͥmat: vbi ait: Egodixi dij eſtis: filij altiſſimi oēs. Uos autēſicut hoīes moriemī: ſicut vnꝰ de pͥncipibus cadetis. In hoꝝ ſynagoga filioꝝ altiſſimi: de quibꝰ idē altiſſimꝰ Eſaiā dicit:Filios genui exaltaui: ipſi aūt me ſpreuerūt: ſtetit deꝰ. In ſynagoga ppl̓m iſrael accipimus: qꝛ ip̄oꝝ ꝓprie ſynagoga dici ſolet: qͣꝫuis eccl̓ia dicta ſit. Noſtra v̓o apl̓inūqͣꝫ ſynagogaꝫ dixerūt: ſꝫ ſꝑ eccl̓iam: ſiuediſcernēdi: ſiue qd̓ int̓ ꝯgregationē vn̄ſynagoga: ꝯuocationē vn̄ eccleſia nomēaccepit diſtet aliqͥd qd̓ ſcꝫ ꝯgregari pecora ſolēt: atqꝫ ip̄a ꝓprie: qͦꝝ greges ꝓpriedicimus. Cōuocari aūt magꝭ eſt vtētiū ratione ſicut ſunt hoīes. Un̄ ex ꝑſona ipſiusAſaph in alio pſalmo canit̉: Quaſi pecfactus ſū apud te: ego ſꝑ tecū: vtiqꝫ qͣꝫuis vni vero deo mācipatus videret̉: magnis tn̄ ac ſūmis bonis ab illo carnalia: terrena: tꝑalia reqͥrebāt. Inuenimꝰ etiā ſepeeos filios appellatos: ea gr̄a ad nouūteſtamentū ꝑtinet: ſed illa ad vetus: qꝛipſa gratia eſt elegit Abraā: ex eiꝰ carne magnū ppl̓m ꝓpagauit: nondū natos Iacob dilexit: Eſau aūt odio habuit: liberauit ex egypto: quā in terrā ꝓmiſſionis eiectis gentibꝰ introduxit. Niſi em̄ ipſa eſſet gr̄a: vtiqꝫ de nobis quibꝰ adterrenū: ſꝫ ad regnū celoꝝ capeſcendū da-

ta eſt ptās filios dei fieri: in eodē mox euāgelio diceret̉: qd̓ accepimꝰ gr̄am gr̄a: ideſt teſtamēti veterꝭ ꝓmiſſionibꝰ teſtamēti noui ꝓmiſſiones. Liquet igit̉ quātū exiſtimo: in deoꝝ ſynagoga ſteterit deus: deinceps reqͥrendū eſt: vtꝝ pr̄em: an filiū: anſpm̄ſanctū: an ip̄am trinitatē acciꝑe debeamus: ſtētiſſe in ſynagoga deoꝝ. In medio aut deosʸ diſcernere. Quia ſingulus qͥſqꝫ deꝰ: ipſa trinitas vnꝰ deꝰ: facile eſt eliquari: qꝛ corꝑalē: ſedſpūalē dei p̄ſentiā: ꝯgruit eius ſubſtantienegari pōt ab eo ī eſſe cōditis rebꝰ mirabili videlꝫ vix paucꝭ intelligibili cuidicit̉: Si aſcēdero in celū tu ibi es: ſi deſcēdero in īfernū ades. Un̄ merito ꝑhibet̉ ſtare deus in cōgregatōe hoīm inuiſibilit̓ ſic̄celū terrā ip̄e implet. Qd̓ ꝓphetā ipſede ſe p̄dicat: nec tm̄ ꝑhibetur: ſed captumentis hūane: vtcūqꝫ noſcit̉ ſtare in eiscreauit: ſi ſtet audiat eum gaudiogaudet ꝓpt̓ eiꝰ intimā vocē. Uerūtn̄ quā arbitror pſalmus iſte inſinuare aliquidmolit̉: qd̓ ex quodā tꝑe factū ē: vt ſtaret deus in ſynagoga deorū. illa ſtatio celuꝫ terrā implet: nec ad ſynagogā ꝓprieꝑtinet: nec tꝑe variatur. Deꝰ itaqꝫ ſtetit inſynagoga deoꝝ: nimirū ille qui de ſe dixit: ſum miſſus niſi ad oues perierāt domus iſrael. Dicit̉ cauſa: In medio auteꝫdeos diſcerne̓. Agnoſco igit̉ deū ſtētiſſe inſynagoga deoꝝ: quorū patres: ex quibꝰchriſtꝰ ẜm carnē. Ut em̄ ſtaret deꝰ in ſynagoga deoꝝ: ad hoc ex ip̄is ẜm carnē. Sedqͥs deus? Neqꝫ em̄ qͣles illi in quoꝝ deorūſynagoga ſtetit: ſꝫ ſicut illic Apl̓us ſequit̉:Qui eſt ſuꝑ oīa deꝰ bn̄dictus in ſecl̓a. Agnoſco inqͣꝫ ſtetiſſe: agnoſco in medio deūſpōſum: de amicꝰ eiꝰ quidā dicit: In medio aūt veſtrū ſtat quē vos neſcitꝭ: qppe dequibꝰ paulopoſt in pſalmo dicit̉: Neſcierūt neqꝫ intellexerūt: in tenebrꝭ ambulant.Teſtificat̉ Apl̓s: qm̄ cecitas ex ꝑte iſraelfacta ē: vt plenitudo gentiū intraret. Stā qͥppe in medio ſui videbāt: ſedvidebāt deū: qualem ſe volebat videri dicēs: Qui me videt: videt patrē. Diſcernit aūt deos eoꝝ meritis? ſed gr̄a ſua exeadē ꝯſperſiōe faciēs alia vaſa in honorē:alia in contumeliā. Quis em̄ te diſcernit?Quid em̄ habes qd̓ accepiſti? Si autēaccepiſti: qͥd gloriaris qͣſi acceꝑis? Audi vocē dei diſcernētis: audi vocē dn̄idiuidētis flāmā ignis. Uſqꝫ quo iu-

Alia lr̄afd