PſalmusLXXVI

gentes ẜuient illi. Ergo Ioſeph ppl̓s ex gētibꝰ: iſrl̓ v̓o ppl̓s ex gente hebreoꝝ. Redemit ppl̓um ſuum deus filios iſrl̓ ⁊ Ioſeph.Per qͥd? Per lapidē angularē: ī quo duoꝑietes cōpulati ſunt: ⁊ exequit̉ quo. ¶ Uiderūt te aque deꝰ: Quid ſunt aq̄? Populi. Que ſunt iſte aque: dictū eſt in Apocalypſi: reſponſuꝫ eſt ppl̓i: Ibi inuenimusaptiſſime aqͣs in figura poſitas ppl̓orum.Supra aūt dixerat: Notaꝫ feciſti in popul̓v̓tutē tuā. Merito gͦ viderūt te aque deꝰ.Uiderūt te aque ⁊ timuernt: Ideomutate ſunt qꝛ timuerūt: Uiderūt te aquedeus ⁊ timuerūt. Etˣ conturbate ſuntab yſſi. Que ſunt ab yſſi? Altitudines aqͣrum. Quis non turbat̉ in ppl̓is cū cōſcientia pulſat̉? Queris altitudinē maris: qͥd ꝓfundius humana ꝯſcīa? Iſta ꝓfūditas turbata eſt: qn̄ in brachio ſuo redemit ppl̓umſuū deuſ. Quō turbate ſunt ab yſſi? Quādo oēs ꝯſcias ſuas ꝯfitendo fuderunt. Etturbate ſunt ab yſſi. Ml̓titudo ſonitusaquaꝝ: In laudibꝰ dei: In cōfeſſionibꝰpeccatoꝝ: in hymnis ⁊ cāticis: ī oratiōibꝰ.Ml̓titudo ſonitꝰ aquarū. Voce dederūt nubes. Inde iſti ſonitꝰ aquaꝝ: indeab yſſorū ꝑturbatio: qꝛ vocē dederunt nubes. Que nubes? Predicatores v̓bi veritatis. Que nubes? De qͥbus minat̉ cuidāvinee deus: q̄ pro vua fecit ſpinas: ⁊ dicit:Mandabo nubibus meis: ne pluāt ſupeream imbrem. Deniqꝫ apl̓i relinquētes iudeos: ierūt ad gentes: in oībus gentibꝰ vocem dederūt nubes p̄dicādo chriſtū. Uocē dederūt nubes. Etenī ſagitte tueꝑtranſierūt: Eaſdem voces nubiuꝫ rurſus ſagittas dixit. Uerba enī euāgeliſtaꝝſagitte fuerūt: ſimilitudines enī ſunt: namꝓprie nec ſagitta ē pluuia: nec ſagitta pluuia. At v̓o v̓bum dei ⁊ ſagitta eſt qꝛ percutit: ⁊ pluuia qꝛ rigat. Nemo enī iam miret̉abyſſoruꝫ conturbationem: qn̄ ſagitte tueꝑtranſierunt. Quid eſt ꝑtranſierunt? Nonin auribus remāſerunt: ſed corda tranſfixerūt. Uox tonitrui tui ī rota. Quideſt hoc? Quomodo intellecturi ſumus?Adiuuet dn̄s: Uox tonitrui tui ī rota. Solebamus pueri ſuſpicari cū audiremꝰ tonitrua de celo: qͣſi vehicula de ſtabulo ꝓceſſiſſe. Habēt enī tonitrua quādam concuſſionē ſimilē vehicul̓. Nūqͥd ad iſta puerilia redituri ſumus: vt intelligamꝰ: vox tonitrui tui in rota: quaſi aliqͣ vehicula habeat deus in nubibꝰ: ⁊ trāſitus vehiculorum

illoꝝ ſtrepitū ꝯcitet? Abſit. Hoc puerile ē:vanū: nugatoriū. Quid ē gͦ: Uox tonitruitui in rota? Uoluit̉ vox tua. Neqꝫ hͦ intelligo. Quid faciemꝰ? Interrogemus ipſumIdithun: ne forte ip̄e exponat quod dixit.Uox inqͥt tonitrui tui in rota. Non intelligo. Audiā qͥd dicis: ¶ ApparueruntDic gͦ: nō infulgura tua orbit terraꝝ.tellexerā. Orbis terraꝝ eſt rota. Nam circūitus orbis terraꝝ merito ⁊ orbis dr̄: vn̄breuis etiā rotella orbiculꝰ appellat̉. Uoxtonitrui tui in rota: apparuert fulgura tuaorbi terraꝝ. Nubes ille in rota circuierūtorbem terraꝝ: circuierūt tonando ⁊ coruſcando: abyſſuꝫ cōmouerūt: p̄ceptꝭ tonuerunt: miracul̓ coruſcauerunt. In oēm terram exiuit ſonus eoꝝ: ⁊ in fines orbis terre v̓ba eoꝝ. Cōmota eſt ⁊ᶠ contremebūda facta eſt terra. Id eſt oēs qͥ habitant in terra. Per ſimilitudinē aūt ip̄a terra mare eſt. Quare? Quia gētes oēs marꝭnomīe nuncupant̉: qd̓ vitā hūana amaraeſt: ⁊ ꝓcell̓ ac tempeſtatibꝰ ſubdita. Iaꝫ illud ſi attēdas ꝙ homīes ſe tanqͣꝫ piſces deuorant: cū maior minorē abſorbet. Hoc ēgͦ: hoc mare: illud euāgeliſte ierūt. ¶ Inmarife via tua. Iā dudū ī ſctō via tua:mō in mari via tua. qꝛ ip̄e ſanctus in mari:⁊ merito etiam ſuꝑ aquas maris ambulauit. In mari eſt via tua: id eſt in gētibus p̄dicat̉ chriſtus tuus. In alio quippe pſalmo ita dr̄. Deus miſereat̉ noſtri: ⁊ benedicat nos: illuminet vultū ſuū ſuꝑ nos ⁊ miſereat̉ noſtri: Ut cognoſcamꝰ in terra viaꝫtuā. Ubi in terra? In omībꝰ gentibꝰ ſalutare tuū: Hoc eſt: In mari ē viā tua. Et ſemite tue in aquis multis: Hoc eſt inppl̓is multꝭ. Et veſtigia tua noᶠ agnoſcent̉. Neſcio quos tetigit: ⁊ miruꝫ niſi etip̄os iudeos. Ecce iam ſi ꝓlata eſt gentibus miſcd̓ia chriſti: vt in mari ſit via tua: ⁊ſemite tue in aqͥs multis: ⁊ veſtigia tua nōagnoſcent̉: vn̄ a qͥbuſdam nō agnoſcent̉:niſi ab his qͥ adhuc dicūt: Nōdū veīt chriſtus? Quare dicūt: nōdū veīt chriſtꝰ? Qꝛnō agnoſcunt veſtigia ſuꝑ mare ambulantis. Deduxiſti ſicut ouesᶠ plebemtuā: in manu Moyſi ⁊ Aaro. Quare hͦ addiderit indagare aliquantulū difficile eſt. Adiuuate gͦ nos intentiōe veſtra:qꝛ poſt ip̄os duos verſus finis erit: ⁊ pſalmi ⁊ ẜmonis. Ne forte cū aliqͥd reſtare arbitramī: timore laboris minus ad pn̄s attendatis. Cū dixiſſet: In mari eſt viā tua:

Q 2

Alia lr̄a

Alia lr̄otranſeūt

Alia lr̄aAlluxer̄t choruſcatiōes tuepterre

Alia lr̄afnon habet

Alia lr̄aſpopulū tuū

Alia lr̄arcōtremuit

Alia lr̄afcognoſcentur