PſalmusLXXIIII

ꝯfitetur ⁊ iniquus eſt ⁊ exaltat cornu. Diri iniquiſ: nolite iniq̄ facere: ⁊ deliquētibusnolite exaltare cornu veſtrū. Exaltabit̉ invobis cornu chriſti: ſi nō exaltet̉ cornu veſtrū. Cornu veſtrū de iniquitate eſt: cornuchriſti de maieſtate eſt. ¶ Noliteʳ ergoefferri: ne loquamini aduerſus deum iniqͥtate. Audite iā voces multoꝝ:audiat vnuſqͥſqꝫ ⁊ pungatur. Quid ſolēthoīes dicere? Uere nō iudicat deꝰ de rebhūanis. Et ē vllū iudiciū dei? Aut vere curat qͥd agat̉ in terra? Tā multi iniqͥ redundāt felicitatibꝰ: innocētes p̄muntur laboriribꝰ. Sed illi accidit neſcio quid mali caſtigante deo ⁊ admonēte: ⁊ nouit cōſcientiāſuā: nouit ꝓ merito peccatoꝝ ſuoꝝ aliquidſe poſſe ꝑpeti vn̄ argumētetur aduerſus deum. Quia nō pōt dicere iuſtꝰ ſuꝫ: qͥd putamus eū dicere? Sūt peiores iniqͥ: ⁊ tn̄ iſtanō patiūtur. Hec eſt iniqͥtas qua loquunt̉hoīes aduerſus deū. Uidete auteꝫ qͣꝫ iniquū ſit: dū ſe vult iuſtū videri: illū facit iniuſtum. Qui em̄ dicit: iniq̄ patior qd̓ patior: illū iniquū facit cuius iudicio patit̉: ſeautē iuſtū qͥ inique patitur. Rogo vos fratres mei: equū ē hoc: vt deꝰ credat̉ iniuſtꝰ:tu iuſtus? Cū aūt hoc dicis loq̄ris aduerſus deū iniquitatē. Quid dicit in alio pſalmo? Hec feciſti. Numeratis qͥbuſdā pctīshec inqͥt feciſti ⁊ tacui. Quid ē tacui? Nūqͣꝫ tacet p̄cepto: ſed interiꝫ tacet ſupplicio:qͥeſcit a vindicta nō ꝓfert in damnatū ſententiā. Sꝫ hoc ille dicit feci illa ⁊ illa: ⁊ nonvindicauit deꝰ. Ecce ſanꝰ ſū nihil mali ꝯtigit mihi. Hec feciſti: ⁊ tacui ſuſpicatꝰ ē īiqͥtatē qd̓ ero tibi ſil̓is. Quid ē qd̓ ero tibi ſil̓ilis? Quia tu īiquꝰ es ⁊ me tāqͣꝫ īiquū putaſti: tāqͣꝫ approbatorē facinoꝝ tuorū nō aduerſatore nō vltorē. Et qͥd poſtea tibi dic̄?Arguā te ⁊ ꝯſtituā ante faciē tuā. Quid ēhoc? Quia mō peccādo poſt terga te ponis: n̄ te vides: n̄ te inſpicꝭ: ego te pono an̄te: ⁊ faciā tibi ſuppliciuꝫ de te. Sic ⁊ hic neloquamini aduerſus deū iniquitatē. Attēdite. Multi aūt loquūtur iſtā iniqͥtatē: ſednō audēt palā: ne blaſphemi exhorreāt̉ abhōibꝰ pijs: in corde ſuo iſta rodūt: intꝰ talinefario cibo paſcūt̉. Delectat eos loqͥ aduerſus deū iniqͥtatē: ⁊ ſi nō erūpunt linguacorde nō tacent. Un̄ in alio pſalmo dicit̉:Dixit ſtultꝰ in corde ſuo: nō eſt deꝰ. Dixitſtultꝰ: ſꝫ hoīes timuit: noluit dicere vbi audirēt hoīes. Et vbi dixit? Ubi audierat ipſe: de quo dixi. Propterea ⁊ h̓ in iſto pſal-

mo cariſſimi attendite quoniaꝫ hoc quoddixit: Nolite loqui aduerſus deū iniquitatē: vidit multos hec in corde agere: ⁊ adiūxit Qm̄ neqꝫ ab oriente neqꝫ aboccidente neqꝫ a deſertisᶠ montiū:quoniā deus iudex eſt. Iniquitatuꝫtuarū iudex deꝰ eſt. Et ſi deus eſt vbiqꝫ p̄ſens eſt. Quo te auferes ab oculis dei: vtin parte aliqua loquaris quod ille nō audiat? Si ab oriente iudicat deus: ſecede inoccidentem: ⁊ dic quicquid vis aduerſusdeuꝫ. Si ab occidente vade in orientem ⁊ibi loquere. Si a deſertis montiuꝫ iudicatdeus. Uade in mediū populoruꝫ vbi tibiſubmurmures. De nullo loco nō iudicat:qui vbiqꝫ ſecretus ē: vbiqꝫ publicus: quēnulli licet vt eſt cognoſcere: ⁊ quē nemo ꝑmittitur ignorare. Uide quid agas? Loꝗ̄ris aduerſus deū iniquitatē. Spiritus domini repleuit orbē terrarū. Alia ſcripturadicit: hoc: ⁊ hoc quod continet omnia ſcientiā habet vocis. Propter hoc qͥ loquit̉iniqͣ nō pōt latere. Noli gͦ cogitare deū inlocis: ille tecuꝫ eſt talis qͣlis fuerꝭ. Quid ētalis qualis fueris? Bonus ſi bonus fueris: ⁊ malus tibi videbitur ſi malus fuerꝭ:ſed opitulator ſi bonus fuerꝭ: vltor ſi malfueris. Ibi habes iudicē ī ſecreto tuo. Uolens facere aliquid mali d̓ publico recipiste in domū tuam: vbi nemo inimicorū videat: de locis domus tue promptis ⁊ in faciem conſtitutis remoues te in cubiculuꝫ:times ⁊ in cubiculo aliunde conſcium: ſecedis in cor tuum: ibi meditaris: ille in corde tuo interior eſt. Quocunqꝫ ergo fugerꝭibi eſt. Teipſum quo fugies? Nonne quocunqꝫ fugeris te ſequeris? Quando aūt ette ipſo interior eſt: nō eſt quo fugias a deoirato: niſi ad deū placatū. Prorſus nō eſtquo fugias. Uis fuge̓ ab ipſo? Fuge ad ipſum. Ergo ne loquamini aduerſus deū iniquitatem: nec illic vbi loquimini. Iniquitateꝫ inqͥt meditatus ē in cubili ſuo. Quidmeditatus eſt in cubili ſuo? Cubile cor eiꝰdicens: Sacrificate inquit ſacrificium laudis ⁊ ſperate in domino. Sed ſupra dixit:Dicite in cordibꝰ veſtris: ⁊ in cubilibꝰ veſtris compungimini. Quot habes ibi cōpunctiones facinorū: habe illic punctiōesconfeſſionū. Ubi ergo loqueris aduerſusdeū iniquitatem: ibi te iudicat: nō iudiciūdiffert ſed penam. Iam iudicat: iā nouit:iam videt: pena reſtat cū fuerit preſentatahabebis ⁊ penā. Cū apparuerit faciēs illiꝰ

lalr̄a.e extolī cojp

e extolī cojp

Alia lr̄a.Quia.r montibus.