PſalmusLXX
⁊ nō cōmittit̉ anima tua: ſecurus dicis qd̓ſequit̉. ¶ Ego aūt ſꝑi in te ſperabo:⁊ adijciā ſuꝑ omnē laudem tuam.Quid eſt hͦ? Mouere nos debet adijciaꝫſuꝑ omnē laudem tuā. Perfectioreꝫ facturus es laudē dei? Eſt aliqͥd qd̓ ſuꝑadijciatur. Si iam oīs illa laus eſt: tu qͥd adiecturus es? Laudādus eſt deꝰ in oībus bonisfactis ſuis: in omni creatura ſua: in oī īſtitutione rerū oīm: in gubernatiōe ⁊ regimime ſeculoꝝ: in ordine temporuꝫ: in eminētia celi: in fecūditate terraruꝫ: in circūfuſione maris: in omni p̄pollentia naſcentisvbiqꝫ creature: in ip̄is filijs hoīm: in danda lege: in liberādis ſuis a captiuitate egyptiorū: ⁊ ceteris oībus mirabilibus ſuis.Nōdum erat laudatus in eo qd̓ ſuſcitauitcarnē in vitā eternā. Sit ergo iſta laus adiecta ꝑ reſurrectionē dn̄i noſtri Ieſu chriſti: vt hic eius vocē intelligamus ſuꝑ oēmlaudē p̄teritā: ſi hoc ⁊ recte intelligamus.Sed quid tu forte peccator qͥ timebas cōmitti aīam tuaꝫ: qͥ in ip̄o ſolo ſperabas: vta pͥma illa captiuitate liberareriſ: qui de iuſticia tua nō p̄ſumebas: ſꝫ de gr̄a illiꝰ quaꝫcōmēdat hic psͣ: Quid tu? Adijcieſ aliqͥdſuꝑoēꝫ laudē dei? Adijciā inqͥt. Uideamꝰqͥd adijciat. Poſſet eſſe oīs laus tua: ⁊ nihil omnino deeſſe videret̉ ad laudeꝫ tuaꝫ:quia ⁊ nihil deeſſet ſi damnares omēs iniqͥs. Nō enī n̄ eſſet magna laus dei iuſticiaip̄a qͣ iniqui dānant̉. Magͣ laus eſſꝫ. Feciſti hoīem: dediſti ei liberū arbitriū: in padiſo collocaſti: preceptū impoſuiſti: mortēſi p̄ceptum violaret iuſtiſſimā denūciaſti.Nihil nō feciſti: nemo ē qͥ a te amplius exigat. Peccauit: factum ē genꝰ humanumtanqͣꝫ maſſa peccatorū ꝓfluēs de peccatoribus. Quid gͦ? Tu ſi maſſam iſtā iniquitatis dānes: quiſqͣꝫ tibi dicet: iniuſte feciſtiEſſes plane etiā ſic iuſtꝰ: ⁊ oīs eſſꝫ ita laustua. Sed qꝛ liberaſti ⁊ ip̄m peccatorem iuſtificādo impiū: Adijciam ſuꝑ oēm laudētuā. Os meūˡ ꝓnūciauit iuſticiaꝫtua: Nō meā. Inde adijciā ſuꝑ oēm laudem tuā: qꝛ ⁊ ꝙ iuſtus ſum: ſi iuſtus ſuꝫ iuſticia tua ē in me: nō mea. Tu enim iuſtificas imꝑiū. Os meū annūciauit iuſticiamtuā. Tota dieᶠ ſalutē tuā. Quid ē ſalutem tuā? Dn̄i ē ſalus: Nēo ſibi vſurpet qꝛſaluū facit: dn̄i ē ſalus: non ſe ſaluum ꝑ ſequiſqͣꝫ facit. Dn̄i ē ſaluſ: vana ſalus hoīs.Tota die ſalutem tuā: toto tꝑe. Aliqͥd aduerſi eſt: predica ſalutē dn̄i: aliquid ꝓſperi
eſt: p̄dica ſalutē domī. Ne p̄dices in ꝓſperis: ⁊ obmuteſcas in aduerſis: alioquī nōerit qd̓ dictum ē: tota die. Tota enim diescū ſua nocte eſt. Nunqͥd qn̄ dicimꝰ: triginta dies: v̓bi cauſa: tranſierūt: nō dicimus⁊ noctes? Nōne ⁊ in ip̄o numero dierū includimus ⁊ noctes? In Beneſi qͥd dicebatur? Factum ē veſꝑe ⁊ mane dies vnꝰ. Ergo dies totus cū ſua nocte eſt. Nox enī diei ẜuit: non dies nocti. Quicqͥd facꝭ ī carne mortali: iuſticie debꝫ ẜuire. Quicqͥd facis ex p̄cepto dei: non ꝓpter emolimentacarnis fiat: ne dies ẜuiat nocti. Ergo totadie laudē dei ſi ⁊ in ꝓſperis ⁊ in aduerſis:In ꝓſperis tāqͣꝫ tꝑe diurno: in aduerſis tāqͣꝫ tꝑe nocturno. Tota tn̄ die laudē dei: vtnon fruſtra cātaueris: Bn̄dicam dominūin omni tꝑe: ſꝑ laus eius in ore meo. Saluis filijs: pecoribꝰ: familia: oī re ſua Ioblaudabat deū: hoc quaſi diurno tꝑe. Dāna venerūt: orbitas irruit: perijt qd̓ ẜuabatur: obierunt qͥbus ẜuabat̉: hoc quaſi nocturno tꝑe. Uide tn̄ tota die laudem tuā.Nunqͥd poſt illud diurnū tꝑs vbi letabatur qͥ factus ē illius quaſi lucis: hoc ē ꝓſperitatis occaſus defecit a laudibꝰ dei? Nōne dies erat in corde vn̄ fulgebat: dn̄s dedit: dn̄s abſtulit: ſic̄ dn̄o placuit ita factuꝫeſt: ſit nomen dn̄i benedictum? Et hͦ qͣſi adhuc veſptinū erat tꝑs: venit ⁊ nox craſſiortenebre ꝓfundiores: corꝑis dolor: putredo vermiū: nec ſic in ip̄a putredine defecita laudibus dei: foris in nocte qͥ intus exultabat in die. Nanqꝫ vxori ꝑſuadenti blaſphemiā: ⁊ cōmittēti aīam ip̄ius male ſuadenti miſere: tanqͣꝫ vmbre nocturne: locuta es inqͥt tanqͣꝫ vna ex inſipientibꝰ mulieribus. Uere filia noctis. Si bona ſuſcepimus de manu dn̄i: qͣre mala non ſuſtineamus? Laudabimꝰ in die: deficiemus in noctę? Tota die: id eſt cuꝫ ſua nocte ſalutemtuā. ¶ Qm̄ non cognouiᶠ negociationes. Ideo inquit tota die ſalutem tuam: quoniam non cognoui negociatiōes.Que ſunt iſte negociationes? Audiant negociatores ⁊ mutēt vitam: ⁊ ſi fuerunt nōſint: non cognoſcant qd̓ fuerūt: obliuiſcantur: poſtremo nō approbent: nō laudēt: improbent: damnēt: mutent̉: ſi peccatum eſtnegociatio. Hīc enī auiditate neſcio quaacqͥrendi o negociator: qn̄ damnū paſſusfueris blaſphemas: ⁊ nō erit in te qd̓ dictūeſt: Tota die laudē tuam. Qn̄ aūt pro precijs rerū quas vendis: non ſolū mentiris:
M 3
Alia lr̄amon habet
Alia lr̄tare tui-
Alia lr̄.
Alia lr̄aflitteraturam.