PſalmusLXVIII

qꝛ vindicatū ē in eis. Nā cecitas iudeorūocculta vindicta ē. Manifeſta v̓o q̄ ē? Fiat habitatio eoꝝ deſerta. Et in tabernaculis eoꝝ nō ſit qͥ inhabitet. Factū ēhͦ in ipſa ciuitatē hieruſalē: in qͣ ſibi viſi ſūtpotētes clamādo aduerſus filiū dei: crucifige crucifige: ⁊ p̄ualēdo qꝛ potuerūt occidere eū qͥ mortuos ſuſcitabat: qͣꝫ ſibi potētes: qͣꝫ magni viſi ſūt. Cōſecuta ē poſtea vīdicta dn̄i: expugnata eſt ciuitas: debellatiiudei: occiſa neſcio qͦt hoīm milia: nullꝰ illuc mō ꝑmittit̉ accede̓ iudeoꝝ: vbi potuerūt aduerſus dn̄m clamare: ibi a dn̄o nō ꝑmittunt̉ habitare. Perdiderūt locū furorꝭſui: atqꝫ vtinā vel nūc agͦſcant locū quietꝭſue. Quid ꝓfuit illi Caiphe dice̓: Nos ſiiſtū dimiſerimꝰ ſic: veniēt romani ⁊ tollentnob̓ locū ⁊ gentē? Ecce ⁊ nō eū dimiſerūtviuū: ⁊ ille viuit: ⁊ vener̄t romani ⁊ tulerūteiſ ⁊ locū ⁊ regnū. Mō audiebamꝰ cū euāgeliū legeret̉: Hieruſalē hieruſalē qͦtiēſ volui ꝯgregare filios tuos: tanqͣꝫ gallina pullos ſuos ſb̓ alas ſuaſ ⁊ noluiſti. Ecce r̄liq̄t̉vobis domꝰ vr̄a deſerta. Hoc ⁊ hic d̓r: Fiat habitatio eorū deſerta: ⁊ in tabernacul̓eoꝝ nō ſit qͥ inhabitet. Nō ſit qͥ inhabitet:ſꝫ ex numero illoꝝ. Nā loca illa oīa ⁊ hoībꝰplēa ſūt: ⁊ iudeis īania. Quare hͦ? Qm̄que tu ꝑcuſſiſtiⁱ ip̄i ꝑſecuti ſūt: ⁊ ſuꝑ̄ dolore vulnerū meoꝝ addidert.Quid gͣ peccauer̄t ſi a deo ꝑcuſſū ꝑſecutiſūt? Quid aīo eoꝝ īputat̉? Malicia. Naꝫid ī chriſto factū ē qd̓ oportebat. Pati vtiqꝫ venerat: ⁊ puniuit ꝑ quē paſſus eſt. NāIudas traditor punitꝰ eſt: ⁊ chriſtꝰ crucifixus eſt: ſꝫ nos redemit ſanguīe ſuo: ⁊ puniuit illū de p̄cio ſuo. Proiec̄ .n. p̄ciū argētiqͦ ab illo dn̄s vēditus erat: nec agnouit p̄ciū q̄ ipſe a dn̄o redēptus erat. Factū eſt hͦin Iuda. Sꝫ cū videamꝰ menſurā qͣndā eſſe retributiōis in oībus: nec quēqͣꝫ poſſe ꝑmitti ampliꝰ ſecuire qͣꝫ acceꝑit ptāteꝫ: quoilli addiderūt: aut q̄ ē iſta ꝑcuſſio dn̄i? Nimirū ex ꝑſona locutꝰ eſt eis: vn̄ corpus acceꝑat: vn̄ carnē aſſūpſerat: id ē generꝭ hūani ip̄ius Ade: qͥ ꝑcuſſus eſt pͥmo morte ꝓpter pctm̄ ſuū. Mortales gͦ hic hoīes cū pena naſcunt̉: huic pene addūt qͥcūqꝫ hoīesfuerint ꝑſecuti. Iā em̄ hic hō moriturꝰ nōeēt: niſi illū deus ꝑcuſſiſſet. Quid gͦ tu hōſeuis ampliꝰ? Paꝝ ne hōi eſt qd̓ aliqn̄ moriturꝰ eſt? Portat gͦ vnuſqͥſqꝫ noſtrū penāſuā: huic pene volūt adde̓ qͥ nos ꝑſequūt̉.Hec pena ꝑcuſſio eſt dn̄i. Dn̄s q̇ppe ſnīa

ꝑcuſſit hoīem: qͣ die tetigeritꝭ inquit mortemoriemī. Ex hac morte carneꝫ ſuſceꝑat: ⁊vetꝰ hō noſter ſil̓ crucifixꝰ ē cū illo. Ex illiꝰvoce iſta dixit: Quē tu ꝑcuſſiſti ipſi ꝑſecuti ſūt: ⁊ ſuꝑ dolorē vulnerū meoꝝ addiderūt. Suꝑ quē dolorē vulnerū? Suꝑ dolorē pctōꝝ ipſi addiderūt. Uulnera em̄ ſuapctā ſua dixit. Sed ne ad caput reſpiciasad corpꝰ aduerte: ſcd̓m cꝰ vocē dictū ē abipſo in alio pſalmo: in qͦ vocē ſuā on̄dit: qꝛeiꝰ primū verſū de cruce clamauit: Deꝰ deus meꝰ reſpice in me: qͣre me dereliqͥſti. Ibiſecutꝰ ait: Lōge a ſalutē mea v̓ba delictoꝝmeoꝝ. Ip̄a ſūt vulnera inflicta a latrōibꝰin via ei quē leuauit in iumētū ſuū: quē ſacerdos ⁊ leuita trāſeūtes īuenerāt ⁊ ꝯtēpſerāt: a qͥbus curari nō potuit. Trāſiēſ aūtſamaritanꝰ miſertꝰ eſt eiꝰ: acceſſit ⁊ in iumētū ꝓpriū leuauit. Samarites aūt latine cuſtos interp̄tat̉. Quis aūt cuſtos niſi ſaluator dn̄s nr̄ Ieſus chriſtꝰ? Qui qm̄ ſurrexita mortuis iā nō moriturꝰ: nō dormit: neqꝫobdormiet qͥ cuſtodit iſrael. Et ſuꝑ dolorēvulneꝝ meoꝝ addider̄t. ¶ Appone iniqͥtatē ſuꝑ iniqͥtatē ipſoꝝ: Quid ē hͦ?Quis nō expaueſcat? Deo d̓r: Appone iniqͥtatē ſuꝑ iniqͥtatē ipſorū. Un̄ apponet deꝰiniqͥtatē? Habet em̄ iniqͥtatē quā apponat?Scimꝰ em̄ veꝝ eſſe qd̓ dictū ē ꝑ Paulumapl̓m. Quid gͦ dicemꝰ? Nūqͥd iniquitas ēapud deū? Abſit. Un̄ gͦ appone iniqͥtatemſuꝑ iniqͥtatē? Quō gͦ intellecturi ſumꝰ? Aſſit dn̄s vt dicamꝰ: ⁊ ꝓpter fatigationē vr̄aꝫbreuiter dice̓ valeamº. Iniqͥtas ip̄oꝝ erat:qꝛ hoīem iuſtuꝫ occiderūt. Addita ē alia:qꝛ filiū dei crucifixerūt. Seuire ipſoꝝ tāqͣꝫin hoīeꝫ fuit. Sꝫ ſi cognouiſſēt: nūqͣꝫ dn̄mglorie crucifixiſſent. Illi ī iniqͥtate ſua tāqͣꝫhoīem occide̓ voluer̄t. Appoſita ē iniqͥtasſuꝑ iniquitatē ipſoꝝ: vt filiū dei crucifigerēt. Quis hāc iniqͥtatē appoſuit? Ille qͥ dixit: Forte reuerebūt̉ filiū meū: ip̄m mittaꝫ.Solebāt .n. occide̓ miſſos ad ſe ſeruos: exactores locatiōis atqꝫ mercedis. Miſit ipſū filiū: vt ⁊ ip̄m occiderēt: Appoſuit īiqͥtatē ſuꝑ iniqͥtatē ipſoꝝ. Et hͨ deꝰ ſeuiendo fecit: an potius iuſte retribuēdo? Fiat em̄ ill̓inqͥt in retributionē: ⁊ in ſcandalū. Meritierat ſic excecari vt filiū dei nō agnoſcerēt.Et hͦ fecit deꝰ: apponēs iniquitatē ſuꝑ iniquitatē ipſoꝝ: nō vulnerādo: ſed nō ſanādo. Quo em̄ auges febrē: auges morbuꝫ:nō morbū adhibēdo: ſed nō ſuccurrēdo.Sic qꝛ tales fuerūt vt curari nō mererent̉:

Alia lr̄a.tnō habet.

Allalra.