PſalmusLXVIII

tat inimicꝰ erubeſcere. Mihi aūt abſit gloriari niſi in cruce dn̄i noſtri Ieſu chriſti: ꝑquē mihi mūdus crucifixus eſt: ⁊ ego mūdo. Huic gͦ tali fronti opprobriū ſolū poterat obijci. Nā nec ꝯfuſio poterat eſſe in cōſciētia iā ſanata: nec verecūdia in frōte taꝫlibera. Sꝫ cū obijceret̉ qͥbuſdā qd̓ chriſtūinterfecerint: merito cōpūcti ſunt mala cōſciētia: ⁊ ſalubriter ꝯfuſi atqꝫ ꝯuerſi: vt poſſent dicere: tu cognouiſti cōfuſionē meaꝫ.Tu ergo dn̄e noſti: n̄ ſolū opprobriū meū:ſꝫ etiā cōfuſionē meā in qͥbuſdā: ⁊ v̓ecūdiāqͥbuſdā: qͥ qͣꝫuis ī me credāt publice: in metn̄ corā īpijs ꝯfiteri erubeſcūt: plus apudſe valēte lingua hūana qͣꝫ ꝓmiſſiōe diuīa.Uidete gͦ eos ⁊ cōmēdant̉ tales deo: nō vtſic relinquat: ſed vt eos adiuuādo ꝑficiat.Dixit em̄ ⁊ qͥdam credēs ⁊ titubās: credodn̄e: adiuua incredulitatē meā. ¶ In cōſpectu tuo ſūt oēsᶠ tribulātes meꝫQuare mihi ſit opprobriū tu noſti: quareꝯfuſio tu noſti: qͣre v̓ecūdia tu noſti. Ergoerue me ꝓpt̓ īimicos meos: qꝛ tu noſti iſtamea: illi nō norūt: ac ꝑ hoc: qꝛ ip̄i in ꝯſpectu tuo ſūt: iſta neſciētes nō potuer̄t: vel cōfundi: vl̓ corrigi: niſi manifeſte me eruerisꝓpter inimicos meos. Opprobriū expectauit cor meū ⁊ miſeria. Quid ēexpectauit? Futura iſta p̄uidit: futura iſtap̄dixit. Nō em̄ venit ad aliud ſi mori nollet: nec naſci vellet: cā reſurrectionis vtrūqꝫ fecit. Duo em̄ q̄dā nobis in genere hūanō nota erāt: vnū aūt īcognitū. Naſci qͥppe hoīes: ⁊ mori ſciebamꝰ: reſurgere ⁊ ineternū viuere neſciebamꝰ. Ut on̄deret nob̓quod nō noueramꝰ: ſuſcepit duo q̄ noueramꝰ: Ad hoc gͦ venit: Opprobriū expectauit cor meū ⁊ miſeriā. Sꝫ miſeriā cuiꝰ? Expectauit em̄ miſeriā: ſed magis crucifigentiū: magꝭ ꝑſeq̄ntiū: vt in illis eſſet miſeria:in illo miſcd̓ia. Miſeriā qͥppe illoꝝ miſerāſetiā pedens in cruce: pater inqͥt ignoſce illis: qꝛ neſciūt qͥd faciūt. Oporobriū expectauit cor meū ⁊ miſeriā. ¶ Et ſuſtinui qͥſimul ꝯtriſtaretur ⁊ nō fuit: Quidgͦ ꝓfuit qꝛ expectaui: hoc eſt qͥd ꝓfuit: qꝛp̄dixi? Quid ꝓfuit: qꝛ dixi ideo me veniſſe? Uentū eſt vt īpleret̉ qd̓ dixi: Suſtinuiqͥ ſimul cōtriſtaret̉: ⁊ nō fuit. Etᶠ cōſolantes ⁊ nō inueni. Hoc ē nō fuit. Quodem̄ ſuꝑiori verſū dixit: Suſtinui qͥ ſil̓ ꝯtriſtaretur: hoc ſequēti v̓ſu: ⁊ ꝯſolātes. Qd̓aūt ſuꝑiore verſu: ⁊ nō fuit: hoc ſequēti verſu: ⁊ nō inueni. Ergo altera nō ſb̓iecta: ſed

ſuꝑior repetita ſnīa eſt. Quā ſentētiā ſi retractemus: q̄ſtio nōnulla poterit oboriri.Nūquid em̄ diſcipuli eiꝰ nō ſunt ꝯtriſtati:qn̄ ductꝰ eſt ad paſſionē: qn̄ ligno ſuſpenſus: qn̄ mortuꝰ? Ubi adeo ꝯtriſtati ſt̉: vt illa Maria magdalena q̄ pͥmo eū vidit: gaudēs lugētibus nūciaret quid viderit. Euāgeliū iſta loquit̉: nō nr̄a p̄ſumptio: nō nr̄aſuſpitio ē. Cōſtat doluiſſe: cōſtat luxiſſe diſcipulos. Extranee mulieres flebāt: qn̄ adpaſſionē ducebat̉: ad qͣs ꝯuerſus ait: Flete: ſꝫ voſ: nolite flere me. Quō gͦ ſuſtinuit qͥſimul ꝯtriſtaret̉ ⁊ nō fuit? Attēdimus ⁊ īuenimus triſtes: ⁊ lugētes: ⁊ plāgētes: vn̄ nobis mira videt̉ iſta ſentētia: ſuſtinui qͥ ſil̓ cōtriſtaret̉ ⁊ nō fuit: ⁊ cōſolātes ⁊ nō inueni.Intēdamꝰ diligentiꝰ ⁊ videbimꝰ eū ſuſtinuiſſe qͥ ſimul ꝯtriſtaret̉ ⁊ n̄ fuiſſe. Cōtriſtabant̉ em̄ illi carnalit̓ de vita mortali: q̄ mutāda fuerat morte ⁊ reparāda reſurrectōe.Hinc erat illa triſticia. De illis em̄ eſſe debuit: qͥa ceci medicū occiderūt: qͥ tāqͣꝫ ꝑnicioſe febriētes frenetici: faciebāt iniuria eia qͦ illis fuerat ſalus alata. Ille volebat curare: illi ſeuire. Hīc triſticiā medico. Quere vtrū inuenerit huiꝰ triſticie comitē. Nōcm̄ ait: ſuſtinui qͥ ꝯtriſtaretur ⁊ nō fuit: ſꝫ qͥſimul ꝯtriſtaret̉: id ē ex ea re qͣ ego ꝯtriſtor⁊ nō īueni. Petrꝰ inde plurimū amauit: ⁊in fluctibus calcādo ſe ſine dubitatione ꝓiecit: ⁊ ad vocē dn̄i liberatꝰ eſt: ⁊ eū ductūad paſſionē amoris audacia ꝯſecutus: tn̄turbatꝰ ter negauit. Un̄ niſi qꝛ malū illi videbat̉ mori? Id em̄ deuitabat qd̓ malumputabat. Hoc gͦ ⁊ in dn̄o dolebat qd̓ ipſedeuitabat? Propt̓ea ⁊ an̄ dixerat: Abſit ate dn̄e: ꝓpitius tibi eſto dn̄e ne fiet iſtd̓: qn̄meruit audire ſathanas: poſtea qͣꝫ audierat: btūs es ſimō barionā. Ergo ī triſticiaquā habebat dn̄s de illis ꝓ quibꝰ orauit:Pater ignoſce illis qꝛ neſciūt qͥd faciunt:nullū cōmitē īuenit. Et ſuſtinui qͥ ſimul cōtriſtaret̉ ⁊ nō fuit: ꝓrſus nō fuit: ⁊ ꝯſolātes⁊ nō īueni. Qui ſūt ꝯſolātes? Proficiēteſ.Ipſi em̄ nos ꝯſolant̉: ip̄i ſūt ſolatio oībusp̄dicatoribꝰ vitatis. ¶ Et dederunt ineſcā meā fel ⁊ in ſiti mea potauertme aceto. Factū ē qͥdē ad litterā: ⁊ euangeliū hͦ nobis indicat: ſed intelligendū eſtfr̄es: hoc ip̄m qd̓ nō īueni ꝯſolātes: hͦ ip̄mqd̓ nō inueni qͥ ſil̓ ꝯtriſtaret̉: hͦ fuit fel meū:hͦ mihi amaꝝ: h̓ acētū fuit. Amaꝝ ꝓpt̓ merorē: acetū ꝓpter vetuſtatē eorū. Nāqꝫ legimus illi qͥdē oblatū fel: ſicut euāgeliū lo-

Alia lr̄a.t qui tribulāt.

Alia lr̄ar improperiū

Alia lr̄a.fqui ꝯlolaret̉.