PſalmusLXVII

corā hominibꝰ inanis vlla iactātia: ſed incōſpectu eiꝰ qui ſine errore inſpicit qd̓ donauit. Delectent̉ in leticia: nō iā exultātescū tremore ſicut in hͦ ſeculo: qͣꝫdiu temptatio eſt vita hūana ſuꝑ terrā. Deinde ſe adipſos cōuertit qͥbꝰ tātā ſpem dedit ⁊ hic viuētes alloquit̉ ⁊ hortat̉. ¶ Cātate deopſaſſite noī eius: Iā hinc in tituli expoſitione qd̓ videbat̉ p̄locuti ſumꝰ: Cātatdeo qui viuit deo: pſallit noī eius qui operat̉ in gl̓ia eiꝰ. Ita ī cātādo: ita ī pſallēdo:id eſt ſic viuēdo: ſic oꝑando. Iter faciteei: inqͥt: qͥ aſcendit ſuper occaſum.Iter facite chriſto: vt per ſpecioſos pedeseuāgelizātiū: ꝑuia ſint ei corda credentiū.Ip̄e eſt enī qui aſcēdit ſuꝑ occaſū: ſiue qꝛnō eū excipit noua vita ſe ad eū ꝯuertētisniſi vetꝰ occiderit: huic ſecl̓o renūciātis: ſiue qui aſcendit ſuꝑ occaſū: cū reſurgendovicit corꝑis caſuꝫ. Dūsᶠ enī nome eſtei. Quod illi ſi cognouiſſent nunqͣꝫ dn̄mglorie crucifixiſſent. ¶ Et exultate incōſpectu eiꝰ: O vos quibꝰ dictū eſt: cantate deo: pſallite nomini eiuſ: iter facite ei qͥaſcendit ſuper occaſum: et iam exultate incōſpectu eius quaſi triſtes: ſemꝑ autē gaudentes. Dum enim facitis iter ei: dum p̄paratis quia veniet genteſqꝫ poſſideat:multa paſſuri eſtis in conſpectu hominuꝫtriſtia. Sed vos nō ſolum nolite deficere:ſꝫ etiā exultate: nō in cōſpectu hominū: ſedin conſpectu dei. Spe gaudentes: in tribulatione tolerantes: Exultate in conſpectudei. Illi enim qui vos in conſpectu hominum turbant. Turbabuntur a facieeius: patris orphanorum ⁊ iudicviduarum. Deſolatos enim putant a qͥbus plerūqꝫ gladio verbi dei ⁊ parentes afilijs ⁊ mariti ab vxoribꝰ ſeparant̉: ſed habent conſolationeꝫ deſtituti: atqꝫ viduatipatris orphanoꝝ: ⁊ iudicis viduarū: habent eius ꝯſolationē qui ei dicunt: qm̄ pater meus ⁊ mater mea dereliquerūt me: dominus aūt aſſumpſit me: ⁊ qui ſperauerūtin dn̄o ꝑſiſtētes in orationibꝰ nocte ac die:a cuiꝰ facie illi turbabunt̉ cū viderīt ſe nihil ꝓficere: qm̄ totūs mūdus poſt eū abijt.Nā de his orphanis ⁊ viduiſ: id eſt ſpei ſecularis ſocietate deſtituti ſūt: dn̄s ſibi tēplum fabricat: de quo conſequenter dicit.Dn̄s ī loco ſancto ſuo. Quis enīſit locus ei aperuit cū dicit̉: Deꝰ qui inhabitare facit vniꝰᶠ modi ī domo.Unanimes: vnuꝫ ſentientes: iſte eſt locus

ſanctꝰ dn̄i. Cū enī dixiſſet: dn̄s in loco ſancto ſuo: tanqͣꝫ reqͥreremꝰ ī quo loco: cū illevbiqꝫ ſit totus: ⁊ nullus eū ꝯtineat corporaliū ſpaciorū locus: ilico ſubiecit: ne qͣramus euꝫ abſqꝫ nobis: ſed potiꝰ vniꝰ modihabitātes in domo mereamur: vt habitare etiā ipſe dignet̉ in nobis. Iſte eſt enī locus ſanctꝰ dn̄i: qd̓ pleriqꝫ hoīes querūt: vthabeāt vbi orantes exaudiant̉. Sint ergoipſi qd̓ querūt ⁊ q̄ dicūt in cordibus ſuis:id eſt in talibus cubilibꝰ ſuis cōpungant̉:habitātes vnius modi in domo: vt a dn̄omagne domꝰ inhabitent̉: ⁊ apud ſeip̄os exaudiant̉. Eſt enī domꝰ magna in qua nonſolū aurea vaſa ſūt ⁊ argētea: ſed ⁊ lignea⁊ fictilia: ⁊ alia quidē ſunt ī honorē: alia incōtūelia: Si qͥ aūt mūdauerint ſemetip̄osa vaſis ꝯtumelie: erūt vniꝰ modi in domo⁊ locus ſanctꝰ dn̄i. Nā ſicut in magna hominis domo: nō in qualicunqꝫ loco eiꝰ requieſcit dn̄s eius: ſed in aliquo vtiqꝫ ſecretiore ⁊ honoratiore loco: ſic deꝰ nō in oībꝰqui in domo eius ſūt habitat: nō enī habitat in vaſis ꝯtumelie: ſed locus ſanctꝰ eiusſunt quos habitare facit vnius modi velvnius moris in domo. Qui enī tropi grece dicunt̉: ⁊ modi ⁊ mores latine interpretari pn̄t: nec habet grecus qui inhabitarefacit: ſed tm̄ habitare facit. Bn̄s ergo ī loco ſancto ſuo. Quis eſt locus iſte? Ipſe deus eū ſibi fac̄: Deus enī habitare fac̄ vniꝰmoris in domo: hic eſt locꝰ ſanctꝰ eiꝰ. Qd̓aūt gratia ſua ſibi edificet hūc locū: nō meritis eoꝝ p̄cedentibꝰ ex quibꝰ eū edificat:vide quid ſequat̉. ¶ Qui educitᶠ cōpeditos in fortitudine: Soluit enī grauia vincula pctōꝝ quibꝰ impediebant̉ neambularet ī via p̄ceptoꝝ: educit aūt eos īfortitudine: quā an̄ eiꝰ gr̄am nō habebāt:Sil̓rramaricantes qͥ habitāt in ſe-pulchris: Id eſt oīno mortuos occupatos in oꝑibꝰ mortuis: hi enī amaricant reſiſtendo iuſticie: nā illi cōpediti forſitā volūt ambulare nec pn̄t: deūqꝫ p̄cant̉ vt poſſint: eiqꝫ dicūt: d̓ ncc̄itatibꝰ meis educ me:A quo exauditi gr̄as agūt dicētes: Dirupiſti vincula mea. Iſti aūt amaricātes quihabitāt in ſepulchris: in eo genere ſunt qd̓alio loco ſcpͥtura ſignificat dicens: a mortuo velut qui non ſit perit confeſſio: vndeeſt illud: Peccator cuꝫ venerit in ꝓfundūmalorū contemnet. Aliud eſt enim deſiderare: aliud oppugnare iuſticiā: aliud a malo liberari velle: aliud mala ſua defendere

Alia lr̄a.rdeua.Alia lr̄a.

Ilia lr̄a.

Illa lr̄a.ſuidie

iōbꝫ

Alia lr̄a.feos qͥ exaſperant.

Alia lr̄a.tyipgtos