PſalmusLXV
qͣre dixi nō dedit in motū pedes meos: qꝛml̓ta paſſuri ſumꝰ de qͥbꝰ mouerent̉ de viapedes noſtri niſi ipſe regeret: ⁊ eos in motū nō daret. Que ſūt iſta? ¶ Qm̄ ꝓbaſti nos deus:ᶠ igniſti nos ſicut ignitur argentū. Nō igniſti ſicut fenū: ſed ſicut argentū. Adhibendo nobis ignē: nonin cinerē ꝯuertiſti: ſꝫ ſordes abliuiſti. Igniſti nos ſicut ignit̉ argentū. Et vide quo ſeuit deus in illos quoꝝ aīaꝫ poſuit in vitā.Induxiſti nos in muſcipulam:Nō vt capti moreremur: ſed vnde liberatiexpiremur. Poſuiſti tribulatiōes indorſo noſtro. Erecti enī male ſuꝑbi eramus: male erecti curuati ſumus: vt curuati bene erigeremur. Poſuiſti tribulationes ī dorſo noſtro. Impoſuiſti homines ſuꝑ capita nr̄a. Hec oīa paſſa eſteccleſia varijs ⁊ diuerſis ꝑſecutionibꝰ: paſſa eſt hoc ſingillatim: ⁊ mō patit̉ etiā. Nonenim quiſqͣꝫ eſt qui ſe in hac vitā ab his tēptationibꝰ pōt dicere īmunē. Ergo imponat ⁊ hoīes ſuꝑ capita noſtra: tolerem qͣsnolumꝰ: patimur ſuꝑiores aliqn̄ quos nouimus peiores. Peccata aūt ſi deſint beneſuꝑior eſt hō: quāto aūt plura aſſunt: tātoeſt inferior. Et bonū eſt vt cōſideremꝰ nospeccatores eſſe: ⁊ ſic toleremꝰ impoſitos ſuper capita noſtra: vt ⁊ nos deo cōfiteamurqꝛ digne patimur. Quid enī indigne pateris qd̓ fecit qͥ iuſtꝰ ē? Poſuiſti tribulatiōesin dorſo nr̄o: impoſuiſti hoīes ſuꝑ capitanoſtra. Seuire videt̉ deꝰ cū iſta facit: ne metuas qm̄ pater eſt: nunqͣꝫ ſic ſeuit vt ꝑdat.Qn̄ male viuis ſi ꝑcit plꝰ iraſcit̉. Omninoiſte tribulatiōes flagella ſunt corrigentis:ne ſit ſnīa punientis. Poſuiſti tribulationes in dorſo noſtro: impoſuiſti homīes ſuper capita noſtra. ¶ Trāſiuimus perigne ⁊ aquā: Ignis ⁊ aqua: vtrūqꝫ periculū eſt in hac vita. Certe videt̉ aqua ignēextīguere: ⁊ igniſ videt̉ aquā ſiccare. Iſteipſe temptatiōes ſunt: quibꝰ abundat hecvita. Ignis vrit: aquā corrūpit: vtrūqꝫ metuendū: ⁊ vſtio tribulatiōis: ⁊ aqua corruptioniſ. Qn̄ ſunt res anguſte ⁊ alique queinfelicitates dicunt̉ in hoc mūdo: quaſi ignis eſt. qn̄ ſunt res ꝓſpere ⁊ abundātia ſeculi circūfluit: quaſi aqua eſt. Uide ne teignis exurat: ne aqua corrūpat. Firmꝰ eſtoaduerſus ignē: coqui te oportet tanqͣꝫ vasfictū: mitterꝭ ī caminū: vt firmet̉ qd̓ formatū ē. Uas gͦ qd̓ ī igne firmatū ē aquā nō timet: vas aūt ſi ſolidatū igne nō fuerit tāqͣꝫ
lutū aqua ſoluet̉. Noli feſtinare ad aquā:per ignē trāſi ad aquā: vt trāſeas ⁊ aquaꝫ.Propterea in ſacramētis ⁊ in cathetizando ⁊ in exorcizādo: adhibet̉ prius ignis.Nā vn̄ plerūqꝫ īmūdi ſpūs clamāt ardeo:ſi ille igniſ nō eſt? Poſt ignē aūt exorciſmivenit̉ ad baptiſmū: vt ab igne ad aquam:ab aqua in refrigeriū. Quod aūt in ſacramētis: hͦ etiā ī tēptationibꝰ huiꝰ ſeculi. Anguſtia timoris accedit prima vice ignis:poſtea ablato timore metuendū eſt ne felicitas mundana corrumpat. Cuꝫ aūt te ignis crepare nō fecerit: ⁊ in aquā nō miſeriſſed enataueris: ꝑ diſciplinā tranſis ad requiem: ⁊ tranſiens ꝑ ignē et aquā educeris in refrigeriū. Quaꝝ eniꝫ rerū ſigna ſūtin ſacramentis: ipſe res ſunt in illa ꝑfectione vite eterne. Iā cum tranſierimꝰ ad illd̓refrigeriū fratres chariſſimi: nullū ibi timebimus inimicū: nullū temptatorē: nulluminuidū: nullū ignē: nullā aquā: ꝑpetuū ibirefrigeriū erit. Refrigeriū ꝓpter qͥetē dicitur. Nā ſi dicas calorem: verū eſt: ſi dicasrefrigeriū verū eſt. Si enī refrigeriuꝫ maleaccipias: quaſi torpeſcimus ibi: nō aūt torpeſcimus ibi: ſed requieſcimꝰ: nec quia calor dicit̉ eſtuabimꝰ ibi: ſed feruemꝰ ſpiritu.Attēde ipſuꝫ calorē in alio pſalmo: Nec ēqui ſe abſcondat a calore eius. Quid dic̄⁊ Apl̓s. Spiritu feruētes. Ergo tranſiuimus ꝑ ignē ⁊ aquam. Et eduxiſti nosin refrigeriū. Attende quia nō tantū derefrigerio: ſed necͣ de ip̄o igne optabili tacuit. ¶ Introibo in domū tuā ī holocauſtis. Quid eſt holocauſtū? Totuꝫincenſum: ſed igne diuino. Holocauſtumeniꝫ dicit̉ ſacrificiū cū totū accendit̉. Alieſūt partes ſacrificioꝝ: aliud holocauſtuꝫ.Quādo totū ardet: ⁊ totū ꝯſumit̉ igne diuino holocauſtū dicit̉: qn̄ pars ſacrificiū.Omne quidē holocauſtū ſacrificium: ſednō om̄e ſacrificiū holocaſtū. Holocauſtaenim ꝓmittit: corpus chriſti loquit̉: vnitaſchriſti loquit̉: Introibo ī domū tuā in holocauſtis. Totū enim meū ꝯſumit ignis tuus. nihil mei remaneat mihi: totuꝫ ſit tibi.Hoc aūt erit in reſurrectione iuſtoꝝ: quando ⁊ corruptibile hoc induerit incorruptionem: ⁊ mortale hoc induerit īmortalitatētūc fiet quod ſcriptū eſt. Abſorpta ē morsin victoriā. Uictoria quaſi ignis diuinuseſt: cū abſorbet mortē noſtrā holocauſtuꝫeſt: non remanet mortale aliquid ī carne:non remanet culpabile aliquid in ſpiritu:
I
Alia lr̄a.ne nos exaaſti ſic̄ exxu
Alia lr̄a.ueū.