PſalmusLXI

LXI

potes deum dicere ignota feciſſe. Sciuitvtiqꝫ deꝰ qd̓ fec̄. Et vbi ſciuit an̄qͣꝫ faceret:ſi ſciri niſi facta nō pn̄t? Sꝫ a factis ſciri niſi an̄ facta nō pn̄t: a te ſcꝫ ab hoīe ī imo facto ⁊ in imo poſito. An̄qͣꝫ aūt fierent hͨ oīaſciebant̉ ab illo a quo facta ſūt: ⁊ qd̓ ſciuitfecit. Ergo in v̓bo illo ꝑ qd̓ fecit oīa an̄qͣꝫfierēt erant oīa: ⁊ cū facta ſūt ibi ſunt oīa:ſꝫ alit̓ hic: aliter ibi: alit̓ in ꝓpͥa natura in qͣfacta ſūt: alit̓ in arte ꝑ quā facta ſūt. Quishͦ explicet? Conari poſſumꝰ: itē cū idithun⁊ videte. Iam gͦ vt potuimꝰ diximus: quōſel̓ locutꝰ ē deus: videamꝰ quō duo hͨ audiuit. Duo hͨ audiuit: forte nō ē ꝯſequensvt ſola duo hͨ audiret: ſꝫ duo hͨ īqͥt audiui.Quedā duo q̄ nob̓ opus ē vt dicant̉ audiuit. Audiuit forte alia ml̓ta: ſꝫ non opꝰ ē eadici nob̓. Ait enī ⁊ dn̄s: multa habeo vob̓dicere: ſꝫ nō poteſtꝭ illa portare mō. Quidē gͦ duo hͨ audiui? Hec duo q̄ vob̓ dicturꝰſum: nō a me vobis dico: ſꝫ q̄ audiui dico.Sel̓ locutus ē deꝰ: vnū v̓bū hꝫ vnigenitūdeū: in illo v̓bo ſunt oīa: qꝛ ꝑ v̓bū fct̄ā ſūtoīa. Unū v̓bū hꝫ: ibi oēs theſauri ſapīe etſcīe abſcōditi. Unū v̓bū hꝫ: ſel̓ locutꝰ ē deꝰDuo hͦ q̄ vobis dicturus ſū ibi audiui: nōex me loqͥr: non ex me dico: ad hͦ ꝑtinet audiui. Amicꝰ enī ſpōſi ſtat ⁊ audit eū: vt verū loqͣt̉. Audit eī eū ne loquēdo mēdaciūde ſuo loqͣt̉: ne dicereſ: quis es tu qͥ mihi hͦdicas? Un̄ mihi hͦ dicis? Audiui hͨ duo: ⁊ita tibi loqͦr: qꝛ audiui hͨ duo: qͥ etiā cōgͦuiqꝛ ſel̓ locutus ē deꝰ. Noli ꝯtēnere auditorem dicentē tibi q̄dam duo tibi neceſſaria:eū qͥ tranſiliēdo vniuerſā creaturaꝫ ꝑuenitad vbū vnigenitū dei: vbi ſciret qꝛ ſel̓ locutus ē deus. Gicat gͦ iā q̄dā duo: ml̓tuꝫ enīad nos ꝑtinēt hͨ duo. Qm̄ ptās dei ē: et tibi dn̄e miſcd̓ia. Iſta ſunt duo: ptās ⁊ mīa.Iſta plane: intelligite ptātē dei: intelligitemiſcd̓iaꝫ dei. His duobus ꝯtinēt̉ ꝓpe oēſſcripture: ꝓpter hͦ duo ꝓph̓e: ꝓpter hͦ duopr̄iarche. ꝓpter hͨ lex: ꝓpter hͦ ip̄e dn̄s noſter Ieſus chriſtꝰ: ꝓpter hec apl̓i: ꝓpt̓ hecannūciatio oīs ⁊ celebratio v̓bi dei ī eccl̓a.propt̓ hͨ duo: ꝓpt̓ ptāteꝫ dei ⁊ miſcd̓iaꝫ.Ptātē eius timēte: miſcd̓iaꝫ eiꝰ amate: necſic de miſcd̓iā eius p̄ſumatis vt ptāteꝫ ꝯtēnatiſ: nec ſic ptāteꝫ timeatis: vt de miſcd̓iadeſperetis. Apud illū ptās: apud illū miſericordia: hūc hūiliat: ⁊ hūc exaltat. Hūchūiliat ptāte: illū exaltat miſcd̓ia. Si enimdeꝰ volēs oſtēdere irā ⁊ demōſtrare potentiā ſuā: attulit in ml̓ta patīa ſua vaſa ire q̄

ꝑfecta ſunt in ꝑditiōeꝫ. Audiſti ptātem: q̄re miſcd̓iaꝫ: ⁊ vt notas inqͥt faceret diuitiaſſuas in vaſa miſcd̓ie. Pertinet gͦ ad eiusptātē dānare iniqͦs. Et qͥs illi dicat qͥd feciſti? Tu enī o hō qͥs es qui rn̄deas deo? Time gͦ ⁊ treme eius ptātē: ſꝫ ſpera eius miſericordiā. Diabolo ptās q̄dā ē: plerūqꝫ tn̄vult nocere ⁊ nō pōt: qꝛ ptās iſta ſb̓ ptāteē. Nā ſi tm̄ poſſet nocere diabolus quātūvult: aliqͥs iuſtoꝝ remaneret: aut aliquis fideliū eſſet in t̓ra? Ip̄e ꝑ vaſa ſua īpellit: qͣſiparietē inclinatū: ſꝫ tm̄ impellit qͣꝫtuꝫ accepit ptātem. Ut aūt non cadat paries dn̄sſuſcipiet: qm̄ qͥ dat ptātem tēptatori: ip̄e tēptato p̄bet miſcd̓iaꝫ. Ad mēſurā em̄ ꝑmittit̉ tēptare diabolus. Et potabis nos inqͥtī lachrymis in mēſura. Noli gͦ timere: niſiꝑmiſſum aliqͥd facere tēptatorem. Habesenī miſericordiſſimū ſaluatorē: tātū ꝑmittitur ille tēptare: qͣꝫtū tibi ꝓdeſt vt exercearis: vt ꝓberis: vt qͥ te neſciebas: a teip̄o inueniaris. Nā vbi vel vnde niſi de hac deiptāte ⁊ miſcd̓ia ſecuri eē debemꝰ? Scd̓m illam apl̓icam ſnīam. Fidel̓ deus qui non ꝑmittet vos tēptari ſuꝑ id qd̓ poteſtis. Ergo ptās dei eſt: non eſt enī ptās niſi a deo.Noli dice̓: et qͣre dat tātā ptātē ⁊ n̄ de ptāte hꝫ ęqͥtatē? Qui dat ptātē hꝫ eqͥtatē. Tuīiq̄ murmurare potes: ille eqͥtatē ꝑde̓ n̄ pōtNūqͥd iniqͥtas apd̓ deū eſt: Abſit. Hoc fige in corde: hoc de cogitatiōe tua nō excutiat inimicus. Facere pōt aliqͥd deus vt tuneſcias qͣre faciat: iniqͥ tn̄ facere nō poteſt:apd̓ quē nō ē iniqͥtas. Nā ecce rep̄hendisdeū qͣſi de iniqͥtate. Ago tecū aliqͥd: attende paululū. Nō rep̄hēderes iniqͥtateꝫ: niſividēdo iuſticiā. Rep̄hēſor iniqͥtatis eſſe n̄pōt qͥ nō cernit iuſticiā: cui cōꝑatā rep̄hendat iniqͥtatē. Un̄ enī ſcis qꝛ hͦ iniuſtū ē: niſi ſcias qͥd ſit iuſtū? Quid ſi enī iuſtū ē: ⁊ hͦqd̓ dicis iniuſtū. Abſit inqͥs: iniuſtū eſt: etclamas qͣſi vidētibꝰ ocul̓: vidēs hͦ iniuſtūeē vtiqꝫ ex aliqͣ regl̓a iuſticie: cui cōparanſhͦ qd̓ vides prauū: ⁊ cernēs nō ꝯuenire rectitudini regule tue: rep̄hendis tanqͣꝫ artifex diſcernēs iuſtū ab iniuſto. Ergo q̄ro ate hͦ iuſtū eē vnde vides? Ubi īquā videb̓h̓ iuſtū: quo viſo rep̄hēdis īiuſtū? Un̄ illd̓neſcio qͥd quo aſꝑgit̉ aīa tua ex ml̓tis ꝑtibus in caligīe ꝯſtituta: Neſcio qͥd hͦ qd̓ coruſcat mēti tue? Un̄ hͦ iuſtū? Ita ne hꝫ fōtēſuū? Ate tibi ē qd̓ iuſtū eſt: ⁊ tu tibi potesdare iuſticiā? Nemo ſibi dat qd̓ nō habꝫ.Ergo cū ſis iniuſtus: eſſe nō potes iuſtus: