PſalmusLXI

ſcipula ē: tenes ⁊ teneris. In rapina gͦ neꝯcupiſcas o pauꝑ: ſꝫ ꝯcupiſce in deū qͥ preſtat nobis oīa abundant ad fruendū. Paſcet te qͥ fecit te. Si paſcit latronem nō paſcit innocentē? Paſcet te qui ſolē ſuū oririfacit ſuꝑ bonos ⁊ malos: ⁊ pluit ſuper iuſtos ⁊ iniuſtos. Si paſcit dānandos: nonpaſcit liberādos? Ergo in rapinā noli concupiſcere. Dictū ē hͦ pauꝑi fortaſſis aliqͥdde neceſſitate rapturo. Diues ꝓcedat: nōhabeo ego inqͥt neceſſitatē rapiendi: nihilmihi deeſt: abūdāt oīa. Et tū audi. Diuitie ſiᶠ fluāt ne apponatis cor. Ille nōhꝫ: iſte hꝫ. Ille nō qͣrat raꝑe qd̓ nō hꝫ: iſtenō apponat cor in eo qd̓ hꝫ. Diuitie ſi fluant: id eſt exundēt tāqͣꝫ de fonte currāt: neapponatis cor. Noli p̄ſumere: noli ibi te figere: certe vl̓ hͦ time: diuitie ſi fluāt. Nō vides qꝛ ſi ibi cor poſueris: ⁊ tu flueſ? Diueſes: ecce nō ꝯcupiſcis adhuc hr̄e: qꝛ multahabes. Audi: Precipe diuitibus huiusmūdi nō ſuꝑbe ſaꝑe. Et qͥd eſt ne apponatis cor? Neqꝫ ſperare in incerto diuitiarū.Ergo diuitie ſi fluāt ne apponatis cor: necin diuitijs ꝯfidatis: nec p̄ſumatis: nec ſperetiſ: ne dicat̉. Ecce hō qͥ nō poſuit deū adiutorē ſuū: ſꝫ ſperauit in multitudīe diuitiarum ſuaꝝ: ⁊ p̄ualuit in vanitate ſua. Ergovani filij hoīm: mendaces filij hoīm: Neqꝫ rapiatis neqꝫ ſi fluāt diuitie cor apponatis: non iā vanitatē diligatis ⁊ mendaciuꝫq̄ratis. Btūs enī cuius ē dn̄s deꝰ ſpes eiꝰ:⁊ nō reſpexit in vanitates ⁊ inſanias mendaces. Deciꝑe vultis: fraudē vultis facere: qͥd affertis vt decipiatis? Stateras doloſas. Mēdaces enī inqͥt filij hoīm in ſtaterꝭ vt decipiāt ꝓferēdo ſtateras doloſas.Falſo examīe fallitis intuēteſ: neſcitis aliūeſſe qͥ appendit: alium qͥ de pondere iudicat? Nō videt cui tu appēdis: ſꝫ videt qui ⁊teip̄m appēdit. Ergo nō fraudē: nō rapināꝯcupiſcatꝭ: nō in his q̄ habetis ſpē ponatꝭmonui: p̄dixi: ait iſte idithū. Quid? Seqͥt̉.Sel̓ locutꝰ e deus: duo hęc audiuiqm ptās dei eſt: ⁊ tibi dn̄e miſericordīa:ᶠ qꝛ tu reddes vnicuiqꝫ ẜmoꝑa ſua. Dixit idithun: ſonuit de alto qͣtranſiliuit: audiuit ibi qͥddā ⁊ dixit nobis:Sꝫ aliquantū in hͦ qd̓ nobis dixit perturbor fr̄es: ⁊ donec vobiſcū ꝑticipem: vel ꝑturbationē: vel aliquā reſpirationē meā intentos vos volo. Etenī pſalmū ad terminum duximꝰ adiuuante dn̄o. Poſt hͨ quedicturi ſumꝰ: nō reſtat aliqd̓ qd̓ de hͦ vlteri

us exponamꝰ. Itaqꝫ annitimi mecū vtrūpoſſimꝰ intelligere h̓: ⁊ ſi nō potuero: et intelligit aliqͥs veſtrū qd̓ ego nō poſſuꝫ: gaudebo poti qͣꝫ inuidebo. Omnino inueſtigare difficile ē: quemadmodū poſitum eſtpus. Sel̓ locutuſ ē deꝰ: deinde cū ille ſel̓ locutus ē: ego duo audiui. Si enī diceret: ſel̓locutus ē deꝰ: vnū hͦ audiui: videbat̉ partem q̄ſtionis huiꝰ amputauiſſe: vt tātūmōq̄reremus qͥd ſit ſel̓ locutus ē deꝰ. Nūc v̓oq̄ſituri ſumus: ⁊ qͥd ſel̓ locutus ē deuſ: ⁊ qͥdſit duo hͦ audiui: cū ſel̓ ille locutus eſt. Sel̓locutus eſt deus. Quid dicis idithun? Situ loq̄ris qͥ tranſiliuiſti eos: ſel̓ locutus eſt.Ego ſcripturā aliā ꝯſulo: ⁊ dic̄ mihi: Multifarie: multiſqꝫ modis olim deus locutusē pr̄ibꝰ in ꝓphetis. Quid ē: ſel̓ locutus eſtdeꝰ? Nōne ille ē deꝰ qͥ in pͥmordio ip̄ius generis hūani locutꝰ eſt ad Adā? None ideꝫip̄e locutus ē ad Cayn: ad Noe: ad Abraam: ad Iſaac: ad Iacob: ad ꝓphetas omnes: ad Moyſen? Unus erat Moyſes: ⁊quotiēs ad eū locutꝰ eſt deus? Ecce etiamvni nō ſel̓: ſꝫ ſepius locutꝰ ē deus. Deindelocutꝰ eſt ad filiū h̓ poſitū: Tu es filiꝰ meꝰdilectus. Locutꝰ ē deus apoſtol̓: locutus ēoībus ſctīs: etiā ſi nō voce ſonāte ꝑ nubē:in corde tn̄ vbi ip̄e mgr̄ ē. Un̄ ille dic̄. Audiam qͥd loquat̉ in me deꝰ: qm̄ loq̄t̉ paceꝫin ppl̓o ſuo. Quid ē gͦ ſel̓ locutus eſt deuſMultum trāſiliuerat iſte vt ꝑueniret illucvbi ſel̓ locutꝰ ē deꝰ. Ecce breuit̓ dixi caritati vr̄e. Hic īt̓ hoīes hoībꝰ ſepe ml̓tꝭ modis:ml̓tis ꝑtibꝰ: ꝑ ml̓tiformē creaturā locutꝰ eſtdeꝰ. Apd̓ ſe ſel̓ deꝰ locutꝰ ē: qꝛ vnū v̓bū genuit deꝰ. Iſte gͦ idithū trāſiliēſ eoſ trāſiliuerat aciē mētis forti ⁊ valida ⁊ p̄ſidēti trāſiliuerat t̓rā: ⁊ qͥcqͥd in terra: aerē nubes oēsex qͥbꝰ locutꝰ ē deus ml̓ta ⁊ ſepe ⁊ ml̓tꝭ trāſiliuerat etiā oēs āgelos acie fidei. Erat enīiſte trāſiliēs nō ꝯtētus t̓renis velut aquilavolās: p̄teruectꝰ oēm nebulā qͣ tegit̉ omīsterra. Dic̄ enī ſapiā: ⁊ nebula texi oēꝫ t̓rā:ꝑueīt ad aliqͥd liqͥdū vniuerſā trāſiliēs creaturā: ⁊ q̄rēs deū: effūdēs ſe ſuꝑ aīaꝫ ſuā:ꝑueīt ad pͥncipiū: ⁊ v̓bū dei apd̓ deū: ⁊ īuenit vniꝰ pr̄is vnū v̓bū: ⁊ vidit qꝛ ſel̓ locutꝰ ēdeꝰ. Uidit v̓bū ꝑ qd̓ facta ſunt omīa: ⁊ inquo ſil̓ ſunt oīa: nō diuerſa: nō ſeꝑata: nonineqͣlia. Nō enī deꝰ qḋ ꝑ v̓bū faciebat: ip̄enon nouerat: ſi autem quod faciebat nouerat: in illo erat anteqͣꝫ fieret quod fiebat.Si enim non in illo erat qd̓ fiebat: anteqͣꝫfiebat: vbi nouerat qd̓ faciebat? Nō enim

Alia lr̄at affluant nolitecor apponere

Alia lr̄uIquiafiuxta