PſalmusLXI
LXI
citur enī ⁊ acetuꝫ vetus veteres hoīes: deqͥbus dictū ē. Non enī eſt ill̓ cōmutatio vteuerſis hiebuſeis edificaret̉ hierl̓m. Sic etcorpꝰ capitis hꝰ vſqꝫ in finē ab initio cucurrit in ſiti. Et quaſi ei diceretur: quid in ſiti: quid tibi deeſto corpus chriſti: o eccleſia chriſti? In tanto honore: in tanta ſublimitate: in tanta celſitudīe etiā in hͦ ſeculoꝯſtituta: qͥd tibi deeſt. Implet̉ de te quodp̄dictū eſt. Adorabunt eū oēs reges terreoēs gentes ẜuient illi. Quid gͦ ſitis? Quidſitis? Tantis popul̓ nō ſatiaris? Quoſ populos dicis? Ore ſuo bn̄dicebant etcorde ſuo maledicebant? Multi vocati: pauci aūt electi. Ml̓ier fluxū ſanguiſpatiēs veſtis fimbriā tetigit: ⁊ ſanata eſt: ⁊cū miraret̉ dn̄s tangentē ꝙ de ſe ſenſeratexiſſe v̓tutē ſcꝫ ad ſanandū mulierē dixit.Quis me tetigit? Et admirati diſcipuli dicunt: turbe te compͥmūt: ⁊ dicis qͥs me tētigit. Et ille: tetigit me aliqͥs: tanqͣꝫ diceret.Una tetigit: turbe p̄mūt. Qui ſolēnitatibꝰhieruſalem implēt eccleſias ſolēnizātibusbabylonie implēt theatra: ⁊ tn̄ ẜuiūt honorant: obſequunt̉ non ſolū ip̄i qͥ portant ſacramēta chriſti: ⁊ oderūt p̄cepta chriſti: verūetiā illi qͥ nec ſacr̄a ip̄a portāt. Paganilicꝫ ſint: iudei licꝫ ſint: honorāt: laudāt: p̄dicāt: ſꝫ ore ſuo bn̄dicebāt. Nō attēdo adhoſ: nouit ille qͥ me inſtruxit: corde ſuo maledicebāt. Ibi maledicebāt vbi honoremmeū cogitauerūt repellere. Quid tu o idithun corpus chriſti tranſiliēs eos? Quidtu int̓ hͨ oīa? Quid tu? Deficies: nō ꝑſenerabis vſqꝫ in finē? Nō audies: Qui ꝑſeuerauerit vſqꝫ in finem h̓ ſaluus erit. Qm̄ qͣꝫuis abūdat iniqͥtas refrigeſcet caritaſ multorū. Et vbi eſt qd̓ trāſiliſti eos? Ubi eſt ꝙꝯuerſatio tua in cel̓ ē? Illī aūt inherēt terrenis: tanqͣꝫ terrigene ſapiūt terrā: ⁊ ſunt t̓raẜpentis cibꝰ. Quid tu inter hͨ? Uerūtn̄ qͣꝫuis hͨ faciāt: qͣꝫuis hͨ cogitāt: qͣꝫuis impellant: qͣꝫuis qͣſi inclinato inſtent: qͣꝫuis iamerectū ſentiat: ⁊ honorē meum repellere cogitēt: qͣꝫuiſ ore ſuo bn̄dicāt ⁊ corde ſuo maledicāt: qͣꝫuis inſidient̉ vbi pn̄t: calūnient̉vbi pn̄t. ¶ Uerutn̄ deoᶠ ſubijcietureſtaīa mea. Et quis tanta toleret: vel aperta bella: vl̓ occultas inſidias? Quis tantatoleret inter aꝑtos hoſtes: int̓ falſos fr̄es:Quis tāta toleret? Nūqͥd hō? Et ſi homo:nuuqͥd a ſeip̄o hō? Nō ſic trāſiliui vt extollar ⁊ cadam: deo ſubiciet̉ aīa mea. Qm̄ei ab ip̄oᶠ eſt patīa mea. Que patia mea
inter tata ſcādala: niſi qꝛ ſi id qd̓ non videmus ſperamꝰ ꝑ patīam expectamꝰ; Uenitdolor meꝰ: veniet ⁊ reqͥes mea: Ueīt tribulatio mea: veniet ⁊ purgatio mea. Nūqͥd n̄lucet auꝝ in fornace aurificꝭ. In monili lucebit: in ornamēto lucebit: patiat̉ tn̄ fornacem: vt purgatū a ſordibꝰ veniat ad lucē.Fornax iſta: ibi palea: ibi auꝝ: ibi igniſ: adhāc flat aurifex. In fornace ardet palea ⁊purgat̉ aurū. Illa in cinerē v̓tit̉: a ſordibꝰillud exuit̉. Fornax mūdus: palea iniqͥ: aurum iuſti: ignis tribulatio: aurifex deus.Quid vult gͦ artifex facio: vbi me poīt artifex tolero: iubeor ego tolerare: nouit illepurgare. Ardeat licet palea ad incendenduꝫ me ⁊ qͣſi cōſumendū me: illa in cinerēvtit̉: ego ſordibꝰ careo. Quare? Quia deoſubijciet̉ aīa mea: qm̄ ab ip̄o ē patīa mea.Quiſ ē tibi iſte a quo ē patiā tua? ¶ Qm̄ip̄eᶠ e deus meꝰ ⁊ˣ ſalutaris meꝰ:ſuſceptor meꝰ nō emigrabo Qm̄ip̄e eſt deus meus: ergo vocat me: ⁊ ſalutaris meus: gͦ iuſtificat me: ⁊ ſuſceptor meꝰ:ergo glorificat me. Hic enī vocor ⁊ iuſtificor: ibi aūt glorificor: ⁊ inde vbi glorificornō emigrabo. Neqꝫ enim in ꝑegrinationemea remanebo: Eſt hic vn̄ emigrem: ſꝫ veniam vn̄ nō emigrabo. Nam inqͥlinus egoſum apud te in tra: ſicut oēs pr̄es mei. Ergo ab inqͥlinatū migrabo: de domo celeſtinō emigrabo. ¶ In deo ſalutare meū⁊ gl̓a mea. Saluꝰ ero in deo: gl̓oſus eroin deo. Nō enim tm̄ ſaluus: ſꝫ ⁊ glorioſus:ſaluus qꝛ iuſtus ex īpio ab illo iuſtificatusgl̓oſus aūt qꝛ nō ſolū iuſtificatꝰ: ſꝫ etiaꝫ honorificatꝰ. Etenī qͦs p̄deſtinauit: illos ⁊ vocauit. Uocās eos qͥd fecit? Hic qͦs vocauit ip̄os ⁊ iuſtificauit: qͦs aūt iuſtificauit ipſos ⁊ glorificauit. Iuſtificatio gͦ ad ſaluteꝫꝑtinet: glorificatio ad honorē. Quia glorificatio ad honorē ꝑtinet: diſputare opꝰ nōeſt. Quia iuſtificatio ꝑtinet ad ſaluteꝫ: q̄ramus aliqd̓ documentuꝫ. Ecce occurrit exeuāgelio: Erāt qͥ ſibi videbant̉ iuſti: ⁊ rep̄hendant dn̄m ꝙ admittebat ad conuiuiūpctōres: ⁊ cū publicanis ⁊ pctōribꝰ cōueſcebat̉. Talibꝰ itaqꝫ ſuꝑbiētibꝰ fortibꝰ t̓revalde eleuatis: ml̓tū de ſua ſalutē gloriātibuſ quā putabāt nō quā tenebāt: qͥd reſpōdit dn̄s: Non eſt opus ſanis medicus: ſedmale habētibus. Quoſ dicit ſanoſ: quosdicit male habentes: ſequitur: ⁊ dicit. Nōveni vocare iuſtos: ſed peccatores in penitentiā. Appellauit gͦ ſanos iuſtoſ: nō qꝛ
Alia lr̄aīſubiecta eſt
Alia lr̄at non habet
Alia lr̄aQuiatnon habetrſaluatorfadiutor