PſalmusLXI
quid ꝓmiſiſſe videor: Patiētes eſtote donec demonſtret̉ exēplis. Oīa enī in vetereppl̓o: ſicut ſcribit apl̓s: in figura ꝯtingebāteis: ſcripta ſunt aūt ad correctionē noſtrāin quos finis ſeculi obuenit. Reſpicite gͦppl̓m illū pͥmū poſitū etiā ad ſignificandūppl̓m poſteriorē: ⁊ videte ibi q̄ dico. Fuer̄treges magni in hierl̓m: notū eſt: numerantur: nominant̉. Oēs ergo iniqͥ ciues erantbabylonie: ⁊ admīſtrabāt res ī hieruſalē:Oēs in finē inde ſeꝑandi n̄ niſi ad diabolum ꝑtinēt. Rurſus īuenimꝰ ciues de hieruſalē admīſtraſſe res qͣſdam ꝑtinentes adbabyloniā. Nā tres illos pueros victꝰ miraculo Nabuchodonoſor regni ſui adminiſtratores fecit: ⁊ conſtituit eos ſuꝑ ſatrapas ſuos: ⁊ admīſtrabāt res babylonie ciues de hierl̓m. Reſpicite nūc impleri hͦ etagi in eccl̓ia ⁊ his tꝑibus: oēs de qͥbus dictum ē: que dicūt facite: q̄ aūt faciūt facere nolite: ciues ſunt babylonie admīſtrantes rempublicā ciuitatis hierl̓m. Si enimnihil adminiſtrarēt ciuitatis hierl̓m: vn̄ q̄dicūt facite: vn̄ cathedra Moyſi ſedent?Rurſus ſi ciues ſunt ip̄ius hierl̓m qͥ regnabunt ineternū cū chriſto: vn̄ q̄ faciūt facere nolite: niſi qꝛ audituri ſūt: recedite a meoēs qͥ oꝑamini intqͥtatem? Notū eſt gͦ vob̓ciues male ciuitatis admīſtrare quoſdamactꝰ bōe ciuitatis: Uideamꝰ ſi ⁊ nūc ciuesbone ciuitatis admīſtrent qͦſdaꝫ actus male ciuitatꝭ. Terrena gͦ oīs reſpublica qn̄qꝫvtiqꝫ ꝑitura: cuiꝰ regnū tranſitoriū eſt cuꝫveniet illud regnū de quo oramꝰ: Adueniat regnū tuū: ⁊ de quo p̄dictuꝫ ē: Et regnieius nō erit finis. Terrena gͦ reſpublica hꝫciues noſtros admīſtrantes res eius. Ꝙmulti enī fideles: qͣꝫ multi boni ⁊ magiſtratus ſunt in ciuitatibꝰ ſuis: ⁊ iudices ſunt: ⁊duces ſunt: ⁊ comites ſunt: ⁊ reges ſunt.Oēs iuſti ⁊ boni: nō habētes in corde niſiglorioſiſſima de te dicta ſunt ciuitas dei: ⁊qͣſi angariā faciunt in ciuitate trāſitoria: ⁊illic a doctoribꝰ ciuitatis ſancte iubenturẜuare fidem p̄poſitis ſuis: ſiue regi qͣſi precellenti: ſiue ducibus tāqͣꝫ ab eo miſſis advindictā malorū: laudem v̓o bonorū: ſiueẜui vt domīs ſuis ſubditi ſint: ⁊ chriſtianipaganis: ⁊ ẜuet fidem melior deteriori adtꝑs ẜuiturus ineternū dn̄aturꝰ. Fiūt enimiſta donec trāſeat iniqͥtas: iubent̉ ẜui ferredomīos iniquos: ⁊ difficiles ciues babylonie iubent̉ tolerari a ciuibꝰ hierl̓m: ⁊ am
plius obſequiorū exhibentibus qͣꝫ ſi ciueseſſent ex ip̄a babylonia: tanqͣꝫ implentibꝰ:qui te angariauerit mille paſſus: vade cuꝫillo ⁊ alia duo. Hanc totaꝫ ciuitatē diſperſam: diffuſam: permixtam alloquitur hisverbis ⁊ dicit: Quouſqꝫ apponitis ſuꝑ hominem: interficite omnes: et qui foris eſtiſtanqͣꝫ ſpine in ſepibus: aut tanqͣꝫ ligna infructuoſa in ſiluis: quiqꝫ intus eſtis tanqͣꝫzizania vel tanqͣꝫ palea: Omnes quotqͦteſtis: ſeparati: permixti: tolerandi: ſeꝑandi interficite omnes: tanqͣꝫ parieti inclinato ⁊ macerie depulſe. Uerūtamen honorēmeum cogitauerunt repellere. Non dixerunt: ſed tamen cogitauerunt. Cogitauerunt repellere honorem meum. Cucurriin ſiti. Retribuebant enim mala pro bonis. Illi interficiebant: illi repellebāt: egoeos ſitiebam. Illi honorem meum cogitauerunt repellere: ego eos in corpus meumſitiebam traijcere. Bibendo enim quid facimus niſi humorem foris poſitum in mēbra mittimus: in corpus ducimus noſtrū?Hoc fecit Moyſes ī illo capite vituli. Caput vituli magnū ſacr̄m. Caput enī vitulicorpus erat impioꝝ in ſimilitudine vitulimanducantis fenum ⁊ terrena querentiū:quia omnis caro fenum. Erat ergo vt dixicorpus impiorū. Iratus Moyſes ī igneꝫmiſit: cōminuit: in aqua ſparſit: bibendūpopulo dedit: ⁊ ira prophete adminiſtratio facta ē ꝓphetie. Corpꝰ eniꝫ illud ī ignēmittit̉ tribulationuꝫ: et vbo dei cōminuit̉.Paulatī eī deſiſtūt ab vnitate corꝑis eiꝰ.Sic̄ eī veſtimētū ita ꝑ tꝑs abſumūt̉: ⁊ vnꝰquiſqꝫ qui ſit chriſtianꝰ ſeꝑatur ab illo populo: ⁊ quaſi a maſſa cōminuitur. Conſpirati oderunt: minutatim credunt. Et quidiam euidentius qͣꝫ in corpus ciuitatis hieruſalem cuius imago erat populuſ iſrael ꝑbaptiſmum traijciendi erant hoīes? Ideoin aqua ſparſum eſt: vt in potū daretur.Hoc vſqꝫ in finem ſitit iſte: currit et ſitit.Multos enim bibit: ſed nunqͣꝫ erit ſine ſiti. Inde eſt enim: Sitio: mulier da mihi bibere. Samaritana illa ad puteum ſitientem dominū ſenſit: ⁊ a ſitiente ſatiata eſt.Senſit prior illa ſitientem: vt biberet illecredentem. Et in cruce poſituſ: ſitio dixit:qͣꝫuis illi non hoc dederint quod ſitiebat.Ip̄os enim ille ſitiebat: at illi acetuꝫ dederunt: non vinum nouum quo implenturvteres noui: ſꝫ vinū vetus ⁊ male vetꝰ. Di
F4