PſalmusLVIII
cōtenebratū oculū cordis: ⁊ oculū illuminatū cordis. Inter refrigeriū caſtitatis: etflāmā libidīs: Int̓ ſecuritatē ſpei: ⁊ timorēfacinorꝭ. Cū viderit hͦ: diſcernat ſe: ⁊ lauetmanꝰ ſuas ī ſāguīe ip̄iꝰ: ꝓficiat ex cōꝑatione: ⁊ dicat: Ergo eſt fructꝰ iuſto. Ergo edeꝰ iudicās eos ī terra. Nōdū ī illa vita: nōdū ī igne et̓no: nōdū apd̓ īferos: ſꝫ h̓in t̓ra. Ecce diues ille adhuc īduit̉ purpura ⁊ byſſo: ⁊ adhuc epulat̉ qͦtidie ſplēdide:nōdū ꝓduxit ſpinas rānꝰ: nōdū dixit crucior ī hac flāma: ſed iā eſt mētis cecitas: iāoculꝰ mētis extinctꝰ eſt. Si cecꝰ oculis carnis ad mēſam ſuā quālibet optimā diſcūberet: miſerū eū diceres. Cęcus interiꝰ panē chriſtū nō videt: ⁊ beatꝰ eſt: hoc nō dic̄niſi ꝑiter cecus. Ergo eſt fructꝰ iuſto: gͦ eſtdeus iudicās eos in t̓ra. Si aliqͣnto ꝓlixiores fuimꝰ: date veniā. Exhortamur vos īnoīe chriſti: vt hec q̄ audiſtis ad fructū cogitetis. Quia ⁊ p̄dicare veritateꝫ nihil eſt:ſi cor a lingua diſſentiat. Et audire v̓itatēnihil ꝓdeſt: ſi homo nō ſuꝑ petrā edificet.Qui edificat ſupra petrā: ip̄e eſt qui audit⁊ facit: qͥ aūt audit ⁊ nō facit: edificat ſuperharenā: qui nec audit nec facit: nihil edificat. Sed quomodo qui edificat ſuꝑ harenam: ruinam ſibi edificat: ſic ille qui nōedificat ſuper petram: veniēte fluuio: ſinedomo rapitur. Non ē aliud face̓ niſi ⁊ edificare ⁊ ſuꝑ petrā edificare: id eſt ⁊ audire⁊ facere. Nec aliꝰ dicat: vt qͥd ꝓcedo ad eccleſiā: Ecce qͥ qͦtidie ad eccl̓iaꝫ ꝓcedūt: nōfaciūt qd̓ audiūt. Faciūt tn̄ vt audiant: ſicpn̄t facere vt audiāt: ⁊ faciāt. Tu aūt qͣntūlōge es a faciēdo: qui tm̄ fugis ab audiendo. Sed ego inqͥt nō edifico ſuꝑ harenaꝫ.Nudū te inuēturꝰ eſt fluuiꝰ: nūqͥd iō te nōablaturꝰ eſt? Nūqͥd iō pluuia nō necabit?Nūqͥd vēti ꝓpterea nō abripiēt? Ergo veni ⁊ audi: ſed cū audierꝭ fac̄. Nā ſi audierꝭ⁊ nō feceris: edificaſti quidē: ſed ſuꝑ harenam. Quia gͦ ſine edificio ꝯſtituti nudi ſumus: in edificio aūt ſuꝑ harenā poſito ſubruina ſumꝰ: reſtat vt ſupra petrā edificemꝰ:⁊ qd̓ audiuimꝰ faciamꝰ.Explicit Tractatus de psͣ. LVIIIncipit Tractatꝰ de psͣ. LVIII¶ Sermo primꝰ. de prima ꝑte pſal.Icut ſolet ſcriptura pſalmoꝝ myſteria ī titulis ponere: ⁊ frōtē pſal-Imi ſublimitate ſacramēti de corare: vt ſciamꝰ qui intraturi ſumꝰ: cū tāqͣꝫ ſuper poſtē quid intꝰ agat̉ legerimꝰ: vl̓ cuius
domꝰ ſit: vel qui naꝫ ſit illiꝰ p̄dij poſſeſſor:ita ⁊ in hoc pſalmo ſcriptꝰ eſt titulꝰ de titulo. Habet enī. ¶ In finē: ne corrupaſipſi Dauid in tituli inſcriptioneꝫ.Hoc eſt qd̓ dixit titulꝰ de titulo. Que naꝫem̄ ſit tituli huiꝰ inſcriptio: quā corrūpi vetat euāgeliū nobis indicat. Nā cum dn̄scrucifigeret̉: titulꝰ inſcriptus eſt a pilato: ⁊poſitꝰ rex iudeoꝝ: tribꝰ linguis: hebrea: greca: ⁊ latina: q̄ lingue toto orbe maxīe excellunt. Igit̉ ſi rex iudeoꝝ crucifixꝰ ē: ⁊ iudeiregē ſuū crucifixerūt: crucifigēdo eū etiaꝫregē gentiū fecerūt: magiſqͣꝫ occiderūt. Etquidē quātū in illis fuit ꝑdiderūt chriſtū:ſed ſibi nō nobis: ⁊ mortuꝰ eſt ille ꝓ nobis:⁊ ſangnine ſuo redemit nos: ⁊ mō nō ē corruptus titulꝰ: qꝛ ille rex eſt: nō ſolū gentiū:ſed etiā ip̄oꝝ iudeoꝝ. Quid enī? Quia cōtradixerūt: ideo regis ſui dn̄ationē euertere potuerūt? Rex eſt ſupra illos. Nam illerex virgā ferreā gerit: qua ⁊ regit ⁊ frangit.Ego inqͥt ꝯſtitutꝰ ſū rex ab eo ſuꝑ ſyō mōtē ſanctū eiꝰ: p̄dicās p̄ceptū eius. Dn̄s dixit ad me filius meꝰ es tu: ego hodie genuite. Poſtula a me: ⁊ dabo tibi gentes hereditatē tuā: ⁊ poſſeſſionē tuā termīos terre.Reges eos in virga ferra: ⁊ tāqͣꝫ vas figuli ꝯteres eos Qu. os regit? quos conterit?Regit obediētes: cōterit reſiſtētes. Ergone corrumpas optime ⁊ ꝓphetice: qn̄quidem ⁊ illi iudei ſuggeſſerūt tunc Pilato ⁊dixerūt: Noli ſcribere rex iudeoꝝ: ſꝫ ſcribequia ipſe ſe dixit regē iudeoꝝ: nā ⁊ iſte titulus inquiunt ꝯfirmauit illū regē nobiſ: EtPilatus qd̓ ſcripſi ſcripſi: ⁊ impletū eſt necorrūpas. Nec iſte ſolꝰ pſalmꝰ habet hmōiinſcriptionē vt titulꝰ nō corrumpat̉: aliquipſalmi ſic p̄notati ſunt: ſed tn̄ in oībus paſſio dn̄i p̄nunciat̉. Ergo ⁊ hic intelligamusdn̄i paſſionē: ⁊ loquat̉ nobis chriſtꝰ caput⁊ corpus. Sic ſemꝑ: aut ꝓpe ſemꝑ audiamus voces chriſti de pſalmo: vt nō ſolumintueamr caput illud vnū mediatorē dei⁊ hominū: hominē chriſtū Ieſum: qui etiāſcd̓m diuinitatē in principio verbuꝫ deusapud deū: qd̓ verbū caro factū eſt ⁊ habitauit in nobis: caro ex ſemine Abraam: exſeminę Dauid: de Maria virgine. Nō ergo illum ſolum qui eſt caput noſtrū cogitemus quādo audimus chriſtū loqui: ſꝫ cōgitemus chriſtū caput ⁊ corpus: totū integrum quēdam virum. Nobis enī dicitur:Uos autem eſtis corpus chriſti ⁊ membra ab apoſtolo Paulo. Et de illo dicitur
Alia lr̄a.tvtiqꝫ.