LVIIPſalmus
mino in euangelio. Qui legit diligentereuangelium: inuenit: vnde illi ambas aures obturabant. Intendat caritas veſtra:Dominus quid fecit? Cōtriuit dentes eorum in ore ip̄oꝝ. Quid eſt in ore ip̄oꝝ? Utore ſuo ꝯͣ ſe ꝓnūciarēt: coegit illos ore ſuoin ſe ſententiam dicere. Calūniari volebātei ꝓpter tributū: nō dixit ille: licet redderetributum: aut nō licet reddere: ⁊ volebatdētes eoꝝ quibꝰ inhiabāt vt morderēt cōterere: ſꝫ ī ore ip̄oꝝ volebat. Si diceret: ſoluat̉ ceſari tributū: calūniarent̉ illi qd̓ maledixiſſet gēti iudeoꝝ eā tributariā faciēdo.Ex pctō enī tributū reddebāt hūiliati: ſic̄illis ī lege p̄dictū erat. Tenemꝰ illum aiūtmaledictorē gētis nr̄e: ſi nos iuſſerit tributū ꝑſoluere. Si autē dixerit nolite ſoluere:tenemꝰ eū qd̓ ꝯͣdixerit nobis deuotos eſſeceſari. Talē bicipitē laqueū quaſi capiendo dn̄o poſuer̄t. Sꝫ ad quē venerūt? Quinouerat conterere dētes eorū in ore ip̄oꝝ.On̄dite mihi nūmū inqͥt: Quid me tēptatis hypocrite? De tributo ſoluēdo cogitatis: iuſticiā face̓ n̄ vultis: ꝯſiliū iuſticie q̄ritis: Si vere vtiqꝫ iuſticiā loqͥmī: recta iudicate filij hoīm. Nūc aūt qꝛ alia loqͥmī: aliaiudicatꝭ hypocrite eſtis. Quid me tēptatis? Nūc ꝯterā dētes vr̄os in ore vr̄o: oſtēdite mihi nūmū. Et demōſtrauerūt ei. Etille nō dic̄ ceſarꝭ eſt: ſꝫ tnterrogat cuiꝰ eſt: vteoꝝ dentes in ore ip̄oꝝ ꝯterant̉. Querētequippe illo cuiꝰ haberet imaginē ⁊ inſcpͥtion: illi ceſaris dixer̄t. Iā nūc dn̄s cōteretdētes eoꝝ in ore ip̄oꝝ. Iā rn̄diſtꝭ: iā ꝯtritiſūt dēteſ vr̄i ī ore vr̄o: Reddite ceſari q̄ ceſaris ſūt: ⁊ deo q̄ dei ſūt. Querit ceſar imaginē ſuā: reddite: q̄rit deꝰ imaginē ſuā: reddite: Nō ꝑdat ex vob̓ ceſar nūmū ſuū: n̄ ꝑdat deꝰ in vobis nūmū ſuū. Et illi nō īuenerūt qͥd rn̄derēt. Miſſi enī erāt vt calūnirent̉ ei: ⁊ redierūt dicētes: qd̓ nemo poſſitei rn̄dere. Un̄? Quia ꝯtriti erat dētes eoꝝī ore ip̄oꝝ. Inde ē ⁊ illd̓: In qͣ ptāte iſta faciſ? Et ego int̓rogo vos vnū ẜmonē: reſpōdete mihi. Et int̓rogauit de Iohāne: vndeeēt baptiſmꝰ Ioh̓is: d̓ celo an̄ ex hoībꝰ: vtſi qͥd rn̄derēt ꝯͣ illos eēt. Noluer̄t dicere exhoībꝰ: timētes hoīes: ne lapidarēt̉ ab eis:eo ꝙ Ioh̓eꝫ ꝓphetā haberēt. Dicere d̓ celo plꝰ formidabāt: ne faterent̉ ip̄m chriſtū:qꝛ Ioh̓es p̄dicauerat xp̄m. Coartati vtriqꝫ ex hac ꝑte ⁊ ex hac ꝑte: qͥ parabāt obijcere crimē: rn̄derūt ignorantiā: dixerūt neſcimus. Calūniari enī p̄ꝑabāt: qn̄ dixerūt: in
qͣ ptāte iſta facis: vt ſi diceret chriſtꝰ ſū: qͣſiarrogātem: ſuꝑbū: ſacrilegū īuaderēt. Noluit dicere chriſtꝰ ſū: ſed q̄ſiuit de Iohāneqͥ dixerat qd̓ ip̄e eēt chriſtꝰ. Illi nō ſūt auſirep̄hēdere Ioh̓em: timētes ne a ppl̓o occiderēt̉: nō ſūt auſi dicere: veꝝ dixit Ioh̓es:ne diceret̉ eis credite illi: obmutuerūt neſcire ſe dixer̄t: iā mordere nō valebāt. Un̄nō valebāt? Iā occurrit vob̓: contriti erātdētes eoꝝ ī ore ip̄oꝝ. Phariſeo diſplicuūtdn̄s illi qͥ ad prādiū vocauerat: qd̓ peccatrix mulier acceſſerit ei ad pedes: ⁊ murmūrauit aduerſꝰ eū dicēſ: Si eēt h̓ ꝓph̓a ſciretq̄ ml̓ier illi acceſſit ad pedes. O tu n̄ ꝓpheta: vn̄ ſcis qd̓ neſcierit dn̄s q̄ mulier illi acceſſit ad pedes? Quia ſeruabat mūdiciaꝫvidelicet iudeoꝝ q̄ a foris qͣſi cuſtodiebat̉in carne: ⁊ n̄ colebat̉ ex corde. Hoc d̓ dn̄oſuſpicatꝰ eſt: dn̄s aūt qͥ pctā mulieris nouerat: etiā cogitatiōes hoſpitꝭ audiebat: ⁊ reſpōdit q̄ noſtꝭ. Et ne diu hīc loqͣr: tn̄ in oreeiꝰ voluit ꝯterere dēteſ eiꝰ. Propoſuit enī:Duo debitores erāt cuidā feneratori: vnꝰqͥngētos debebat denarios: aliꝰ qͥnqͣginta:nō habebāt ambo. vn̄ redderēt: dimiſit ambobus. Quis eū plꝰ dilexit? Ad hͦ int̓rogat ille: vt ille rn̄deat: ad hͦ ille rn̄dit: vt dētes eiꝰ in ore eiꝰ ꝯterāt̉. Rn̄dit ꝯfuſus: excluſus ē: admiſſa illa ad ꝑcipiēdā miẜicordiā q̄ irruꝑat in habitaculū alienū: ſꝫ nō acceſſerat ad dn̄m alienū. Cōtriuit dn̄s dentes eoꝝ in ore ip̄oꝝ. Molas leonūʸ cōfregit dn̄s. Nō tm̄ aſpidū. Quid d̓ aſpidib; Aſpides inſidioſe volūt venena immitte̓ ⁊ ſpargere ⁊ ſibilare. Aꝑtiſſime ſeuierūt gētes ⁊ fremuerūt ſicut leones. Quarefremuerūt gētes ⁊ ppl̓i meditati ſūt inania?Qn̄ īſidiabāt̉ dn̄o: licꝫ dare tributū ceſarian nō licꝫ: aſpides erāt: ſerpētes erāt: contriti ſūt dētes eoꝝ in ore ip̄oꝝ. Poſtea clamauerūt: crucifige crucifige: iam nō ē lingna aſpidis: ſꝫ fremitꝰ leōis. Sꝫ ⁊ molas leonū ꝯfregit dn̄s. Forte h̓ nō vacat qd̓ addidit ī ore eoꝝ. Inſidiātes enī captioſis īt̓rogatiōibꝰ cōgebāt̉ rn̄ſiōe ſua vinci. Iſtiaūt qͥ aꝑte ſeuiebāt: nūqͥd int̓rogatiōibuscōuīcēdi erāt? Tn̄ ⁊ eoꝝ mole ꝯtrite ſunt.Crucifixꝰ reſurrexit: aſcēdit ī celū: glorificatꝰ eſt chriſtꝰ: adorat̉ ab oībꝰ gētibꝰ: adorat̉ ab oībꝰ regibꝰ. Seuiāt mō iudei ſi poſſunt: nō ſeuiūt: molas leonū ꝯfregit dn̄s.Habemꝰ ⁊ in hereticis hͦ documētū ⁊ exꝑmētū: qꝛ ⁊ ip̄os īuenimꝰ eſſe ſerpētis indignatiōe obſurdatos: nolētes audire medi
Alia lra.t ꝯfringei