PſalmusLVII
aūt obſurdeſcētes aduerſuſ euāgeliū: ⁊ nōnos ꝑmittētes lege̓ v̓ba dei: q̄ ſe iactāt cuſtodiſſe a flāma: ⁊ volūt delere lingua: loquūt̉ ſua: loquūt̉ īania: ille tradidit: et illetradidit: īmo ⁊ ego dico: ⁊ ille tradidit ⁊ ille tradidit: ⁊ verū dico. Sꝫ qͥd a me? Nectu mihi qͦs noīas ex euāgelio legꝭ: nec egoqͦs nomino ex euāgelio lego. Auferant̉ demedio charte nr̄e: ꝓcedat in mediū codexdei. Audi chriſtū dicentē: audi v̓itatē loquētē: p̄dicari ī noīe eiꝰ inqͥt pnīaꝫ ⁊ remiſſionē pctōꝝ ꝑ oēs gētes: incipiētibꝰ ab hieruſalē. Nō inqͥunt ſꝫ qd̓ nos dicimꝰ. Audiqͥd dicit euāgeliū. Nolumꝰ audire: alienati ſūt pctōres a vulua: errauerūt a ventre:locuti ſūt falſa. Nos loqͣmur vera: qͥ audiuimꝰ vera: qd̓ dn̄s dic̄: nō qd̓ hō dic̄. Pōtfieri vt hō mētiat̉: nō pōt fieri vt v̓itas mētiat̉. Ex veritatꝭ ore agnoſco chriſtū: ip̄aꝫv̓itatē: ex vitatis ore agnoſco eccl̓iam ꝑticipē v̓itatis. Nemo mihi falſa loqͣt̉: qͥ errauit ab vtero ī viſceribꝰ eccl̓ie. Primo viderim qͥd me vellet docere. Uideo alienatū avulua: video erraſſe a vētre: ⁊ auditurꝰ ſūab eo: qͥd niſi falſa? Errauerūt a vetre: locuti ſūt falſa. ¶ Indignatio eis ſcd̓mſil̓itudine ſerpetis? Magnā rē audituri eſtꝭ: īdigͣtio eis ſcd̓ꝫ ſil̓itudinē ſerpētꝭ.Quaſi dixerimꝰ: qͥd ē qd̓ dixiſti: Sequit̉.Sicut aſpidis ſurde: Un̄ ſurde? Un̄obturātꝭ aures ſuas? Iō ſurde qꝛ obturataures ſuas. Et obturātꝭ aures ſuas.Que nō exaudiet voce īcātatiū:⁊ medicamēti medicati a ſapiēte.Sicut audiuimꝰ qd̓ ⁊ hoīēs dicūt qui hͨ eaqͣ potuerūt cognitiōe didicerūt: ſed tn̄ qd̓ſpiritꝰ dei ml̓to meliꝰ oībꝰ hoībꝰ nouit: nōenī fruſtra hͦ dixit: niſi qꝛ fieri pōt: vt verūſit etiā illd̓ qd̓ audiuimꝰ de aſpide. Aſpiscū ceꝑit pati īcātatorē marſū: qͥ eā qͥbuſdācarmībꝰ ꝓprijs euocat: ſic̄ ſūt ml̓ta etiā magica: audite qͥd faciat. Sꝫ īterī in hͦ attēdite frēs: hoc enī p̄loquēdū eſt: ne qͥſqͣꝫ veluti heſitās audiat: nō vn̄cunqꝫ datur ſimilitudo a ſcripturis laudat̉ ip̄a res: ſꝫ tm̄ inde ſil̓itudo trahit̉. Nō enī laudauit iniquūiudicē qͥ nolebat audire illā viduaꝫ: qͥ necdeū timebat nec hoīes reuerebat̉: ⁊ tn̄ inde ſil̓itudinē dn̄s traxit. Nec illū laudauitpigrū qͥ tres panes: nō ꝓpter amicitiā dedit petēti: ſꝫ tēdio victꝰ: ⁊ tn̄ inde ſil̓itudinēdedit. Et de rebꝰ gͦ nō laudādis trahūturſcd̓m quēdā modū nōnll̓e ſil̓itudīes. Autſi ꝓpterea putatis eūdū eſſe ad marſos: qꝛ
hoc audiſtꝭ in ſcriptura dei: eundū eſt ⁊ adſpectacula theatri: qꝛ dic̄ Apl̓s: Nō ſic pugillor: qͣi aere̓ cedēſ. Pugillari enī ē encraticū facere: pācratiū facere: iā qꝛ hīc dataeſt ſil̓itudo: ſpectacl̓a iſta delectare nos debent: aut qꝛ dixit: qͥ in agone contendit aboībꝰ abſtinēs ē: ꝓpterea agoniſtica iſta vana ⁊ ludicra dꝫ affectare chriſtianus? Attēde quid tibi dicat̉ adſil̓itudinē: qͥd moneat̉ ad ꝓhibitionē. Ita ergo ⁊ hic data ēquedaꝫ ſil̓itudo de marſo: qui incantat vteducat aſpidē de tenebroſa cauerna: vtiqꝫ in lucē vult educere: illa aūt amādo tenebras ſuas: qͥbꝰ ſe īuoluta occultare dicit̉ꝙ cū exire noluerit: recuſans tn̄ audire illas voces: quibꝰ ſe cogi ſentit: allidit vnaꝫaurē terre: ⁊ de cauda obturat alterā: atqꝫita voces illas: qͣntū poteſt euitās: nō exitad incantantē. Huic ſimiles dixit ſpiritusdei qͦſdā nō audiētes verbū dei: ⁊ nō ſolūnō faciētes: ſꝫ oīo ne faciāt audire nolētes.Factū ē hoc et in pͥmis tꝑibꝰ fidei. Stephanꝰ martyr predicabat veritatē: ⁊ tāqͣꝫ tenebroſis mētibꝰ vt eas ī lucē educeret incātabat. Ubi venit ad cōmēorationē chriſtiquē illi oīno audire nollēt: qͥd de eis ſcpͥtura dicit? qͥd de illis narrat? Clauſerūt inqͥtaures ſuaſ. Quid aūt poſtea fecerint: paſſio Stephani narrat atqꝫ declarat: nō erātſurdi: ſed fecerunt ſe ſurdoſ. Quia enī aures patētes in corde nō habebāt: violētiatn̄ verbi ꝑ aures carnis irruēs etiā ip̄is auribꝰ cordis vim faciebat: clauſerūt ⁊ aureſcorꝑis ⁊ ierunt ad lapides. Ecce aſpidesſurde duriores lapidibꝰ quibꝰ īcātatoremſuū lapidauerūt: nō audierūt vocē incātātis: ⁊ medicam̄ti medicati a ſapiēte. Quideſt medicamētū medicatū a ſapiēte? Fortemedicamētū ꝯfectū: dicat medicamētummedicatū. An q̄rimꝰ ibi aliqͥd: quō iā ſi medicamētū eſt: etiā medicatū ſit? Medicamēta erāt in ꝓphetis: medicamēta erāt inlege. Precepta ip̄a oīa medicamēta erāt:⁊ hoc medicamentū nōdū erat medicatū.Aduentu dn̄i medicatū eſt medicamētū:hoc illi ferre nō potuerūt. Quia enī nō curabant̉ medicamēto: medicatū eſt ip̄m medicamētū aduētu dn̄i. Iā Stephanꝰ medicamētū medicatū incātabat: h̓ illi audire noluerūt: vn̄ medicatū eſt medicam̄tū:ꝯͣ hͦ aures clauſerūt. Nā ibi hͦ fecerūt: vbinoīatꝰ eſt chriſtꝰ. Indignatio eoꝝ ſic̄ iudignatio ſerpētis. Quid aures clauditꝭ? Expectate: audite: ⁊ ſi potueritꝭ ſeuite. Quia
Alia lr̄a.f ⁊ venefici incātātis ſapiēt̓.
Alia lr̄a.t furor illis.