PſalmusLV.
in chriſtū intende: ne in via remanēdo nonꝑuenias ad finē. Quicqͥd em̄ eſt vbi infraſteteris: anteqͣꝫ ad chriſtū ꝑuenias: nihil tibi aliud ſermo diuinus dicit: niſi accede:nōdū eſt locus vbi ſecuritas ſit. Eſt quidālocꝰ vbi ſtatio fidiſſima collocat̉: Eſt q̄daꝫpetra: vbi domꝰ ſecura cōſurgit: vt nō metuat imbrē tempeſtatis. Flumina em̄ imꝑegerūt in domā illā ⁊ nō cecidit: fundata em̄erat ſupra petrā. Petra autē erat chriſtus.Sub noīe Dauid chriſtꝰ figurat̉: qꝛ de illodictū eſt: qꝛ factus eſt ex ſemīe Dauid ẜmcarnē. Qui eſt ergo ppl̓us qui longe a ſanctis factꝰ eſt in tituli inſcriptiōe? Ip̄e titul̓oſtēdat nobis populū iſtū. Scriptꝰ eſt em̄quidā titulꝰ in dn̄ica paſſiōe: qn̄ dn̄s crucifixus ē. Erat ibi titulus inſcriptus: hebraice: grece: ⁊ latine. Rex iudeoꝝ: tribus linguis tanqͣꝫ tribus teſtibꝰ: titulus approbatus: qꝛ ī ore duoꝝ vel triū teſtiū ſtabit om̄everbū. Iſtū titulū cū legiſſent iudei: indignati ſunt: ⁊ dixerūt ad Pilatū. Noli ſcribere rex iudeoꝝ: ſed qꝛ ip̄e dixit ſe regē eſſeindeoꝝ. Ip̄m dixiſſe: ſcribe: dixerunt nō h̓eſſe qd̓ dixit. Sed qꝛ verū eſt ī alio pſalmoī tituli inſcriptiōe: ne corrūpas: rn̄dit Pilatꝰ: Qd̓ ſcripſi ſcripſi: tanqͣꝫ dicēs: Scpͥſi:nō corrūpo veritatē: ⁊ ſi vos diligitis falſitatē. Quia ergo in maledicto iſto indignati ſunt iudei: dicētes: Nos nō habemꝰ regēniſi ceſarē: de tituli offenſiōe lōge facti ſunta ſanctꝭ. Propīquēt ſanctis ⁊ agglutinent̉ſancto: qui regē chriſtū agnoſcūt ⁊ haberecōcupiſcūt: longe fiāt a ſanctis qͥ cōtradicētes titulo: reſpuerūt regem deū: ⁊ elegerunt regē hominē. Oīs ergo ppl̓us hūanoregno delectatꝰ: reſpuēs in ſe regnare dominū: quo regnāte: ita quiſqꝫ ſubiectus ē:vt regnet et ip̄e cupiditatibus ſuis. Oīs gͦppl̓us talis longe eſt a ſanctis. Nolite itaqꝫfratres in ſolis iudeis hoc aduertere. Data ſunt quidē in illis quaſi pͥmitiua exēpla:vt in illo ppl̓o eluceret qd̓ oīs homo caueret. Aꝑte illi regē recuſauerūt: ⁊ regē ceſarem elegerūt. Eſt quidē ⁊ ceſar rex hō hominibꝰ ad humana: ſed alius rex eſt ad diuina: alius rex ad vitā tꝑalem: aliꝰ ad eternam: alius rex terrenus: alius rex celeſtis.Rex terrenus ſub rege celeſti: rex celeſtisſuꝑ omnia. Nō ergo illi qui dixerūt ſe habere ceſarem regem peccauerūt: ſed qꝛ regem chriſtū habere noluerūt. Et moͣ multichriſtū regē in celo ſedentē ⁊ vbiqꝫ regnātem habere nolunt: ⁊ ip̄i ſunt qui tribulant
nos. Contra tales iſte pſalmus confirmatnos. Neceſſe eſt em̄ vt tales patiamur vſqꝫin finem: quos nō pateremur niſi nobis expediret. Oīs em̄ tēptatio ꝓbatio eſt: ⁊ oīsꝓbationis effectus habet fructū ſuū: quiahō plerūqꝫ etiā ſibijpſi ignotꝰ eſt qͥd ferat:quid ve nō ferat: ignorat: ⁊ aliqn̄ p̄ſumit ſeferre qd̓ nō poteſt: ⁊ aliqn̄ deſperat ſe poſſeferre qd̓ poteſt: accedit temptio qͣſi interrogatio: ⁊ inuenit̉ homo a ſeip̄o: qꝛ latebat⁊ ſeip̄m: ſed artificem nō latebat. ProindePetrus p̄ſumpſit: neſcio qͥd qd̓ ī illo nōdūerat: vſqꝫ ad mortē ſe cum dn̄o Ieſu chriſto eſſe ꝑſeueraturuꝫ. Uires ſuas Petrusignorabat: ſed dn̄s nouerat. Reſponditminꝰ idoneū qui fabricabat: qui etiā fabricato a ſe vires idoneas daturus erat. Quinōdum dederat: ſciebat. Ille qui nec dumacceperat: neſciebat. Acceſſit tēptatio: negauit: fleuit: accepit. Cuꝫ ergo neſciamusquid petamus: tanqͣꝫ nō habentes: ⁊ vndegratias agamus: tanqͣꝫ accipientes: opuseſt ſemꝑ temptationibꝰ ⁊ tribulationib erudiri in iſto ſeculo: ſed tribulari non poſſumus: niſi ab eis qui longe fiunt a ſanctis.Longinquitatē iſtam fratres intelligite cordis eſſe: non corporis. Fit em̄ plerūqꝫ: vt qͥcorꝑe longe ꝑegrinat̉ a te: cōiunctꝰ ſit tibi:quia hoc amat qd̓ tu: ⁊ fit plerūqꝫ vt ſtansiuxta te: ex eo qꝛ diligit mūdum: cū tu diligas deū: longe ſit a te. Quid ergo ſibi vultqd̓ ad ip̄m titulū adhuc ꝑtinet: qꝛ tenuerūteum allophili in geth. Geth ciuitas quēdāerat allophilorū: id ē alienigenaꝝ: vtiqꝫ populi longe a ſanctis. Ex eo em̄ ꝙ alienigene: nō vtiqꝫ appropinquāt ſanctis: ſed longe ſūt a ſanctiſ. Omnes qͥ recuſant chriſtūregem alienigene fiunt. Quare alienigenefiunt? Quia ⁊ illa vitis qͣꝫuis ab illo plātata: amara facta: qͥd audiuit? Quare cōuerſa es ī amaritudinē vitis aliene? Nō dictūē: vitis mea: qꝛ ſi mea: dulcis. ſi amara: nōmea. ſi non mea: vtiqꝫ aliena. Tenuerūt gͦeū allophili ī geth. Inuenimꝰ frēs Dauidip̄m filiū Ieſſe regē iſrl̓: ꝑegrinatū eē apudallophilos cū q̄reret̉ a Saule: et fuit in iſtaciuitate ⁊ apud regē ciuitatis hꝰ: ſꝫ ibi retētū eſſe nō legimuſ. Ergo Dauid nr̄m dn̄mIeſū chriſtū natū ex ſemīe illiꝰ Dauid: nōſolū tenuerūt: ſed ⁊ tenēt allophili in geth.Geth diximꝰ ꝙ ciuitas ſit. Interrogata ātinterp̄tatio hꝰ noīs: indicat torcular. Chriſtus ẜm qd̓ caput ē ſaluator corꝑis: ille natus ex v̓gine: crucifixꝰ: qui iā nob̓ exemplū