FſalmusL

reſurget: ⁊ ipſa merebit̉ incorruptionē: dicēte ipſo: Oportet corruptibile hoc iduere incorruptionē: ⁊ mortale hͦ īduere īmortalitatē. Quia ergo corruptio iſta d̓ peccato eſt: ipſius noīe appellant̉ peccata: quēadmodū dr̄ linguā: ⁊ illud fruſtū carnis ⁊mēbꝝ quod in ore mouet̉: cū verba diſtinguimꝰ: ⁊ lingua qd̓ ꝑ linguā fit: ſicut dicimus aliam linguā grecam: aliam latinaꝫ.Nō enī caro diuerſa eſt: ſed ſonus. Quomodo ergo dicit̉ lingua locutio que fit perlinguā: ſic dicit̉ ⁊ ſanguis iniquitaſ que fitper ſanguinē. Attendēs ergo multas iniqͥtates ſuas: vt illud ſuperius: ⁊ om̄es iniqͥtates meas dele: ⁊ eas tribuens corruptioni carnis ⁊ ſanguinis: Libera me inquit deſanguinibuſ: hoc eſt libera me ab iniquitatibus: mūda me ab omni corruptionē. Intorruptionem eniꝫ deſiderat: qui dicit: liberame de ſanguinibꝰ: quia caro et ſanguis regnum dei nō poſſidebunt: neqꝫ corruptioincorruptionē. Erue me de ſangninibus:deus deus ſalutis mee. Oſtendit quia cūfuerit ſalus ꝑfecta ī iſto corpore corruptioī eo nō erit: q̄ telligit̉ noīe carnis ⁊ ſanguinis. Ipſa eſt eniꝫ ꝑfecta ſanitas corporis.Nam mō quō ſanū eſt quod labit̉: qd̓ indiget: qd̓ habet ꝑpetuā quandā egritudinem famis ⁊ ſitis: Hec ⁊ tūc nō erūt: quiaeſca ventri: ⁊ venter eſcis: deus aūt ⁊ hūc⁊ has euacuabit. Erit forma corporis perfecta ex deo: abſorptā morte ī victoriā: nl̓la remanente corruptione: nulla ſurrepente defectione: nullis mutata etatibꝰ: nullolabore laſſata: vt nullo cibo fulciat̉: et aliqͣeſca reficiat̉. Sed nō erimus ſine eſca ⁊ potu: Ipſe erit cibus noſter deꝰ ⁊ potꝰ noſter.Solus ille cibus reficit nec deficit. Liberame de ſanguinibꝰ deus deus ſalutis mee.Modo enī iam in ip̄a ſalute ſumuſ. AudiApl̓m: Spe enim ſalui facti ſumꝰ. Et videquid de ipſa ſalute corporis dicebat: ī nobiſmetipſis inquit ingemiſcimꝰ: adoptionem expectātes: redemptionem corporisnoſtri. Spe enī ſalui facti ſumꝰ. Spes autem que videtur nō eſt ſpes. Qd̓ enim videt quis: quid ſperat? Si autē qd̓ nō videmus ſperamus: ꝑ patientiā expectamus.Qui ꝑſeuerauerit vſqꝫ ī finē: ipſa ē illa patientia. Hic ſaluꝰ erit: ipſa ē ſalus quā nōdū habemꝰ: ſed habituri ſumꝰ. Nōdū reseſt: ſed certa ſpeſ. Et exultabit linguamea iuſticiam tuaꝫ. ¶ Domine labia mea aperies: ⁊ os meū annun

ciabit laudeꝫ tuā. Laudē tuā: qua creatus ſum: laudē tuā qua peccās nō derelictus ſum: laudē tuā qua vt confiterer iammonitus ſum: laudē tuam qua vt ſecuruseſſem mundatus ſum. Labia mea aperies⁊ os meū annūciabit laudē tuā. ¶ Quoniam ſi voluiſſes ſacrificiū dediſſevtiqꝫ: In illo tꝑe erat Dauid: qn̄ ſacrificia victimaꝝ animaliū offerebant̉ deo: etvidebat hec futura tempora. Nōne in hisvocibus nos agnoſcimꝰ? Erant illa ſacrificia figurata: p̄nunciantia vnū ſalutare ſacrificium: nec nos dimiſſi ſine ſacrificio ſumuſ: quod deo offeramuſ. Audi enī quiddicat curam gerens ꝓ peccato ſuo: ⁊ ignoſci ſibi volens malū quod fecit. Si voluiſſes īquit ſacrificiū dediſſem vtiqꝫ. Holocauſtis nō delectaberis. Nihil ergoofferemꝰ? Sic veniemꝰ ad deū? Et vnd̓ illūplacabimuſ: Offer ſane: in te habes quodofferas. Noli extrinſecus thura comꝑare:ſꝫ dic: In me ſūt deꝰ vota tua: que reddamlaudis tibi. Noli extrinſecus pecus quodmactes inquirere: habes in te qd̓ occidaſ.¶ Sacrificium deo ſpiritus cōtribulatus: cor cōtritu et humiliatuꝫdeus nōᶠ ſpernit. Prorſus ſpernit au­ deſpicirum: hircū: arietē: iam non eſt tēpus vt hecofferant̉. Oblata ſunt cum aliquid indicarent: cū aliquid ꝓmitterent: venientibꝰ repromiſſis: ꝓmiſſiones ablate ſunt. Cor cōtritum ⁊ humiliatū deus nō ſpernit. Noſtꝭquia excelſus eſt deus: ſi te excelſum feceris: longinquabit a te. Si te humiliauerisꝓpinquabit ad te. Uidete qͥs iſte ſit. Unꝰvidebat̉ dep̄cari Dauid: videte hic imagineꝫ noſtrā ⁊ typum eccleſie. Benignefac dn̄e in bona voluntate tua ſyo:Huic ſyon benigne fac̄. Quid ē ſyon? Ciuitas ſancta. Que eſt ciuitas ſācta? Queabſcondi nō poteſt ſuper montē ꝯſtituta.Syon in ſpeculatione: qꝛ aliquid ſpectatquod ſperat. Interpretatur enim ſyon ſpeculatio: ⁊ hieruſaleꝫ viſio pacis. Agnoſcitis ergo vos in ſyon ⁊ in hieruſaleꝫ: ſi certiexpectatis ſpem futurā: et ſi pacē habetiscum deo. Et edificentur muri hieruſalem. Benigne fac domine in bona voluntate tua ſyon: et edificentur muri hieruſalem. Non ſibi enim tribuat aliqua merita ſua: tu cum illo benigne fac. Edificentur muri hieruſalem: Munimenta cōſtruantur īmortalitatis noſtre: in fide: ſpe ⁊ caritate. ¶ Tunc acceptabilis ſacrifi-

Alia lr̄a.