PſalmusLIIIII

das deū: ambulas viaꝫ: rep̄hendis deum:ꝑdidiſti viā. Et īmiſit in os meū canticumnouū: hymnū deo nr̄o. Forte q̄rit aliquisq̄ ꝑſona loquit̉ ī hͦ pſalmo. Breuiter dixerim: chriſtꝰ ē. Sꝫ ſic noſtis fratreſ: ⁊ ſepe dicendū eſt: chriſtꝰ aliqn̄ loquit̉ ex ſe: id eſt excapite nr̄o. Eſt em̄ ip̄e ſaluator corꝑis: caput noſtrū: filiꝰ dei natꝰ ex virgine: paſſusꝓ nobis: reſurgēs ad nos iuſtificādos: ſedens ad dexterā dei ad interpellandū pronobis: retributurꝰ oīa in iudicio bona bonis: mala malis. Caput noſtruꝫ ille: caputdignatꝰ ē corꝑis fieri: carnē aſſumēdo a nobis in qͣ moreret̉ ꝓ nobis: quā etiā reſuſcitauit ꝓpter nos: vt ī illa carne reſurrectiōisnobis p̄beret exemplū: vt ſperare diſceremꝰ qd̓ deſperabamꝰ: ⁊ haberemꝰ iā pedes īpetra: ambularemꝰ ī chriſto. Loquit̉ gͦ aliqn̄ ex capite nr̄o: loquit̉ aliqn̄ et ex nobis:id ē ex mēbris ſuis: quia etiā quādo dixit:Eſuriui ⁊ dediſtis mihi māducare: ex mēbris ſuis loquebatur non ex ſe. At quādodixit: Saule ſaule qͥd me ꝑſeq̄ris: caput ꝓmēbris clamabat: ⁊ tn̄ nō dixit: qͥd ꝑſequeris mēbra mea: ſꝫ qͥd me ꝑſequeris. Si ī nobis ipſe patitur: et nos ī illo coronabimur.Hec ē caritas chriſti: qͥd huic cōparari p̄t?Huiꝰ rei hymnū īmiſit in os noſtrū: ⁊ dicitAlia lr̄a. hoc ex mēbris ſuis. ¶ Uidebūt iuſti ⁊r domino. timebūt: ⁊ ſperabūt in deū. Uidebūt iuſti. Qui iuſti. Fideles: qꝛ iuſtꝰ ex fideviuit. Etenī in eccl̓ia iſte ordo eſt: alij p̄cedūt: alij ſequūtur. Et qui p̄cedūt exēplū ſep̄bent ſequentibus: ⁊ qui ſequunt̉ imitant̉p̄cedenteſ. Sed ⁊ illi qui ſe exemplū p̄bentſequentibus: nūquid neminem ſequūtur?Si neminē ſequūtur: errabūt: ſequūtur gͦ ⁊illi aliquē: ip̄m iam chriſtū. Meliores qͥqꝫin eccl̓ia quibꝰ nō remāſit iam hō quē imitent̉: qꝛ oēs ꝓficiēdo ſuꝑauerūt: ip̄e chriſtꝰeis remanet queꝫ vſqꝫ in finē ſequātur. Etcernitis ordinatos gradus ꝑ Paulū apl̓mdicētē: Imitatores mei eſtote: ſic̄ ⁊ ego chriſti. Ergo qͥ iā directos greſſus habe̓t in petra: forma. ſint fidelibꝰ. Sꝫ forma inqͥt: eſtote fidelibꝰ. Ip̄i fideles ſunt iuſti: qͥ attēdentes eos: qͥ ſe ī bono p̄cedūt: imitādo ſequūtur. Quō ſequūtur? Uidebūt iuſti ⁊ timebūt. Uidebūt ⁊ timebūt ſequi vias malas:cū vident quoſqꝫ meliores iam elegiſſe vias bonas: ⁊ dicūt in aīo ſuo quēadmoduꝫſolēt dicere viatores: attēdentes alios cuꝫp̄ſumptiōe ambulātes ī via: ip̄i adhuc īcerti vie: ⁊ qͣi fluctuātes qͦ eant: dicāt ſibi: Nōfruſtra illi hac eūt: qn̄ illi eūt qͦ nos ire volu

mꝰ: Et qͣre cū magna fiducia hac eunt: niſiqꝛ illac̄ ire ꝑnicioſuꝫ eſt? Uidebūt gͦ iuſti ⁊timebūt. Anguſtā viā vidēt: hac latā viaꝫvident illac. Hac vidēt paucos: illac multos. Sed ſi iuſtus es: noli numerare ſed appende ſtateram: affer equam nō doloſam:quia iuſtus appellatus es. Uidebunt iuſti⁊ timebūt: dictū eſt de te. Noli gͦ numerareturbas hoīm incēdētes latas vias: implētes craſtinū circū ciuitatꝭ: natalē clamādocelebrātes: ciuitatē ip̄aꝫ male viuēdo turbātes. Noli gͦ illos attēdere: ml̓ti ſt̓. Et qͥsnūerat? Pauci aūt ꝑ viā anguſtā. Proferinqͣꝫ ſtaterā: appende: vide ꝯͣ pauca granaquātā paleā leues. Hoc agāt fideles iuſtiqͥ ſequūt̉: qͥd illi qͥ p̄cedūt? Nō ſuꝑbiāt: nōſe exaltēt: nō decipiāt ſequētes. Quō pn̄tdeciꝑe ſequētes? Promittēdo illis ī ſe ſalutē. Quid gͦ debēt illi qͥ ſequūtur? Uidebūtiuſti ⁊ timebūt: ⁊ ſperabūt ī dn̄m: nō in eosa qͥbꝰ p̄cedunt̉: ſꝫ attēdēdo p̄cedentes ſe: ſequūt̉ qͥdē ⁊ imitant̉: ſꝫ cogitāt a qͦ acceper̄tilli vt p̄cedāt: ⁊ ī eū ſperāt. Ꝙͣuis gͦ iuſtosimitent̉: ſpē ſuā tn̄ ī illo ponūt a qͦ ⁊ iſti acceperūt vn̄ tl̓es ſt̄. Uidebūt iuſti ⁊ timebūt ⁊ſperabūt ī dn̄m: quēadmodū ī alio pſalmoLeuaui ocl̓os meos ī mōtes: ītelligimꝰ mōtes: claros qͦſqꝫ ⁊ magnos eccleſie ſpūalesviros: magnos ſoliditate nō tumore. Perip̄os nobis ſcriptura oīs diſpēſata ē: ꝓph̓eſunt: euāgeliſte ſūt: doctores boni ſūt: illucleuaui oculos meos in montes: vn̄ auxiliūveniet mihi. Et ne hūanū putares auxiliū:ſequit̉ ⁊ dicit: Auxiliū meū a dn̄o qͥ fecit celū ⁊ terrā. Uidebūt iuſti ⁊ timebūt: ⁊ ſperabūt in dn̄o. Eya qͥ volūt ſperare in dn̄o: qͥvidēt ⁊ timēt: timeāt ābulare vias malas:vias latas: eligāt viā anguſtā vbi iā ſuprapetrā quorūdā directi ſunt greſſus. Quidfacere debeāt: audiāt mō: ¶ Beatꝰ vircuiꝰ eſt nomē dn̄i ſpes eiꝰ. ⁊ no re­ Alia lſpexit in vanitates ⁊ inſanias me t falſadaces. Ecce qͣ volebas ire: ecce turba vielate: nō fruſtra ip̄a ducit ad amphitheatrūnon fruſtra ip̄a ducit ad mortem. Uia latamortifera eſt: latitudo eiꝰ delectat ad tempus: finis eius anguſtus ineternū: Sꝫ turbe ſtrepūt: turbe feſtināt: turbe colluctant̉:turbe cōcurrunt. Noli imitari: noli auerti:vanitates ſunt ⁊ inſanie mendaces. Sit dominus deus tuus ſpes tua: nō aliud aliqͥda domino deo tuo ſperes: ſed ip̄e dominustuus ſit ſpes tua. Nāqꝫ multi de deo ſperant pecuniā: multi de deo ſperant bonores caducos et perituros: aliud quodlibet