PſalmusLLII
bant̉ em̄ vt negarēt chriſtū: ⁊ ꝯfitētes chriſtū coronabant̉. Nūc autem docet negarechriſtū: ⁊ ideo fallit: qꝛ qͥ docet̉ negare chriſtū: quaſi nō ſibi videt̉ recedere a chriſto.Mō em̄ qd̓ dicit̉ ab hereticꝭ homī chriſtiano catholico: Ueni eſto chriſtianꝰ. Ad hͦdicit̉: eſto: vt dicat: non ſum. Aliud longeeſt: veni eſto chriſtianus: aliud veni negachriſtum. Apertum malum fremitus leonis a longe audit̉: alōge cauet̉. Applicat ſelubricꝰ draco occultis lapſibꝰ: ſerpēs lenitactu ſurrepēs: aſtuto ſibilo īmurmurās: ⁊nō dicit: nega chriſtū. Nam eū coronatismartyribꝰ quis audiret? Sꝫ dicit: eſto chriſtian. Et ille mirabili voce ꝑcuſſus: ſi nondū veneno penetratꝰ ē: rn̄det plane: chriſtianꝰ ſum. Si aūt mouet̉ ⁊ denti draconisadditus eſt: rn̄det: Quare mihi dicis: eſtochriſtianꝰ? Quid em̄? Nō ſum chriſtianꝰ?Et ille: Nō. Ergo nō ſuꝫ? Nō. Ergo nc̄ facme chriſtianū ſi nō ſū: Ueni. Sꝫ cū int̓rogari ceꝑis ab ep̄o qͥs ſis: noli dice̓: chriſtianꝰ ſuꝫ: aut fidelis ſū: ſꝫ dic te nō eſſe vt poſſis eſſe. Cū em̄ audierit cōfeſſionē chriſtiani fideliſ: rebaptizare nō audet. Cū aūt audierit qd̓ nō ſit: dat illi tanqͣꝫ qd̓ non habebat: vt qͣſi ip̄e ſit extra culpa: qꝛ ẜm vocemeiꝰ facit. Ubi quero abs te heretice: cur teextra culpam putas? Quid has voces audio: qꝛ nō tu negas: ſꝫ ille negat? Si habetculpā qͥ negat: qͥd ē qͥ docet negare eū qͥ negat? Ita ne v̓o tu extra culpā es: qꝛ facꝭ docēdo chriſtianos: qd̓ faciebat minādo paganª? Et qͥd agꝭ? Nūqͥd tollis qd̓ habet: qꝛnegauit qd̓ habet? Nō facis vt nō habeat:ſꝫ vt ad penā habeat. Qd̓ .n. habꝫ: hꝫ. Baptiſmus ille tanqͣꝫ character infixꝰ ē: ornabat militē: cōuincit deſertorē. Quid em̄ facis? Chriſtū imponis ſuꝑ chriſtū. Si ſimplex eſſes: chriſtū nō duplicares. Deindequeſo te: oblitꝰ es qd̓ lapis ē chriſtꝰ: ⁊ lapidē quē reprobauerūt edificātes: hic factꝰ ēin caput anguli. Si gͦ lapis ē chriſtꝰ: ⁊ chriſtum vis imponere ſuꝑ chriſtū: excidit tibiqd̓ audiſti in euāgelio: qꝛ lapis ſuꝑ lapidēnō ſtabit. Tantū aūt valet iūctura caritatis: vt qͣꝫuis multi lapides viui in ſtructurā templi dei cōueniant: vnꝰ lapis ex omībus fiat. Tu aūt diſcidiſti te: ab edificatōereuocas: ad ruinam vocas: ⁊ abūdant heinſidie: ⁊ nō qͥeſcūt: ⁊ videmꝰ ⁊ toleramꝰ: etquātū poſſumꝰ repͥmere conamur: diſputādo: cōuincēdo: cōueniēdo: terrēdo: tn̄ em̄oēs diligēdo. At cū hec nobis agentibꝰ ꝑ-
ſeuerant in malo: ⁊ cor noſtrū de fraternismortibꝰ ꝯtabeſcit: cū eis qͥ foris ſunt dolet:his qͥ intꝰ ſunt timet: ꝑ anguſtias multiformes ⁊ inceſſabiles tēptatiōes quibꝰ abundat hec vita: qͥd facturi ſumꝰ? Ex abūdantia em̄ iniqͥtatis fit quidā torpor caritatis:qm̄ abūdauit iniquitas: refrigeſcit caritasmultoꝝ. Et qͥd ſumꝰ facturi: niſi qd̓ ſequit̉:ſi tn̄ ip̄o adiuuante poſſimꝰ: qͥ ꝑſeueraueritvſqꝫ in finē: hic ſalūᵗ erit? Ergo dicamꝰ qd̓iſte pſalmus.xpoſitio pſalmi.Uſtines ſuſtinui dominū:☞ ℟uſtinēs ſuſtinui nō quelibet ho.minē ꝓmiſſorē qͥ poſſit fallere ⁊ falſi: non quēlibet hoīem ꝯſolatorē: qͥ pōt triſticia ſua ante tabeſcere qͣꝫ me reficere. Cōſolet̉ me frater h̓ cū triſtis ē mecū: ſil̓ gemamus: ſimul fleamꝰ: ſimul oremꝰ: ſimul ſuſtineamꝰ. Quē niſi dn̄m qͥ ꝓmiſſa n̄ aufert: ſꝫdiffert? Exhibebit ꝓfecto: exhibebit qꝛ multa iam exhibuit: ⁊ nihil de dei veritate formidare deberē: etiā ſi nihil adhuc exhiberet. Ecce iā putemꝰ ita: oīa ꝓmiſit: nōdū aliqͥd dedit: idoneꝰ ꝓmiſſor ē: fidel̓ redditor:tu tm̄ eſto piꝰ exactor: ⁊ ſi paruulꝰ: ⁊ ſi infirmꝰ exige miſericordiā. Nō vides ꝑbreuēsagnos capitibꝰ pulſare vbera matrū: vt lacte ſatient̉? Suſtinēs inqͥt ſuſtinui dn̄m. Etqͥd ille? An auertit ſe a te: an ſuſtinentē cōtempſit: an forte nō vidit? Nō plane iſta: ſꝫquid: Etᶠ attēdit mihi. ¶ Et exaudiuit dep̄cationē mea: Attēdit ⁊ exaudiuit. Ecce nō fruſtra ſuſtinuiſti: ſuꝑ te ocl̓i measeiꝰ: ad te aures eiꝰ. Ocl̓i .n. dn̄i ſuꝑ iuſtos:⁊ aures eiꝰ ī p̄ces eoꝝ. Quid gͦ cū male faceres: cū eū blaſphemares: nō videbat? nōaudiebat? Et vbi eſt qd̓ in alio pſalmo dictū ē: Uultꝰ aūt dn̄i ſuꝑ faciētes mala? Sꝫvt qͥd? Ut ꝑdat de t̓ra memoriā eoꝝ. Ergo⁊ cū malꝰ eſſes attēdebat te: ſed dn̄s attendebat tibi. Proinde iſte qͥ ſuſtinēs ſuſtinuitdn̄m: parū ei fuit dicere: attēdit me: ſꝫ attēdit mihi inqͥt: id eſt ꝯſolādo attēdit vt mihiꝓdeſſet. Quid attēdit? Et exaudiuit dep̄catiōeꝫ meā. Et qͥd tibi p̄ſtitit? qͥd tibi fecit?Eduxit me de lacu miſerie: ⁊ de lutoflimi. Et ſtatuit ſuprā petra pēdes meos: ⁊ direxit greſſus meoſ.¶ Et īmiſit ī os meū canticū nouū: Illa ſra.hymnū deo nr̄o. Magna bona p̄ſtitit Tcirmea⁊ adhuc debitor ē: ſꝫ qͥ hec reddita iā tenet:de ceteris credat q̄ credere debuit: et an̄qͣꝫaliqͥd ſume̓t. Rebꝰ etiā ip̄is ꝑſuaſit nobis
Alia lr̄a¶ Expecexpeci
A
Alia lr̄a.ffecis.