PſalmusXXXVII

modū malis hūanis īfirmatus ⁊ coartatꝰeſſet: ⁊ ait: Ego dixi in extaſi mea: ꝓiectusſum a facie oculoꝝ tuorū. Tale eſt neſcioquid qd̓ vidi in extaſi: vt inde ſentiā qͣꝫ longe ſū qͥ nōdū ibi ſū. Iam ibi erat qui dixit:Aſſūptus ſuꝫ in tertiū celū: ⁊ ibi audiebatineffabilia v̓ba qͥ nō lꝫ hōi loqui. Sꝫ reuocatꝰ eſt ad nos vt gemeret pͥus ꝑficiendusin infirmitate: ⁊ ſic poſtea idueret̉ virtute:aīatus tn̄: qꝛ vidit aliqͥd rerū illarū ꝓ diſpēſatione officij ſui: adiecit dicēs: Audiui ineffabilia verba q̄ nō licet hōi loqͥ. Iā gͦ qͥdopus eſt: vt a me aūt a quoqͣꝫ q̄ratis q̄ nonlꝫ hōi loqui: ſi illi nō licuit loqͥ: cui licuit audire? Plangamꝰ tn̄ ⁊ gemamꝰ in ꝯfeſſiōe:agnoſcamus vbi ſumus: recordemur ſabbatū: ⁊ patiēter expectemus qd̓ ille ꝓmiſitqͥ nobis in ſeipſo exemplū patiētie demonſtrauit. Infirmatꝰ ſū ⁊ hūiliatus ſum vſqꝫnimis. Rugiebam a gemitu cordismei. Attēditis plerūqꝫ interpellare gemitibꝰ ſeruos dei: ⁊ querit̉ cā: ⁊ nō apparet niſi gemitꝰ alicuiꝰ ſerui dei: ſi tn̄ ad aures hominis circa illū poſiti ꝑuenerit. Eſt em̄ gemitus occulus qͥ ab hoīe nō audit̉: tn̄ ſi tāta occupauerit cor cogitatio deſiderij cuiuſdā: vt voce clariore exprimat̉ vulnꝰ interioris hoīs: querit̉ cauſa: ⁊ dicit hō apd̓ſemetipſū: forte illud eſt vn̄ gemit: ⁊ forte illud illi factū eſt. Quis pōt intelligere: niſiille in cuiꝰ oculis ⁊ auribꝰ gemit? Proprerea rugiebā inquit a gemitu cordis mei: qꝛhoīes ſi qn̄ audiūt gemitū hoīs: plerūqꝫ gemitū carnis audiūt: gementē a gemitu cordis nō audiūt. Abſtulit neſcio qͣs res huius: rugiebat ſed nō a gemitu cordis: aliꝰqꝛ abſtulit filiuꝫ: alius quia vxorem: aliusqꝛ grādinata ē vinea: qꝛ cuppa acuit: qꝛ diripuit iumētū ip̄ius neſcio qͥs: alius qꝛ dānum aliqd̓ paſſus ē: aliꝰ qꝛ timet hoīem inimicū. Oēs iſti a gemitu carnis rugiūt. Atv̓o ſeruus dei qͥ ex recordatione ſabbati rugit vbi eſt regnū dei: qd̓ caro ⁊ ſanguis nōpoſſidebūt: rugiebaꝫ inqͥt a gemitu cordismei. Et qͥſ cognoſcebat vn̄ rugiebat? Sublecit. ¶ Et an̄ te eſt oē deſideriū meum: Nō em̄ an̄ hoīes qͥ cor videre nō poſſūt: ſꝫ an̄ te eſt oē deſideriū meū. Sit deſideriū tuū an̄ illū: ⁊ pr̄ qͥ videt in occulto reddet tibi. Ip̄m em̄ deſideriū tuū: oratio tuaeſt: ⁊ ſi ꝯtinuū deſideriū ꝯtinua oratio. Nōem̄ fruſtra dixit Apl̓s: Sine intermiſſioneorātes. Nunqͥd ſine intermiſſione genuflectimus: corpus ꝓſternimꝰ: aut manꝰ leua-

mus: vt dicat ſine intermiſſiōe orate? Autſicut dicimꝰ nos orare: hͦ puto ſine ītermiſſiōe nō poſſumꝰ facere. Eſt alia īterior oratio ſine int̓miſſione: oratio q̄ eſt deſideriū.Quicqͥd aliud agas: ſi deſideras illud ſabbatū nō ītermittꝭ orare. Si nō vis intermittere orare: noli intermitte̓ deſiderare. Cōtinuū deſideriū tuū: ꝯtinua vox tua ē. Tacebis ſi amare deſtiteris: qꝛ tacuerūt d̓ qͥbusdictū ē: Qm̄ abūdauit iniqͥtas: refrigeſcetcaritas multorū. Frigus caritatis ſilentiūcordis ē: flagrātia caritatꝭ clamor cordis:Si ſꝑ manet caritas ſemꝑ clamas: ſi ſꝑ clamas ſꝑ deſideras: ſi ſemꝑ deſideras requiērecordaris. Et rugitꝰ cordis tui an̄ quē ſitoꝑtet vt ītelligas. Iā qͣle deſideriū debeateē an̄ oculos dei ꝯſidera. Nunqͥd vt moriatur inimicꝰ nr̄ qd̓ qͣſi iuſte optant hoīes?Nā aliqn̄ oramꝰ qd̓ nō debemꝰ. Illud qd̓qͣſi iuſte orant hoīes videamꝰ. Nōne orātvt moriat̉ aliqͥs: ⁊ ad illos hereditas veniat? Sꝫ illi qͥ orant vt moriant̉ inimici: audiant dn̄m dicētē: Orate ꝓ inimicis veſtrꝭ.Nō gͦ hͦ orēt vt moriāt̉ īimici: ſed hͦ orēt vtcorrigant̉: ⁊ mortui erūt inimici. Iā .n. correcti nō erūt inimici. Et an̄ te om̄e deſiderium meū. Quid ſi deſideriū an̄ illū ē: ⁊ ipſegemitꝰ nō eſt an̄ illuꝫ? Un̄ fieri pōt qn̄ ip̄mdeſideriū vocē ſuā habet genitū? Ideo ſequit̉. Et gemitus meꝰ nō eſt abſcoditus a te. Ante te nō eſt abſcōditus: amultis aūt hoībus abſcōditꝰ eſt. Uideturaliqn̄ hūilis ſeruꝰ dei dicere: ⁊ gemitꝰ meꝰnō eſt abſconditꝰ a te. Uidet̉ aliqn̄ ⁊ ridere ſeruus dei: nunqͥd deſideriū illud mortuū ē in corde? Si aūt ineſt deſideriū: ineſt⁊ gemitꝰ. Nō ſꝑ venit ad aures hoīm: ſꝫ nūqͣꝫ recedit ab auribꝰ dei. ¶ Cor meū coturbatū eſt: Un̄ cōturbatū eſt? Etʳ der de reliqͥtſeruit me fortitudo mea: Plerūqꝫ irruit neſcio qͥd repētinū: ſit ꝯturbatio cordis: ꝯtremiſcit terra: tonitruꝰ dat̉ de celo:horribilis fit impetꝰ vel ſtrepitus: leo fortevidet̉ ī via: ſit turbatio: latrones inſidiāt̉:ſit turbatio cordis: pauet̉ vndiqꝫ: ſollicitudo incutit̉. Un̄ hoc? Quia deſeruit me fortitudo mea. Si em̄ maneret illa fortitudoqͥd timeret̉? Quicqͥd nūciaret̉: quicqͥd frēderet: quicqͥd ſonaret: quicqͥd caderet: qͥcqͥd horreret nō terreret. Sꝫ vn̄ illa ꝑturbatio? Deſeruit me fortitudo mea. Un̄ deſeruit fortitudo? Et lumen oculorū meorūᶠ nō eſt mecu. Latuerat gͦ Adam lumē oculoꝝ ip̄ius. Nā lumē oculorū ip̄ius

o 3

Alia lr̄aTvxtus

Alia lr̄a.et ipſū