PſalmusXXXVII

nunqͣꝫ ſabbatū recordaremur. Sed qꝛ habemus ꝑ ſpm̄ ip̄m odorē: vt dicamꝰ ſponſo: Poſt odore vngentorū tuoꝝ curremꝰ:auertimus a putoribꝰ noſtris olfactū: ⁊ cōuertētes nos ad ip̄m aliquātulum reſpiramus. Sed niſi ad nos oleant ⁊ mala nr̄a:nūqͣꝫ iſtis gemitibꝰ cōfitemur: Cōputruer̄t⁊ putruerūt liuores mei. Un̄? A facie inſiꝑientie mee. Unde dixit ſuꝑius a facie peccatorū meoꝝ: inde nūc a facie inſipiētie mee. ¶Miſerijs afflictꝰ ſum⁊ curuatꝰ ſum vſqꝫ in fine: Un̄ curuatᵇ eſt? Quia elatꝰ erat. Si fueris hūiliserigeris: ſi fuerꝭ ęlatꝰ curuaberis: Nō eniꝫdeerit deo pōdus vn̄ te curuet: Illud eritpōdus faſcis pctōꝝ tuorū: hoc replicabit̉in caput tuū ⁊ curuaberis. Quid ē aūt curuari? Nō ſe poſſe erigere. Talē īuenit dn̄smulierē ꝑ decē ⁊ octo annos curuaꝫ: nō ſepoterat erige̓: Tales ſūt qͥ in terra cor hn̄t.At v̓o qꝛ īuenit mulier illa dn̄m: ⁊ ſanauiteā: habeat ſurſū cor. Inqͣꝫtū tn̄ curuat̉ adhuc gemit. Curuat̉ em̄ ille qͥ dicit: Corpem̄ qd̓ corrūpit̉ aggrauat animā: ⁊ depͥmitterrena inhabitatio ſenſū multa cogitātē.In his gemat vt illud accipiat: recordet̉ſabbatuꝫ: vt ad ſabbatū ꝑuenire mereat̉.Qd̓ em̄ celebrāt iudei ſignū erat. Cuiꝰ reiſignū? Quā iſte recordat̉ qͥ dic̄: Miſerijsafflictꝰ ſū ⁊ curuatꝰ ſum vſqꝫ in finē. Quideſt vſqꝫ in finē. Uſqꝫ in mortē. Tota diecōtriſtatusᶠ ambulabā. Totā die ſine ītermiſſione. Hoc dicit tota die: tota vita. Sꝫ ex qͦ cognouit? Ex qͦ ſabbatū recordari cepit. Ꝙdiu em̄ recordatur qd̓ nōdūhabet: nō vis vt ꝯtriſtatus incedat? Totadie ꝯtriſtatus ambulabā. Qm anima mea cōpleta ē illuſiōibꝰ ⁊ nō ērepleti ſunt. ſanitas in carne mea. Ubi gͦ eſt totushō. Anima ⁊ caro ē. Aīa cōpleta eſt illuſionibꝰ: caro ſanitatē nō habet: qͥd remanetvn̄ ſit leticia? Nōne oportet vt cōtriſtētur?Tota die ꝯtriſtatꝰ ambulabā. Triſticia nobis ſit: donec ⁊ aīa nr̄a exuat̉ illuſionibꝰ: etcorpꝰ noſtꝝ induat̉ ſanitate. Illa ē em̄ v̓aſanitas q̄ īmortalitas. Que ſūt aūt illuſiones aīe: ſi voluero dice̓ tp̄s qn̄ ſufficit? Cuius em̄ aīa iſta nō patit̉? Breue eſt qd̓ admoneo: quō aīa nr̄a cōpleta ē illuſiōibus.A facie ip̄arū illuſionū aliqn̄ vix orare ꝑmittimur. De corporibꝰ cogitare nō nouimus: niſi imagines: ⁊ ſepe irruūt qͣs nō q̄rimus: ⁊ volumꝰ ex hac ī hāc ire. ⁊ ab illa inillā trāſire: ⁊ aliqn̄ vis redire ad id qd̓ cogi-

tabas: ⁊ dimittere vn̄ cogitas: ⁊ aliud tibioccurrit. Uis recordari qd̓ oblitꝰ eras ⁊ n̄tibi venit in mentē: ⁊ venit potiꝰ aliud qd̓nolebas. Ubi erat qḋ oblitꝰ eras? Nā qͣrepoſtea venit in mentē cū iā nō q̄reret̉? Cuꝫaūt quereret̉ occurrerūt ꝓ illo īnumerabilia q̄ nō q̄rebantur. Rē dixi breuē fratres:aſperſi neſcio qͥd vobis: quo accepto cetera voſipſi cogitātes inueniatis qͥd ſit plangere illuſiones aīe noſtre. Accepit gͦ penāilluſionis: amiſit veritatē. Sicut em̄ penaeſt aīe illuſio: ſic p̄miuꝫ anime veritas: Sꝫin his illuſionibꝰ ꝯſtituti cū eſſemus: venit.ad nos vitas: ⁊ inuenit nos cooꝑtos illuſionibꝰ: ſuſcepit carnē noſtrā vel potiꝰ a nobis: id eſt a genere hūano. Aperuit oculoſcarnis: vt ꝑ fidē ſanaret eos: quibꝰ veritatē fuerat mōſtraturꝰ: vt ſanatos oculos veritas pateſceret. Ipſe em̄ ē veritas quā nobis ꝓmiſit: cū caro eiꝰ videret̉: vt fides inchoaret̉: cuius p̄miū veritas eſſet. Nō em̄ſe ipſe chriſtꝰ demōſtrauit in terra: ſꝫ demōſtrauit carnē ſuā. Nā ſi ſeip̄m demōſtraret:viderēt illū iudei ⁊ cognoſcerēt. Sꝫ ſi cognouiſſēt: nunqͣꝫ dn̄m glorie crucifixiſſent:ſꝫ forte diſcipuli viderunt: qn̄ illi dicebant:Oſtēde nob̓ patrē ⁊ ſufficit nob̓. Et ille vtab eis ſe n̄ viſū mōſtraret: ſb̓iec: Tāto tꝑevobiſcū ſū ⁊ nō cognouiſtis me: Philippeqͥ videt me videt ⁊ patrē. Si gͦ chriſtū videbāt: quō adhuc patrē querebāt? Si em̄ viderēt chriſtū: viderent ⁊ patrē. Nondū itaqꝫ chriſtū videbāt: qui patrē ſibi oſtēdi cupiebāt. Audi qꝛ nondū videbāt. In p̄mioillud promiſit alio loco dicēs: Qui diligitme: mādata mea cuſtodit: ⁊ qui diligit mediliget̉ a patrē meo: ⁊ ego diligā eū. Et tāqͣꝫ diceret̉ ei: qͥd illi dabis diligēs eū: ⁊ oſtēdā inquit meip̄m illi. Si gͦ diligētibus euꝫhͦ in p̄mio ꝓmiſit: qꝛ on̄dit ſeip̄m illis: manifeſtū ē: qꝛ illa viſio veritatis talis nobisꝓmittit̉: qͣ viſa iā non dicamꝰ: īpleta ē aīamea illuſiōibꝰ. Infirmatus ſum ⁊ taffiohuiliatꝰ ſum vſqꝫ nimis: Qui recor rnonhadat̉ altitudinē ſabbati: ipſe videt quātū ſithūiliatus. Nā qui nō pōt cogitare q̄ ſit illaquietis altitudo: nō videt vbi nūc ſit. Propterea aliꝰ pſalmus dic̄: Ego dixi in extaſi mea: proiectus ſum a facie oculorū tuorū. Aſſumpta em̄ mēte vidit: neſcio qͥd ſb̓lime: ⁊ qd̓ vidit nōdū ibi totus erat: ⁊ quādā ſi dici pōt: qͣſi coruſcationē factā luminis eterni: vbi ſenſit nō ſe ibi eſſe qd̓ potuit

Alia lr̄a.t ingrediebar

Alia lr̄at miſer factꝰ.

Alia lr̄aIlumbi me-

Alia lr̄