XXXIIII.

Fſalmusmagno ieiunio dominꝰ remanſerat: niſi reficeret quos voraret. Nam refecit eos: cōſolatus ē eos: cōfirmauit eos: ⁊ ī corpꝰ ſuūcōuertit eos. Fuit gͦ ⁊ hoc mō ī ieiunio dolia lr̄a. minus noſter. Et oratio mea: inquit:in ſinu men conuert: In hͦ plane verſu magnus ſinus eſt: ⁊ preſtet dominus vtpenetrabilis nobis fiat. In ſinu enim ſecretuꝫ agnoſcit̉. Et quidē fratres ⁊ nos orareſic bn̄ admonemur in ſinu nr̄o: vbi deꝰ videt: vbi deꝰ audit: qͦ nullꝰ oculus humanuspenetrat: quo non videt niſi qui ſubuenit.Ubi orauit Suſanna: ⁊ cū eius vox ab hominibus non audiret̉: a deo tamen auditaeſt. Et hoc bene admonemur: ſed in dominō noſtro aliquid plus debemus intelligere: quia ⁊ ip̄e orauit. Et quideꝫ ciliciū eiusnon agnoſcimus in euangelio ẜm litteraꝫ.Nec ieiuniū eius tempore paſſionis ẜm litterā: atqꝫ ea expoſuimꝰ ī allegoria: ⁊ ſimilitudine dicta vt potuimꝰ. Orationē v̓o eiꝰ⁊ de cruce audiuimꝰ: Deus meus deꝰ meꝰ:vt quid me dereliquiſti. Sed ⁊ ibi nos oramus. Quādo eum dereliquit pater a quonunqͣꝫ diſceſſit? Legimꝰ etiā in mōte oraſſeſolum Ieſum. legimus ꝑnoctaſſe in oratōeetiā ſub tempore ip̄ius paſſionis. In ſinūergo meū conuertebat̉ oratio mea. Neſcioquid melius intelligā de domino: interimnūc qd̓ occurit: forte meliꝰ aliquid poſteaoccurret: vel mihi: vel cui qͣꝫ meliori. Iu ſinum meū conuertet̉ oratio mea: hoc intelligo dictū: quia in ſinu ſuo habebat patrē.Deus em̄ erat in chriſto mundū reconcilians ſibi: in ſe habebat quem deprecaretur:non erat ab illo longe: qꝛ ip̄e dixerat: Egoī patre ⁊ pater in me ē. Sed quia oratio adipſum magis hominē ꝑtinet. Scd̓m enimqd̓ verbū eſt chriſtus: nō orat ſed exaudit:⁊ non ſibi ſubuenire querit: ſed cum patreomnibꝰ ſubuenit. Quid eſt oratio mea inſinum meū conuertet̉? Niſi ī meip̄o humanitas ī meip̄o interpellat diuinitatē.cut ꝓximū quaſi fratre noſtrū itaQuaſi. cōꝑ lacebam: tanqͣꝫ lugens ⁊ contriſtatus ita huiliabar. Ad corpusſuum reſpicit: iā nos hic videamꝰ. Quādogaudemus in oratiōe: quādo mens noſtraſerenatur: non ꝓſperitate ſeculi ſed luce veritatiſ. Qui ſentit hanc lucem: nouit quoddico: ⁊ vidit hic agnoſcitqꝫ qd̓ dictum eſt:Sicut ꝓximū: ſicut fratrē noſtrū: ita cōplacebam. Sic eniꝫ anima placet deo: nō longe poſita: in illo inquit mouemur et ſumus

quaſi fratri: quaſi ꝓpinquo: quaſi amico.Si autē non eſt talis: vt poſſit ſic gaudere:ſic fugere: ſic ꝓpinquare: ſic adhere̓: videtlōge ſe inde: faciat quod ſequit̉: Tanqͣꝫ lugens ⁊ contriſtatus ita hūiliabar: Ut fratrem noſtrū ita cōplacebam: ꝓpinquās dixit: Ut lugens ⁊ cōtriſtatus ſic humilibar.remotus ⁊ longe poſitus dixit: Quid eniꝫluget: niſi qd̓ deſiderat ⁊ non habet? Et nōnunqͣꝫ in vno homīe vtrūqꝫ ꝯtingit: vt aliquādo longe fiat: ꝓpinquat luce veritatiſ:longe fit nubilo carnis. Neqꝫ enim fratresdeo qui vbiqꝫ ē: ⁊ nullo continet̉ loco: autꝑ loca ꝓinquamus: aut ab illo per loca remouemur. Propinquare illi eſt ſimileꝫ illifieri. recedere ab illo: diſſimilem illi fieri.Nōne cum vides duas res ꝓpe ſimiles: dicis: ꝓpinquat hec illi. ⁊ quādo tibi diſſimilia demonſtrant̉: qͣꝫuis vno loco ⁊ plerūqꝫvna manu teneant̉: dicis: lōge eſt hec ſpecies ab illa? Ambas tenes: ambas adiungis: ⁊ dicis: lōge ē hͨ res ab illa: nō vtiqꝫ loco: ſed diſſimilitudine: Si ergo vis ꝓpinqͣre: ſimilis eſto: ſi nō vis eſſe ſimilis: longinquabis. Sed cū ſimilis es gaude: ⁊ cū diſſimilis es geme: vt gemitus excitet deſideriū: īmo deſideriū excitet gemitū: ⁊ per gemitū ꝓpinques: qui ceperas longinquare.Nonne Petrus ꝓpinquauit quādo dixit:Tu es chriſtus filiꝰ dei viui? Et rurſum idēip̄e longe factus eſt dicendo: Domine abſit a te: non fiet iſtud. Deniqꝫ tanqͣꝫ ꝓximꝰquid dixit ꝓpinquāti? Beatus es Symōbariona. Tanqͣꝫ longinquāti ⁊ diſſimili qͥddixit? Redi retro ſathanas. Illuc ꝓpīquāti dixit: Nō tibi reuelauit caro ⁊ ſanguis: ſꝫpat̓ meus qͥ in celis ē. Illiꝰ lux te perfudit:illius luce fulgēs. Quādo autē longe factꝰꝯͣdixit paſſiōi dn̄i future ꝓ ſalute nr̄a: nō ſapis inqͥt q̄ dei ſūt: ſed q̄ ſūt hominū. Merito ambas res ponēs quidā in pſalmo ait:Ego dixi in extaſi mea ꝓiectus ſum a facieoculorū tuoꝝ. In extaſi nō diceret niſi ꝓpinquaret. Extaſis enim mentis exceſſuseſt. Effudit ſuper ſe animā ſuā ⁊ ꝓpinquauit deo: et per quādam nubem ponduſqꝫcarnis rurſus in terram ꝓiectus: recolensvbi fuiſſet: ⁊ videns vbi eſſet: dixit. Proīectus ſum a facie oculorum tuorum. Ergoſicut proximū: ſicut fratrem noſtrū: ita cōplacebā: p̄ſtet vt fiat in nobis: Qn̄ autē nōſit vel hͦ fiat: tanqͣꝫ lugēs ⁊ ꝯtriſtatꝰ: ita hūiliabar. Et aduerſuꝫ me letati ſūt ⁊ꝯuenerūt ī vnu: Illi leti: ego triſtis. Sꝫ

Quaſi.