PſalmusXXXIIII.

tuis viribus preſumere volueris: inde cades vnde preſumpſeris. Si de alterius: dominari vult: nō ſubuenire. Ille ergo vnusq̄rendus ē: qͥ ⁊ redemit ⁊ liberos facit ⁊ ſanguinē ſuum vt eos emeret dedit: et ſeruosſuos fratres fecit.¶ Sermo ſecūdus de ſecūda parteeiuſdem pſalmi.D reliqua pſalmi intendamꝰ animū: dominūqꝫ: ⁊ deū noſtrū: ⁊ deſanitate intelligēdi: ⁊ de fructu bn̄agendi dep̄cemur. Quouſqꝫ heſterno diediſputatū ſit: credo meminiſſe caritatē veſtrā: ex ipſo hodie ſumimꝰ exordiū. Intelligimus em̄ hic vocem chriſti: vocē ſcꝫ capitꝭ ⁊ corꝑis chriſti. Chriſtū cū audis: noliſpōſum a ſponſa ſeꝑare: ⁊ intellige magnūillud ſacramentū: Erūt duo in carne vna.Si duo in carne vna: quare non ⁊ in vocevna? Non em̄ tēptationes caput hic pertulit: ⁊ corpus nō p̄fert. Aut v̓o fit cauſa patiendi capiti: niſi vt corpori p̄beret exemplum? Dominꝰ enim voluntate paſſus eſt:nō neceſſitate: Ille miſeratiōe: nos conditione. Proinde illius volūtaria paſſio: nōſtra eſt neceſſaria cōſolatio: vt quādo taliaforte ꝑpetimur: intueamur caput noſtꝝ: vtexēplo cōmoniti dicamꝰ nobis: Si ille: qͥdnos? Et quēadmodū ille: ita ⁊ nos. Quatūlibet em̄ ſeuierit inimicus: vſqꝫ ad mortēcorporis accedere potuit: qd̓ corpus necip̄m extinguere potuit in domino: qꝛ tertiodie reſurrexit. Quod ī illo factū eſt die tertio. hoc in noſtro in fine feculi. Spes reſurrectōnis noſtre differt̉: nūquid aufert̉? Cognoſcamus hic ergo voces chriſti cariſſimni: ⁊ ſeparemꝰ eas a vocibꝰ impioꝝ. Uoces ſunt em̄ corporis ꝑſecutionē anguſtiaſqꝫ ⁊ temptatōnes in hoc ſeculo patiētis:ſed quoniā multi hic patiunt̉: et ꝓ peccatꝭ⁊ ꝓ ſceleribus ſuis: magna vigilātia diſcernēda eſt cauſa: nō pena. Sceleratꝰ em̄ pōthabere martyris ſimilē penā: ſed tamē diſſimilē cauſam. Tres erant in cruce: vnusſaluator: alter ſaluādus: alius damnandꝰ:omniū par pena: ſed impar cauſa. Dicat gͦcaput noſtrū. Inſurgētes teſtes iniqui: que ignorabā interrogabantnie. Nos autē dicamus capiti nr̄o: Domine qͥd ignorabas? Ita ne tu aliqͥd ignorabas? None ⁊ int̓rogātiū corda noueraſ?Nōne eorū dolos ante ꝓſpexeras? Nōnein eorū manus te ſciens dederas? Nonnevt ab eis patereris veneras? Quid gͦ igno

rabas? Ignorabat peccatū: Et hoc ignorabat: nō quaſi nō iudicando: ſed nō committendo. Sunt huiuſmodi locutiōes etiāquotidiane: cū dicis de aliquo: Nō nouitſtare: hoc eſt: quia nō ſtat. Et non nouit benefacere: quia nō benefacit. Nō nouit malefacere: quia non facit. Quod alienū ē abopere: alienū eſt a cōſcientia: quod alienūeſt a cōſcientia: alienum videt̉ ⁊ a ſcientia.Ita dr̄ deꝰ neſcere quō ars nō nouit vitia:⁊ tamē per artem cognita diiudicant̉. Hocergo nobis caput noſtꝝ interrogātibus exip̄ius euāgelij ſui veritate reſpōdit: cū dixerimuſ. Domine quid ignorabas? Quid tupotuiſti interrogari quod neſciebas? Reſpondit. Iniquitates ignorabā: de iniquitatibus interrogabar. Habes in euāgelio:Si nō me credis ignorare iniquitates: qꝛ ⁊ip̄os iniquos ignoro: quibꝰ in fine dicturſum. Non noui vos: recedite a me qui operamini iniquitatē: Nūquid nō nouerat qͦsdamnabat? Aut poteſt iuſte damnari: niſiqͥ malꝰ cognoſcit̉? Et tamē bonꝰ cognitornō eſt mentitꝰ dicendo: Nō noui vos: id ēnō coaptamini corpori meo: nō heretis regulis meis. vitijs heſiſtꝭ: ego aūt ars ip̄a ſūque nō habet vitiū: ⁊ in qua quiſqꝫ nō diſcit: niſi non facere vitiū. Inſurgētes teſtesiniqui que ignorabam interrogabant me.Quid ſic ignorabat chriſtꝰ: qͣꝫ blaſphemare? Hinc interrogabat̉ a ꝑſecutoribuſ: ⁊ qꝛverū dixit: blaſphemaſſe iudicatus eſt.a quibus? De quibus ſequit̉: Retribuebant mihi mala pro bonis: ⁊ ſterilitatem anime mee. Ego attuli fecunditatem: ipſi retribuebant ſterilitateꝫ. Egovitam: ipſi mortem. Ego honorem: ipſi cōtumelias. Ego medicinam: ipſi vulnerā: etin his omnibus que retribuebant vtiqꝫ ſterilitas erat. Hanc ſterilitatē in arbore maledixit: vbi fructū cū q̄reret n̄ īuenit. Foliaerāt ⁊ fructus nō erant. Uerba erāt a factanō erāt. Uide ī v̓bis numeroſitatē: ⁊ ī factꝭſterilitatē. Qui predicas: nō furādū furarꝭqui dicis non adulterandū adulteras. Tales erant qͥ chriſtū q̄ ignorabat interrogabāt. Ego auteꝫ cum mihi moleſti Alia lr̄a.eēnt: indueha me cilicio. Docemur ⁊induebar.qͥdeꝫ frēs: qꝛ ꝑtinemꝰ ad corpꝰ xp̄i: qꝛ ſumꝰmembra chriſti: ⁊ admonemur in omni tribulatione noſtra: non cogitare quēadmodum reſpondeamus inimicis: ſed quēadmodum orando deum ꝓpiciemur: ⁊ maxime: ne temptatiōe vincamur. Deinde: vt