PſalmusLXXI.

conuertant̉. Audi modo vnū opus filij etſpirituſſancti. Uerbū certe dei filius eſt: etſpiritus oris eius ſpirituſſanctꝰ eſt. Uerbodomini celi ſolidati ſunt. Quid eſt aūt ſolidatos eē: niſi habere ſtabilē ⁊ firmā virtutem? Et ſpiritu oris eius: omnis virtus eorum. Poſſet ⁊ ſic dici: ſpiritu oris eius celiſolidati ſūt: ⁊ v̓bo dn̄i oīs v̓tus eoꝝ: Qd̓ ēem̄ oīs virtꝰ eoꝝ: hͦ ē ſolidati ſt̓. Hoc gͦ facitfilius ⁊ ſpirituſſanctus: nūquid ſine patre?Quis ergo facit ꝑ verbū ſuum ⁊ ꝑ ſpirituꝫſuum: niſi cuiius verbū eſt: et cuiꝰ ſpiritꝰ?Trinitas ergo hͦ vnꝰ deus. Hunc adorat qͥnouit adorare: hunc vbiqꝫ habet quo ſe couerterit. Non em̄ querit̉ ab auerſis: ſed ip̄evocat auerſos vt impleat cōuerſos. Sanefratres exceptis illis celis ſuꝑioribꝰ ignotis: nobis in terrā laborātibꝰ: ⁊ per hūanaſꝯiecturas vtcūqꝫ iſta querētibꝰ. Exceptisergo illis celis qui quo ſint ſuꝑ inuicē: velquot ſint: vel quibꝰ modis diſtincti ſint: qͥbus incolis impleti ſint: qua diſpoſitōe regantur: quō ibi vnus quidā hymnꝰ indeficiens cōcinens ab omnibꝰ predicet deum:multū eſt a nobis inuenire: ſatagamꝰ tamēꝑuenire. Ibi eſt em̄ patria noſtra quā lōgafortaſſe ꝑeginatōne obliti ſumus. Uox em̄noſtra eſt in illo pſalmo: Heu me quoniaꝫꝑegrinatio mea longinqua facta eſt. Ergode illiſ celis ⁊ mihi difficile ē diſputare: ſꝫ tn̄nō impoſſibile ⁊ vobis intelligere. Certe qͥme in his rebus intellectu p̄uenit: fruaturquo p̄ceſſit: ⁊ oret ꝓ me vt ſequar ego. Interim exceptis illis celis: habeo de quibushic vtcūqꝫ diſſeram: nobis ꝓximos celosſanctos dei apoſtolos: p̄dicatores v̓bi veritatis: ꝑ quos celos ꝯpluti ſumus: vt pertotum mundū ſeges eccleſie pullularet: etſi cum zizanijs interim cōmunē bibēs pluuiā: ſed tamē horreū non habitura cōmune. Ergo cū dictū eſſet: Miſericordia domini plena eſt terra: quaſi quereres vndeimpleta ē terra miſericordia dn̄i: pͥus miſſiſūt celi qui miſericordiā domini ſpargerētſuꝑ terra: ⁊ hoc ſuper totam terrā. Naꝫ vide quid de ip̄is celis alibi dicit̉: Celi enarrant gloriā dei: ⁊ opera manuū eius annū.ciat firmamentū. Qd̓ celi: hoc firmamētū.Dies diei eructat verbū: ⁊ nox nocti annūciat ſcientiā. Nō ceſſatur: non tacet̉. Sedvbi p̄dicauerūt: ⁊ quouſqꝫ ꝑuenerūt? Nōſūt loq̄le neqꝫ ſermones: quoꝝ nō audiant̉voces eoꝝ. Sed hͦ ꝑtinet ad id qd̓ oīm linguis locuti ſunt in vna voce: oīm linguis

locuti impleuerūt quod dictum eſt: Nonſunt loquele neqꝫ ſermones: quoꝝ non audiant̉ voces eoꝝ. Sed quero ip̄a vox ī omnibꝰ linguis: quouſqꝫ ꝑuenerit: que impleuerit. Audi ergo qd̓ ſequit̉: In omnē terrāexiuit ſonus eoꝝ: ⁊ in fines orbis terre v̓baeoꝝ. Quoꝝ: niſi celoꝝ qͥ enarrāt gl̓iam deiErgo ſi in omnē terrā exiuit ſonus eoꝝ: et īfines orbis terre verba eoꝝ: quid p̄dicauerūt nobis: indicet nobis qͥ illos miſit. Indicat plane: fideliter indicat: qꝛ ⁊ anteqͣꝫ fierent p̄dixit futura: ille cuiꝰ oīa oꝑa in fide.Reſurrexit em̄ a mortuis: ⁊ ꝯtrectatis mēbris ſuis agnitꝰ a diſcipl̓is ſuiſ ait: Oportꝫpati chriſtū ⁊ reſurrge̓ a mortuis tertiā die:⁊ p̄dicari in nomīe eiꝰ penitentiā ⁊ remiſſionē peccatoꝝ. Unde ⁊ quouſqꝫ? Per oēsgentes ait: incipientibꝰ ab hierl̓m. Quā miſericordiā v̓o oēs expectamꝰ fratres vberiorem a dn̄o: niſi vt peccata nr̄a dimittant̉?Cum ergo ea ſit magna miſericordia dn̄iremiſſio peccatoꝝ: ⁊ hanc remiſſionē peccatoꝝ p̄dixit dn̄s p̄dicari ꝑ omnes genteſ:Miẜicordia dn̄i plena ē terra. Un̄ plenaē terra? Miſericordia dn̄i. Quare? Quiavbiqꝫ dimittit peccata deus: qꝛ miſit celosqͥ terrā cōpluerent. Et quō auſi ſunt ip̄i celi ire cū fiducia ⁊ ex hoībꝰ infirmis celi fieri: niſi qꝛ v̓bo dn̄i celi ſolidati ſunt? Un̄ em̄haberēt tantā virtutē oues inter lupos: niſiqꝛ ſpiritu oris eius oīs virtꝰ eoꝝ? Ecce inquit: mitto vos ſicut oues in medio luporū. O dn̄e miſericordiſſime certe hoc facꝭ:vt miſericordia tua plena ſit terra. Si gͦ miſericors vt impleas terrā miſericordia: vide quos mittis: vide q̄ mittis. Quo inquāmittis ⁊ qͦs mittis? Oues ī medio luporū.Unꝰ lupus ſi mittat̉ in mediū innumerabiliū ouiū: qͥs ei reſiſtit? Quid nō turbat: niſiforte qꝛ ſatiat̉? Naꝫ oīa deuoraret. Mittisinfirmos int̓ ſeuos. Mitto inqͥt: qꝛ celi ſūtvt terrā ꝯpluant. Un̄ celi homīes infirmiSed ſpiritu oris eiꝰ oīs virtus eorū. Eccelupi tenebūt vos ⁊ tradent vos: ⁊ offerentpoteſtatibus ꝓpter nomē meū. Iā armatevos virtute veſtra. Abſit. Nolite cogitareqͥd loquamī: Nō em̄ vos eſtis qͥ loqͥmī: ſedſpūs pr̄is vr̄i qͥ loquit̉ ī vob̓: qꝛ ſpū oris eiꝰoīs virtꝰ eoꝝ. Facta ſūt hͨ: miſſi ſūt apoſtoli: ꝑtulerūt p̄ſſuras. Nūquid mō tantas ferimꝰ vt audiamꝰ hec: quatas illi vt ſemīarēt hec? Nō. Ergo fratres infructuoſꝰ ē labor noſter: Non. Uideo conſtipationemveſtrā: ſed et vos videtis ſudorē noſtrum: