Pſalmus

XXXI

⁊ īueniūt̉ oīa mala. Si qd̓ debet̉ iſtꝭ oꝑibꝰdeꝰ redderet: vtiqꝫ dānaret. Stipēdiū em̄pctī mors. Mal̓ oꝑbꝰ qͥd debet̉: niſi damnatio? Bonis qͥd debet̉? Regnum celorū. Tu aūt ī mal̓ oꝑbꝰ īuentꝰ es: ſi reddat̉tibi qd̓ debet̉ puniēdꝰ es. Quid ergo fit?Nō tibi deꝰ reddit debitā penā: ſꝫ donat īdebitā gr̄am. Debebat vindictā: dat īdulgentiā. Incipis gͦ eē in fide ꝑ īdulgētiam.Iā fides illa aſſūpta ſpe ⁊ dilectione īcipitbn̄ oꝑari: Sꝫ nec tunc glorieris ⁊ ex tollaste. Mem̄to a qͦ ī via poſitꝰ ſis. Mem̄to qꝛ⁊ ſanis pedibꝰ ⁊ velocibus errabas. Memēto qꝛ ⁊ ſi lāguebas: ⁊ in via ſemiuiuꝰ iacebas: leuatꝰ es ī iumētū: ⁊ ꝑductꝰ ī ſtabulū: Ei aūt īquit qͥ oꝑat̉ merces non īputat̉ſcd̓m gr̄am: ſꝫ ſcd̓m debitū. Si vis eſſe alienꝰ a gr̄a: iacta merita tua. Ille auteꝫ videtqͥd ſit in te: ⁊ nouit qͥd cui debeat. Ei v̓o qͥnō oꝑat̉ qͥd? Ecce pone aliquē impiū peccatorē: non oꝑal̓: quid autē credit? Credidit aūt in eū qͥ iuſtificat īpiū. Ex eo em̄ qꝛnō oꝑat̉ bn̄: impiꝰ eſt. Et ſi bōa videat̉ facere: tn̄ qꝛ ſine fide: nec bona vocāda ſūt.Credidit aūt ī eū qͥ iuſtificat īpiū: deputatur fides eiꝰ ad iuſticiā: ſicut ⁊ Dauid dic̄:beatitudinē hoīs: cui deꝰ accepto fert iuſticiā ſine oꝑibꝰ. Iuſticiā quā. Fidei: quā bona oꝑa nō p̄ceſſerunt: quā bona oꝑa ꝯſequūt̉. Intēdite gͦ voſ: alioqͥn male ītelligēdo ꝓijcitis vos ī illā voraginē īpune peccādi: ⁊ ego liber ſū: ſic̄ ip̄e apl̓s ab oībꝰ male ītelligētibꝰ liber fuit. Libēter em̄ male intellexerūt: ne bona oꝑa ſequerent̉: Noliteeſſe de nūero taliū frēs. Dicit̉ in qͣdā pſalmo: de qͦdā hoīe tali: id ē de tali genere: qͣſide vno: Noluit inqͥt intellige̓ vt bn̄ ageretNō dictū eſt: nō potuit ītellige̓. Uos ergooꝑtet vt velitis intelligere vt bn̄ agatꝭ. Intellectꝰ em̄ vob̓ nō deerit manifeſtꝰ: Quiseſt manifeſtꝰ intellectꝰ? Nemo iactet bonaoꝑa ſua an̄ fidē: nemo ſit piger ī bonis oꝑibus accepta fide. Dat deꝰ gͦ indulgētiamoībꝰ impijs: ⁊ eos iuſtificat ex fide.Titulus pſalmi eſt: Ipſi Dauidintelligentia.Pſi Dauid intelligētia: qͣ intelligit̉nō meritis oꝑum: ſꝫ gr̄a dei hoīem liberari: ꝯfitentē peccata ſua.¶ Expoſitio prima pſalmi.Eati quoꝝ remiſſe ſūt iniqͥbtates: et quoꝝ fecta ſūt peccata. Et quoꝝ pctā ī obliuioneꝫducta ſūt. ¶ Beatꝰ vir cui nō impu-

tauit dn̄s pctm̄: nec eſt in ore eiusdolus. Nec in ore ſuo habet oſtētationēiuſticie: cū ꝯſciētia eiꝰ peccatis plena eſt.Quoniā tacui īueterauerūt oſſamea: Qm̄ nō ꝓtuli ore ꝯfeſſionē ad ſalutē: oīs firmitas mea in infirmitate ꝯſentit.Acclamādo me tota die. Cum eēmimpiꝰ atqꝫ blaſphemꝰ: clamādo cōtra deūquaſi defendens: ⁊ accuſās peccata mea.¶ Qm̄ die ac nocte grauata eſt ſuper me manꝰ tua: Qm̄ ꝯtinua affliction flagelloꝝ tuoꝝ. Cōuerſus ſum in Alia lr̄a.eruna mea dul ꝯfigeret̉ ſpinā. Miſer factꝰ ſū cognoſcēdo miſeria meā: cōpīctus mala ꝯſcientia. ¶Peccatū meu delictū. f cōcognoui: ⁊ īiuſticiā meā noſ ope­ gnitū tibi feci.rui: Id eſt iniuſticiā meā non occultaui.¶ Dixi ꝓnūciabo aduerſume īiuſticias meas dn̄o: Dixi: ꝓnunciabo: iuſticiā meam.nō aduerſū deū: ſicut in clamore impietatis qn̄ tacui: ſꝫ aduerſū me īiuſticiā meā do Alia lr̄a.mino. Et tu remiſiſti impietateᶠ cordis mei. Audiēs vocē ꝯfeſſiōis ī cordean̄qͣꝫ voce ꝓferret̉. ¶ Pro hac orabitad te oīs ſanctꝰ in tꝑe oꝑtuno. Prohac īpietate cordis: ad te orabit oīs ſanctus: Nō em̄ meritis ſuis: ſed opportunitate temporis: hoc eſt: in aduētu eiꝰ: qͥ nosa peccatis redemit. ¶ Uerūtamē ī diluuio aquaꝝ multaꝝ: ad eum nonrappropinquabūt. Uerūtamē nemo fapproxīabūtarbitret̉ cū repēte finis venerit: ſicut ī diebus Noe: remane̓ cōfeſſiōis locū: ꝑ quā ꝓpinq̄t̉ ad deū. ¶ Tuᶠ mihi es refugiū rmeum.afp̄ſſura que circudedit me: Tu esrefugium a p̄ſſura pctōꝝ: que circūdeditcor meū. Exultatio meaᶠ redime me:a circūdantibꝰ me. In te mihi eſt gaudium: redime me ab ea triſticia: quam mihi pctā mea faciūt. ¶ Intellectu daboſibi: ⁊ ſtatuā in viā hac qua gradieris: Intellectū dabo tibi poſt ꝯfeſſionēvt nō recedas a via qua ingredierꝭ: ne tue Alia lr̄a.poteſtatis eſſe velis. Obfirmabo ſuꝑte oculos meos. Ita ſuꝑ te faciā firmadilectionē meam. ¶ Noliteᶠ eſſe ſicut xfieri.equꝰ et mulꝰ: quibus non eſt intel glia lr̄a.lectuſ. Io ſe regere volūt. ¶ In frenoet chamo maxillas eoꝝ cōſtringe:Ergo fac illis deus: qd̓ fit equo ⁊ mulo: vtpenis eos cogas ferre regimen tuū. Qui Alia lr̄a.nōᵗ ꝓꝑinquāt ad te. Multū flagellatur: qͥ nō ꝯfites deo pctā ſua: ſeip̄m ſibi rectorē eſſe vult. ¶ Multa flagella pec-

cōfigit̉.Alia lr̄a.abſcōdi.Alia lr̄a. Fcōfitebor. r inr peccati.

Alia lr̄a.dū clamarē.

Alia lr̄a.tribulatiōe.Alia lr̄a.ferue.

Alia lr̄a.

ffirmabo.Alia lr̄a.fchamo ⁊ fre-

Alia lr̄a.f inſtruam.

approximāt.