PſalmusXXX
ra ſeuiēs aduerſus chriſtianos aliquo modo iniuria ꝑſequebat̉? Nō ait: qͥd ſanctosmeos: quid ſeruos meos: ſed quid me ꝑſequeris: hoc eſt quid mēbra mea. Caput ꝓmēbris clamabat: ⁊ mēbra in ſe caput trāſfigurabat. Uocē nanqꝫ pedis ſuſcipit lingua: quādo forte in turba cōtritus pes dolet: ⁊ clamat lingua calcas me. Nō em̄ ait:Calcas pedē meū: ſed ſe dixit calcari quānemo tetigit. Sed pes qui calcatꝰ eſt: a lingua nō ſeperatus eſt. Ergo etiā ſic nō incōgrue intelligitur extaſis: pauor. Quid enīdicamꝰ fratres? Si nullus oīno pauor eētpaſſurꝭ: quid diceret̉ ipſi Petro: quod audiuimus natali apoſtolorū die: quando eidn̄s predixit futurā ſuā paſſionē: Cū eſſesiunior cingebas te ⁊ ibas quo volebes: cūautē ſenior factus fueris: alter te cinget: etferet quo tu nō vis Hoc autē inquit dixitſignificās qua morte moreret̉. Ergo ſi Petrus apl̓s tāta ꝑſecutiōe quo nollet ductꝰeſt: et volens nolēs mortuꝰ eſt: ſꝫ volēs coronatus eſt: quid mirū ſi eſt aliqͥs pauor inpaſſione etiā iuſtorū: etiā ſctōrū? Pauoreſt ex hūana infirmitate: ſpes ex diuina ꝓmiſſiōe. Qd̓ paues tuū ē: qd̓ ſperās donūdei eſt in te: ⁊ meliꝰ in pauore tuo agnoſcꝭte: vt in liberatōe tua glorifices eū qͥ te fec̄.Paueat hūana infirmitas: nō in eo pauore deficit diuina miſericordia. Deniqꝫ pauens iſte inde cepit: ¶ In te dn̄e ſperaui non confundar ineternum. Uidetis qꝛ ⁊ pauet ⁊ ſperat. Uidetis quia pauor iſte nō eſt ſine ſpe: etiā ſi ē aliquā in humano corde cōturbatio: non recedit diuina ꝯſolatio. Loquitur ergo hic chriſtus inprophetia: audeo dicere chriſtus loquit̉.Dicturus ē quedā in hoc pſalmo: que qͣſi chriſto videantur nō poſſe cōgruere: illiexcellentie capitis noſtri: maximeqꝫ illi v̓bo quod in pͥncipio erat deus apud deū:nec ei ī forma ſerui fortaſſe videbunt̉ q̄dāhic v̓ba ꝯgruere: quā formā ſerui ſuſcepitex v̓gine: ⁊ tn̄ chriſtus loquit̉: qꝛ in mēbrischriſti chriſtus. Et vt noueritꝭ: qꝛ vnus dicitur chriſtus caput ⁊ corpus ſuū: ipſe dicit cū d̓ cōiugio loqueret̉: Erūt duo in carne vna. Igitur iā non duo: ſed vna caro.Sed forte hoc dicat de quocūqꝫ cōiugio:Audi apl̓um Paulū. Et erūt duo inqͥt incarne vna. Sacramētū hoc magnū ē: egoaūt dico in chriſto ⁊ in eccl̓ia. Fit gͦ tāqͣꝫ exduobus vna quedaꝫ perſona: ex capite etcorpore: ex ſponſo ⁊ ſponſa. Nā vnitatē ꝑ
ſone huiꝰ mirā ⁊ excellentē: cōmendat etiam Eſaias ꝓpheta. Nā loquēs etiā in eochriſtus in ꝓphetia ait: Sicut ſpōſo alligauit mihi mitrā: ⁊ ſicut ſponſam ornauit meornamēto. Se dixit ſponſum: ſe ſponſam.Quare ſe ſponſuꝫ: ſe ſpōſaꝫ: niſi qꝛ duo incarne vna? Si duo in carne vna: cur nonduo in voce vna? Loquat̉ ergo chriſtꝰ: qͥain chriſto loquit̉ eccl̓ia: ⁊ in eccl̓ia loquiturchriſtꝰ: ⁊ corpꝰ in capite: ⁊ caput in corꝑe.Audi Apl̓m hocip̄m euidētiꝰ expͥmētē. Sicut em̄ eſt vnū corpꝰ ⁊ mēbra habꝫ multa:omnia autē mēbra corporis cū ſint multa:vnū eſt corpus: ſic et chriſtus: Loquēs demēbris chriſti: hͦ eſt de fidelibꝰ: non ait ſic:⁊ mēbra chriſti: ſed totū hoc qd̓ dixit chriſtū appellauit. Sicut em̄ corpus vnū: ⁊ mēbra habet multa: oīa aūt mēbra corꝑis cūſint multa: vnū eſt corpꝰ: ſic ⁊ chriſtus mēbra multa vnū corpꝰ. Ergo ſimul oēs noscū capite noſtro chriſto ſine capite noſtronihil valētes. Quare? Quia nos cum capite nr̄o vites: ſine capite nr̄o: qd̓ abſit: ſarmēta p̄ciſa: nō alicui oꝑi agricolaꝝ: ſꝫ ignitantūmō deſtinata. Ideo ⁊ ipſe in euāgelio: Ego ſum vitis: vos eſtis palmites: pater meus agricola ē: ⁊ ſine me inqͥt nihil poteſtis facere. Dn̄e ſi ſine te nihil: totū in te.Etem̄ quicquid ille oꝑatur ꝑ nos: nos videmur oꝑari. Poteſt ille multū ⁊ totū ſinenobis: ⁊ nos nihil ſine ipſo. Ergo in quacūqꝫ extaſi loquat̉: ſiue pauorꝭ: ſiue exceſſu mētis: cōgruūt que dicunt̉. Dicamꝰ inchriſti corꝑe: dicamus omnes quaſi vnꝰ:qꝛ oēs vnitas: Dicamꝰ: In te dn̄e ſꝑauinō cōfundar ineternū. Illā inqͥt ꝯfuſionēphorreſco q̄ eſt ineternū. Nā eſt quedamꝯfuſio tꝑalis vtilis: ꝑturbatio animi reſpiciētꝭ pctā ſua: reſpectōe ꝑhorreſcetꝭ: horrore erubeſcētꝭ: erubeſcētia corrigētꝭ. Un̄ dicit ⁊ Apl̓s: Quā .n. gl̓am habuiſtis tūc inhis in qͥbus nūc erubeſcitꝭ? Ergo erubeſce̓illos dicit iā fideles: nō de pn̄tibus donis:ſed de p̄teritis peccatis. Hāc cōfuſionemnō formidet chriſtiamus: īmo ſi hanc nonhabuerit: eternaꝫ habebit. Que eſt eternaconfuſio? Qn̄ fiet illud quod dictū eſt: Ettraducent eos ex aduerſo iniqͥtates eorū:Et ſit traducentibꝰ ex aduerſo iniquitatibꝰomnis grex malus ad ſiniſtrā: tāqͣꝫ hedisab ouibus ſeperatꝭ: ⁊ audient: Ite in ignēeternū qui paratus eſt diabolo ⁊ angeliseius. Querūt quare? Eſuriui em̄ ⁊ nō dediſtis mihi manducare. Contēnebāt tunc