LLIPſalmus
nime nō poterit: Si falſa dicunt iſta fuiſſe:falſa erūt ⁊ illa q̄ de corꝑe credūt̉. Si aūtex eo veꝝ corpꝰ: qꝛ vera officia corꝑis: exeo vera aīa: qꝛ vera officia aīe. Quid gͦ: qͣniā dn̄s factꝰ eſt infirmꝰ ꝓpter te? O hō qͥaudis nō tibi cōpares deū. Etenī creatura es: ille creator tuꝰ. Nec illū hoīem tibicōferas: qꝛ ꝓpter te hō deꝰ tuꝰ: ⁊ verbū filiꝰ dei: ſꝫ illū hoīem tibi p̄feras tāqͣꝫ mediatorē: deū aūt ſupra oēm creaturā: ⁊ ſi ītelligas: qꝛ qͥ hō factꝰ eſt ꝓpter te: nō īcōgrueorat ꝓ te. Si gͦ nō incōgrue orat ꝓ te: nonincōgrue potuit ⁊ iſta verba dicere ꝓpterte: Exaltabo te dn̄e qm̄ ſuſcepiſti me: neciocūdaſti inimicos meos ſuꝑ me. Sꝫ iſtaverba: ſi non intelligamus nec iocundaſtiinimicos meos ſuper me: falſa erūt ipſumdominū Ieſū xp̄m cogitātes. Quō enī verū eſt: ſi xp̄s dn̄s loquit̉: Exaltabo te dn̄eqm̄ ſuſcepiſti me? Ex ꝑſona hoīs: ex perſona infirmitatꝭ: ex ꝑſona carnis: Quo verūē: qn̄quideꝫ iocundati ſunt inimici eiꝰ ſuꝑeū: qn̄ illū crucifixerūt: tenuerūt eum: ⁊ flagellauer̄t: ⁊ colaphizauer̄t: dicētes: ꝓphetizā nobiſ xp̄e? Iſta iocunditas eoꝝ qͣſi cogit nos putare falſū eē: qd̓ dictū ē. Nec iocundaſti inimicos meoſ ſuper me. Deīdecū in cruce pēderet: ⁊ tranſiebāt vl̓ ſtabāt⁊ attendebat ⁊ caput mouebāt: ⁊ dicebāt:Ecce filiꝰ dei: alios ſaluos fecit: ſeip̄m nōpōt: deſcēdat de cruce: ⁊ credimꝰ in eū: dicētes iſta: Nōne iocūdabāt̉ ſuꝑ eū. Ubi ēgͦ iſta vox: Exaltabo te dn̄e qm̄ ſuſcepiſtime: nec iocundaſti īimicos meos ſuꝑ meFortaſſe nō ē iſta vox dn̄i nr̄i ieſu xp̄i: id ēipſiꝰ hoīs: ſꝫ vniuerſe eccl̓ie ppl̓i xp̄iani: qꝛoīs hō in xp̄o vnꝰ hō ē: ⁊ vnitas xp̄ianorūvnꝰ hō. Fortaſſe ip̄e hō: id eſt vnitas xp̄ianoꝝ ipſa dicit: Exaltabo te dn̄e qm̄ ſuſcepiſti me: nec iocūdaſti inimicos meos ſuꝑme. Quō ⁊ hͦ verū ē de illis? Nō ſūt cōprehenſi apl̓i: nō ſūt ceſi: nō ſunt flagellati: nōſunt occiſi: nō ſunt crucifixi: nō ſūt incenſiviui: nō ad beſtias pugnauerūt: quoꝝ memorias celebramus? Qn̄ aūt iſta illis faciehāt hoīes: nōne iocūdabantur ſuꝑ eos:Quō ergo pōt ⁊ ppl̓s xp̄ianꝰ dicere: Exaltabo te dn̄e: qm̄ ſuſcepiſti me: nec iocūdaſti inimicos meos ſuꝑ me. Intelligamꝰ h̓:Sed vidęamus primo titulū pſalmi. Habet enī. In finē pſalmꝰ cātici dedicationis domꝰ ip̄i dauid. ¶ In hͦ titulo eſt oīs ſpes ⁊ vniuerſum ſacramētū diſſoluēde huiꝰ qōnis. Dedicabit̉ domꝰ ali
qn̄ q̄ mō fabricat̉: Mō enī fabricat̉ domꝰ:id eſt eccl̓ia: poſtea dedicabit̉. In dedicatione apparebit gl̓a ppl̓i xp̄iani qͥ mō latet.Seuiant mō inimici: humilient: faciāt nonquicqͥd volūt: ſꝫ ſicut dęſuper ꝑmittuntur.Nō enī quicqͥd paſſi ab inimicis fuerimꝰ.hͦ inimicis deputādū ē: ⁊ nō dn̄o deo nr̄oQn̄quidē ī ip̄o exemplo mediator demōſtrauit nobis: qꝛ deſuꝑ ꝑmittit hoīes nocenō volūtatē nocēdi deſuꝑ dari ſꝫ ptātē.Unuſquiſqꝫ enī malus apud ſe hꝫ volūtatem nocendi: vt autē poſſit nocere non hꝫptāteꝫ. Ut velit iā reus eſt: vt poſſit occulta diſpēſatiōe ꝓuidentie dei in aliuꝫ ꝑmittitur ad penam: in alium permittitur adprobationem: in alium permittit̉ ad coronā. Ad penā quō ꝑmiſſi ſūt allophili: id ēalienigene capere ppl̓m iſrl̓: qꝛ peccauerūtin deum. AAd ꝓbationē enī ꝑmiſſus ē diabol inꝰ Iob. Probatꝰ ē aūt Iob: cōfuſuseſt diabolus. Ad coronā vero ꝑmiſſi ſuntꝑſecutores in martyres: Occiſi ſūt martyres: quaſi viciſſe ſe arbitrati ſūt perſecutores. Illi ī manifeſto falſo triūphauerunt.illi in occulto vero coronati ſunt. Ergo inquē ꝑmittit̉ occulte diſpēſatiōis ē ꝓuidentie dei. Ut aūt velit nocere ip̄ius hoīs eſt:non enim cōtinuo quē vult occidit. Itaqꝫipſe dominus iudex viuorum ⁊ mortuoꝝſtans ante hoīem iudicē: prebēs nobis humilitatꝭ exēplū ⁊ patiētie documētū: nō victus: ſed militi pugnandi exempluꝫ demōſtrans: minanti iudici: tumenti ſuperbia ⁊dicenti: Neſcis qꝛ ptātem habeo dimittēdi ⁊ occidendi te: Abſtulit typum inflantis: ⁊ tanqͣꝫ reddens exufflationeꝫ quā detumeſceret: Nō haberes inqͥt ī me poteſtatem: niſi data tibi eēt deſuper. Et Iob nēpe diabolus occidit filios ipſius: diabol̓tulit omnem ſubſtātiā ip̄ius. Et ille quid?Dominus dedit: dominus abſtulit: ſic̄ domino placuit ita factum eſt: ſit nomen domini benedictum. Non triumphet inimicus: quia ipſe fecit. Noui ergo iquit a quoſit permiſſus. Diabolo tribuatur nocendivoluntas: domino meo ꝓbandi ptās. Inipſo vulnere corporis accedit vxor relicta ſicut Eua: adiutrix diaboli: non conſolatrix mariti: temptat et dicit inter multas increpationes: dic̄ aliquod verbumin deum ⁊ morere. Et ille Adam in ſtercore ē cautior: qͣꝫ Adā ī paradiſo. Nā Adāin paradiſo conſenſit mulieri vt de paradiſo dimitteretur. Adam in ſtercore reſpuit