PſalmusLRII
iquus iūgeret te deo: ex eo quod infirmusꝓpinquaret tibi: atqꝫ ita vt inter hoīem ⁊deū mediator exiſteret: verbū caro factuꝫē: id ē verbū hō factū ē. Noīe enim carnisappellati ſunt hoīes: inde eſt ⁊ videbit oīscaro ſalutare dei. Oīs caro dictuꝫ ē: om̄shoīes. Et apl̓s. Nō ē nobis colluctatō aduerſus carnē ⁊ ſanguinē: id ē aduerſus homines: ſꝫ aduerſus pͥncipes ⁊ ptātes. ⁊ rectores mūdi tenebrarū harū: de quibꝰ ī cōſequētibus: ſi dn̄s iuuerit loquemur. Pertinet enī iſta diſtinctio ad expoſitionē pſalmi: quē in noīe dn̄i ſuſcepimꝰ enodare ſanctitati veſtre: Tamē ad hͦ dixi hec exēplavt noueritis carnē appellatos eē hoīes: vtqd̓ dictū ē: ⁊ verbū caro ſcm̄ ē: intelligatisdcm̄ ⁊ v̓bū hō factū ē. Neqꝫ ſine cā hͦ dixi.Nouerit ſanctitas vr̄a fuiſſe quandā hereſim: vel adhuc fortaſſis habere reliquiasquorūdā qui dicti ſūt apollinariſte. Aliqͥenī ip̄oꝝ dixerūt hoīem quē ſuſcepit ſapiētia dei: ⁊ in qͦ exp̄ſſit ꝑſonā ſuā: nō ſicut ceteris hoībus: ſed ſicut dictū ē in pſalmo.Unxit te deus deꝰ tuꝰ oleo exultatōis preꝑticipibꝰ tuis: id ē amplius qͣꝫ ꝑticipes tuos: ne putet̉ vnctꝰ ſic xp̄ſ quō ceteri hoīes:quō ceteri iuſti: quō pr̄iarche: prophete:apl̓i: ⁊ martyres: ⁊ quicquid magnū ē ī genere hūano: Qn̄qͥdē nihil maiꝰ extitit ī genere hūano qͣꝫ Ioh̓es baptiſta: nec in naͣtis mulieꝝ exurrexit. Si q̄ris excellentiaꝫhoīs: Ioh̓es baptiſta ē. Cui aūt Ioh̓es ſedicit nō eē dignū corrigiā calciamenti ſoluere: quid erat ille niſi ampliꝰ qͣꝫ ceteri homines: etiā in ip̄o hoīe ampliꝰ qͣꝫ ceteri homines? Nā ẜm deū ⁊ ẜm diuinitateꝫ: ⁊ ẜmid qd̓ in pͥncipio erat verbū: ⁊ verbuꝫ eratapud deū: ⁊ deꝰ erat verbū: ſuꝑ oēm creaturā eqͣlis ē patri: ſꝫ agimus de hoīe. Forteputat quiſqͣꝫ veſtrū frēs: qꝛ hō ille ſuſceptꝰa ſapiētia dei: equalis erat ceterꝭ hoībus.Si ī tuis mēbris multū diſtat inter caput ⁊cetera mēbra: certe oīa mēbra faciunt corpus vnū: multū tn̄ intereſt inter caput ⁊ cetera mēbra. Etenī in ceteris mēbris nō ſentis niſi tactū. tāgendo ſentis in ceteris mēbris: in capite aūt vides ⁊ audis ⁊ oīfacis⁊ guſtas ⁊ tangis: Si tāta excellentia ē capitis ad mēbra ceterāᵉ: quāta excellētia ēcapitis: vniuerſe eccl̓ie: id ē illiꝰ hoīs queꝫvoluit deꝰ mediatorē eē inter deū ⁊ homines. Ergo illi hęretici dixerūt: hoīeꝫ illumquē ſuſcepit verbū: cū verbū caro factū ē:nō habuiſſe mētē hūanā: ſꝫ tantū aīam ſine
ītelligētia hūana fuiſſe. Hoīem em̄ videtꝭ:vnde cōſtat: ex aīa ⁊ corꝑe: ſꝫ ip̄a aīa hūanaͣ habet aliqͥd qd̓ nō habēt aīe pecorum.Nā ⁊ pecora aīam habēt: ⁊ aīalia vocāt̉:Nō enī vocarent̉ aīalia niſi ab aīa: ⁊ videmus: qꝛ ⁊ ip̄a viuūt. Sed qͥd hꝫ ampliꝰ homo: vnde factꝰ ē ad imaginē dei: qꝛ intelligit ⁊ ſapit: quia diſcernit bonū a malo: ī h̓factꝰ ē ad imaginē ⁊ ſil̓itudinē dei. Habetergo aliqͥd qd̓ nō habēt pecora: ⁊ qꝛ cōtēnit in ſe qd̓ melior eſt pecoribꝰ: perimit ī ſevel deſerit: ⁊ quodāmō obſolefacit imaginē dei: vt dicat̉ talibꝰ. Nolite eē ſicut equꝰ⁊ mulus: quibꝰ nō ē intellectꝰ. Illi igit̉ heretici dixerūt: dn̄m noſtrū Ieſum xp̄m nōhabuiſſe mentē humanā. Et illud qd̓ logicon greci dicūt: nos dicimꝰ rōnale. Undehō ratiocinat̉: qd̓ nō habent cetera aīalia.Sꝫ quid dicūt? Ipſū verbū dei: hoc erat īillo hoīe ꝓ mēte. Excluſi ſunt iſti: reſpuit illos catholica fides qͥ hereſim fecerūt: ⁊ cōfirmatū eſt in catholica fide: hoīem illumquē ſuſcepit ſapiētia de: inihil minus habuiſſe qͣꝫ ceteri hoīeſ: quātū ꝑtinet ad integritatē nature: Quātū aūt ad excellentiāꝑſone: aliud qͣꝫ ceteri hoīes. Nā ceteri homines pn̄t dici ꝑticipes verbi dei habētesverbū dei: nullus aūt eoꝝ pōt dici verbuꝫdei: qd̓ dictū ē illi cui dcm̄ ē: Uerbū carofactū ē. Nō defuerūt etiā alij qͥdam ex ip̄oerrore venientes: qͥ nō ſolū mētem dicerētnō habuiſſe illū hoīeꝫ mediatorē xp̄m īterdeū ⁊ hoīes. ſꝫ nec aīam. ſꝫ tm̄ dixerūt: verbū caro erat: ⁊ aīa ibi nō erat hūana: mēsibi nō erat hūana. Hoc dixerūt. Sꝫ quiderat? Uerbū ⁊ caro. Et iſtos reſpuit eccl̓iacatholica: ⁊ expellit eos ab ouibꝰ: ⁊ a ſimplici ⁊ vera fide. et cōfirmatū ē quēadmodū dixi hoīem illū mediatorē habuiſſe oīahoīs p̄ter pctm̄. Si enī ml̓ta geſſit ẜm corpus: ex qͦ intelligamꝰ: qꝛ habuit corpꝰ nō īmēdacio ſꝫ in veritate: vtputa: quō intelligimꝰ: qꝛ habuit corpꝰ: ābulauit: ſedit: dormiuit: cōp̄hēſus ē: flagellatꝰ ē: colaphizatꝰē: crucifixꝰ ē: mortuꝰ ē. Tolle corpus nihilhoꝝ fieri potuit. Quō gͦ ex his indicijs cognoſcimꝰ ī euāgelio: qꝛ verū corpꝰ habuit:ſic̄ et ip̄e etiā pꝰ r̄ſurrectōeꝫ dixit: Palpate⁊ vidēte qꝛ ſpūs carnē ⁊ oſſa nō hꝫ: ſic mevidetꝭ hr̄e. Quō ex his rebꝰ: ex his oꝑibꝰcredimꝰ ⁊ intelligimꝰ ⁊ nouimꝰ: qꝛ corpushabuit dn̄s Ieſus: ſic ⁊ ex quibuſdā alijsofficijs naturalibꝰ: qꝛ habuit aīaꝫ: Eſurireſitire: aīe ſunt iſta. Tolle aīam: corpꝰ hͦ exa