Pſalmus

XIIII

declinauerūt ſil̓ inutiles facti ſunt:Id eſt iudei tales facti ſūt qͣles ⁊ gētes: dequibꝰ ſupͣ dictū eſt. Nō eſt qͥ faciat bonu: nō ē vſqꝫ ad vnū. Sil̓r vt ſuꝑ intelligendū ē. ¶ Sepulchrū pates ē guttur eoꝝ. Aut voracitas ſignificat̉ inhiātis gule: Aut ī allegoria: qͥ occidūt ⁊ quaſideuorāt int̓fectos eos: qͥbꝰ ſuoꝝ moꝝ ꝑuerſitatē ꝑſuadēt. Cui ſil̓e ē ecōtrario: qd̓ Petro dictū eſt: Macta et māduca: vt in ſuāfidē ⁊ bonos mores gentes ꝯuerteret. Līguis ſuis doloſe agebat: Comes eſtvoracibꝰ adulatio ⁊ oībꝰ malis. Uenenuaſpidū ſub labijs eoꝝ. Uenenū: dolūdicit. Aſpidū aūt: qꝛ nolūt audire p̄ceptalegis: ſic̄ aſpides nolūt audire v̓ba incantatis: quod in alio pſalmo euidētius dicit̉.¶ Quoꝝ os maledictiōe ⁊ amaritudine plenūe. Hoc ē venenū aſpidū.Ueloces pedes eoꝝ ad effundedūſanguine. Cōſuetudinē male faciendi.¶ Cōtritio ⁊ infelicitas ī vijs eoꝝ:Oēs em̄ maloꝝ hoīm vie: plene ſunt labore ⁊ miſeria. Ideo dn̄s clamat: Uenite adme oēs qͥ laboratis ⁊ onerati eſtis: ⁊ ego reficiā vos: Tollite iugū meū ⁊ diſcite a me:qꝛ mitis ſū ⁊ hūilis corde. Iugn̄ em̄ meuꝫleue ē: ⁊ ſarcina mea leuis eſt. Et viā pacis nō cognouer̄t: Hāc vtiqꝫ quā dn̄svt dixi cōmemorat: ī iugo leui ⁊ ſarcina leui. Nō eſt timor dei an oculos eoꝝ.Iſti nō dicūt: nō eſt deꝰ: ſꝫ tn̄ nō timēt deū.None cognoſcet oēs qui oꝑant̉iniqͥtate: Iudiciū minat̉. Qui deuorat populū meū ſicutᶠ cibū panis.Id eſt qͦtidie. Cibꝰ em̄: panis qͦtidianᵉ eſt.Deuorāt aūt ppl̓m: qui ſua cōmoda ex illocapiūt: nō referētes miniſteriū ſuū ad gloria dei: ⁊ ad eoꝝ qͥbꝰ p̄ſunt: ſalutē. ¶ Dominū nō inuocauerūt? Nō enim verehunc inuocat: qͥ ea deſiderat: q̄ illi diſplicētIllic trepidauerūt timore vbi nonerat timor. Id eſt ī dāno reꝝ tꝑaliū. Dixerunt em̄: Si relinqͥmꝰ eū ſic: credēt in eūoēs: ⁊ veniēt Romani: ⁊ tollēt nob̓ ⁊ locū⁊ gentē. Timuerūt regnū terrenū amitterevbi nō erat timor. Et amiſerūt regnū celorū: qd̓ timere debuerāt. Et hoc de oībꝰ tēporalibꝰ cōmodis intelligendū ē: quoꝝ amiſſionē cū timēt hoīes: ad eternā nō veniūt.Qm̄ deus ī generatiōe iuſta eſt:Id eſt nō eſt ī eis qͥ diligūt ſeculū. Iniuſtūeſt em̄ relinq̄re ſeculoꝝ cōditorē: ⁊ diligereſeculū: Et ẜuire creature potiꝰ qͣꝫ creatori.

Cōſiliū inopis confudiſtis qm̄ dominꝰ ſpēs eius eſt. Id eſt ꝯtempſiſtishumilē aduētū filij dei: qꝛ in eo nō vidiſtispōpam ſeculi: vt hi quos vocabat: in deoſolo ſpem ponerent: nō ī rebꝰ trāſeuntibꝰ.¶ Quis dabit ex ſyon ſalutare iſrael? Subaudit̉ niſi ip̄e cuiꝰ hūilitatē ꝯtēpſiſtꝭ. Ip̄e em̄ in claritate vēturꝰ eſt ad iudiciū viuoꝝ ⁊ mortuoꝝ regnumqꝫ iuſtoꝝ:Ut qm̄ iſto humili aduētu facta eſt cecitaſex ꝑte iſrael: vt plenitudo gentiū intraret:in illo alio fiat qd̓ ſeqͥt̉: ⁊ ſic oīs iſrael ſaluus fieret. Pro iudeis enī Apl̓s etiā illudEſaie teſtimoniū accipit: quo dictum eſt:Ueniet ex ſyon: qͥ auertat impietatem abIacob: Sicut hic poſitū eſt: Quis dabitex ſyon ſalutare iſrael? Cū auerterit dominꝰ captiuitate plebis ſue: exultabit iacob ⁊ letabit̉ iſrael. Repetitio eſt: ſicut ſolet. Nā idē puto eſſe letabit̉iſrael: quod eſt exultabit Iacob.Explicit Tractatꝰ de psͣ. XIII¶ Incipit Tractꝰ de psͣ. XIIIIPſalmus ipſi Dauid.Id Ehoc titulo nulla queſtio eſt.Omine quiſ ꝑegrinabiturin tabernaculo tuo: Ꝙͣqͣꝫ aliqn̄ ponat̉ tabernaculū etiā ꝓ habitatione ſempiterna: tn̄ cū ꝓprie accipit̉tabernaculū: belli res eſt. Un̄ ⁊ ꝯtubernales milites dicunt̉: tāqͣꝫ ſimul habētes tabernacula. Hic ſenſus adiuuat̉ ex eo qd̓dictū eſt: qͥs ꝑegrinabit̉. Ad tp̄s enī cū diabolo dimicamꝰ: ⁊ tūc opꝰ eſt tabernaculo quo nos refugiamꝰ: Qd̓ ſignificat maxime fidē tꝑalis diſpenſatiōis: que ꝓ nobisacta eſt tꝑaliter ꝑ īcarnationē dn̄i. Et qͥsrequieſcet in mote ſctō tuo. Hic fortaſſe iā ip̄am eternā habitationē ſignificatvt montē intelligamꝰ ſuꝑeminētiā caritatis chriſti in vita eternā. ¶ Qui ingreditur ſine macula: ⁊ oꝑatur iuſticiam. Hoc ꝓpoſuit: deinceps id exequit̉.¶ Qui loquitur veritateꝫ in cordeſuo: Nōnulli enī in labijs habent veritatem: ⁊ in corde nō habēt. Tāqͣꝫ ſi aliqͥs doloſe on̄dat viā ſciēs in ea eſſe latrones: etdicat: ſi hac ieris: a latronibꝰ tutꝰ eris: ⁊ cōtingat vt vere non ibi latrones inueniant̉:Ueꝝ ille locutꝰ eſt: ſꝫ nō ī corde ſuo. Aliudem̄ putabat: ⁊ neſciēs verū dixit. Ergo parū ē verū loqͥ: niſi etiā ī corde ita ſit. Quino egit dolū ī līgua ſua. Lingua agit̉dolꝰ: cū aliud ore ꝓfert̉: aliud pectore tegi

Alia lr̄a.fplebē meā.Alia lr̄a.feſcam.

Ais lr̄a.dn̄s.

Alia lr̄a.Aut.

Alia lr̄a.fhabitabit.