PſalmusX.

ita qͥbuſqꝫ noīatis mēbris eiꝰ q̄ in nobis viſibilia ⁊ corporea ſunt: potētias oꝑationūoportet intelligi: ne ſepe iſta repetant̉. Nōem̄ corporeū fas eſt putare: qd̓ dn̄s deꝰ nōſonātem vocē: ſꝫ p̄ꝑationē cordis exaudit.Iudicare pup illo et huili: Id eſtnon ei qͥ cōformat̉ huic ſeculo: neqꝫ ſuperbo. Aliud eſt em̄ iudicare pupillum: aliudiudicare pupillo. Iudicat pupillum: etiaꝫqui cōdemnat. Iudicat autē pupillo: quiꝓ illo ꝓfert ſententiā. Vt nō apponatvltra magnificare ſe hō ſuꝑ terraꝫ.Homīes em̄ ſunt: de quibus dictū eſt: Pone domine legiſlatore ſuper eos: vt ſciantgentes qm̄ homines ſunt. Sed etiā ille quicodem loco intelligit̉ poni ſuꝑ eos: homoerit: De quo nūc dicit̉: Ut non apponat vltra magnificare ſe homo ſuper terrā: cumvenerit ſcilicꝫ filius hominis iudicare pupillo: qui ſe cxuit veterē hominē: atqꝫ hocnodo tanqͣꝫ extulit palrem. Coſt occultaergo filij: de quibꝰ in hoc pſalmo multa dicta ſunt: erūt manifeſta filij: de quibꝰ pauca in fine eiuſdē pſalmi nūc dicta ſunt. Exhis autē titulus factus eſt: que maiorē hicpartē tenent. Poteſt ⁊ ip̄e dies aduētusdomini recte numerari inter occulta filij:qͣꝫuis ip̄a dn̄i p̄ſentia manifeſta futura ſit.De illo em̄ die dictū ē: qd̓ nemo eū ſciret:neqꝫ angeli: neqꝫ virtutes: neqꝫ filius hominis. Quid ergo tam occultum: qͣꝫ id qd̓etiam ip̄i iudici occultū eſſe dictuꝫ eſt: nonad cognoſcendū: ſed ad ꝓdendū? De occultis autē filij: etiā ſi quiſqͣꝫ nō dei filiū ſb̓audire voluerit: ſed ipſius Dauid: cuiusnomini totū pſalteriū tribuit̉ (naꝫ dauiticivtiqꝫ pſalmi appellant̉) voces illas audiatquibus domino dicit̉: Miſerere noſtri filiDauid: atqꝫ ita etiā hoc modo eūdem dominū chriſtū intelligat: de cuius occultisiſte pſalmus inſcriptus eſt. Sic em̄ etiā abangelo dicit̉: Dabit illi deus ſedē Dauidpatris ſui. Nec illa ſentētia huic intellectuicōtraria eſt: qua idem dominꝰ querit a iudeis: Si filiꝰ dauid chriſtus eſt: quō in ſpiritu vocat eum dominū dicens: Dixit dominꝰ dn̄o meo ſede a dextris meis: donecponaꝫ omnes inimicos tuos ſub pedibustuis. Dictū eſt em̄ imperitis: qui qͣꝫuis vēturū chriſtū ſperarent: ẜm hoīem tamē eūexpectarent: nō ẜm qd̓ virtus et ſapientiadei eſt. Docet ergo ibi fidē veriſſimā et ſinceriſſimā: vt ⁊ dominꝰ ſit regis Dauid: ẜmqd̓ eſt verbū in principio: deus apud deū:

per quod facta ſunt omnia: Et filius: ẜmqd̓ factus eſt ex ſemine Dauid ẜm carnē.Non em̄ dicit: nō eſt filius Dauid chriſtꝰ:Sed ſi iam tenetis ꝙ filius ſit eius: diſcitequō ſit dominꝰ eius: vt teneatis in chriſtoꝙ filius hominis eſt: ita em̄ filius Dauideſt: ⁊ nō relinquatis qd̓ filius dei eſt: ita em̄dominꝰ eius eſt.¶ Explicit Tractatus de psͣ. Ix.¶ Incipit Tractatus de psͣ. x.¶ In finem psͣ ipſi Dauid.In A Gua tractatione titulus iſte non inYdiget. Iam em̄ ſatis tractatuꝫ eſt: qͥdſit in finem. Ipſum ergo pſalmi textū videamus: Qui mihi videtur aduerſus hereticos cantādus: qui cōmemorando ⁊ exaggerando multoꝝ in eccleſia peccata: quaſiapud ip̄os iuſti aut omneſ aūt plures ſint:ab vnius eccleſie vere matris vberibꝰ nosauertere atqꝫ arripere moliūtur: affirmantes qd̓ apud ipſos ſit chriſtus: et quaſi pieſtudioſeqꝫ admonētes: vt ad eos trāſeundo tranſmigremꝰ ad chriſtū: quē ſe haberementiunt̉. Notū eſt aūt chriſtū in ꝓphetiacn multis nominibꝰ allegorice inſinuaret̉:etiam montē appellatū. Reſpondendū eſtitaqꝫ iſtis: ⁊ dicendū:N domino cōfido: quō dicitis anime mee: trāſmigra inmontes ſicut paſſer. Unummontē teneo: in quo cōfido: quo dicitis vtad vos tranſeā tanqͣꝫ ml̓ti ſint chriſti? Autſi vos montes eſſe dicitis per ſuꝑbiā: oportet quidē eſſe paſſerem pennatū virtutibuſ⁊ p̄ceptis dei. Sed ea ipſa ꝓhibent volarein iſtos montes: ⁊ in ſuperbis hominibusſpem collocare. Habeo domū vbi requieſcam: qꝛ in domino cōfido. Nam ⁊ paſſerinuenit ſibi domū: Et factus eſt dominusrefugiū pauperi. Dicamꝰ ergo tota fiducia: ne dum chriſtū apud hereticos querimus: amittamus. In domino ꝯfido: quomodo dicitis anime mee: trāſmigra ī mōtem ſic̄ paſſer. Qm̄ ecce peccatores Alia lr̄a.tetenderūt arcu: ꝑauerūt ſagittasſuas ī pharetra: vt ſagittetꝭ ī obſcura luna rectos corde. Terrores iſti ſūtcōminantiū nobis de peccatoribus: vt adſe tanqͣꝫ ad iuſtos trāſeamꝰ. Ecce inquiūt:peccatores tetēderūt arcū. Credo ſcripturas: quas illi carnaliter interp̄tando: venenatas inde ſentētias emittūt. Parauerūtſagittas ſuas ī pharetra: eadē vba ſcꝫ queſcripturaꝝ auctoritate iaculaturi ſūt: ī cor-

c 4

t intenderūt.Alia lr̄a.rin obſcuro.