Pſalmus
bor a ſalutari tuo: qd̓ ē dn̄s nr̄ Ieſus chriſtꝰ virtꝰ ⁊ ſapiētia dei. Ergo eccl̓ia dicit q̄ h̓affligit̉: et ſpe ſalua eſt: qͣꝫdiu occultū ē filijiudiciū: ip̄a ſpe dic̄: Exultabo ſuꝑ ſalutaretuū: qꝛ nūc circūſtrepente ſeu vi: ſeu erroregentiliū: atterit̉. Infixe ſunt gētes incorruptiōe qua fecerunt. Aīaduertequēadmodū ſeruet̉ pena pctōri de oꝑibusſuis: ⁊ quēadmodū q̄ voluerūt ꝑſeqͥ eccleſiā: ī ea corruptiōe ſint fixi: quā ſe inferre arAlia lr̄a. hitrabant̉. Nā int̓ficere corꝑa cupiebant:cū ipſi ī aīa morerent̉. In muſcipulaiſta quā occultauerūt: cop̄henius ēpes eoꝝ. Muſcipula occulta: ē occultacogitatio. Pes aīe: recte intelligit̉ amor:Qui cū prauꝰ ē: vocat̉ cupiditas aut libido. Cū aūt rectꝰ: dilectio vl̓ caritas. Amore em̄ mouet̉: tanqͣꝫ ad locū qͦ tēdit. Locusaūt aīe: nō in ſpacio aliqͣ ē qd̓ forma occupat corꝑis: ſꝫ in delectatōne qͦ ſe ꝑueniſſe ꝑamorē: letat̉. Delectatio aūt ꝑnicioſa: ſeqͥt̉cupiditatē: fructuoſa caritate. Un̄ ⁊ radixdicta ē cupiditas. Radix porro tanqͣꝫ pesarboris intelligit̉. Radix dicta ē ⁊ caritaſ:vbi de ſemībꝰ dn̄s loquit̉: q̄ in petroſis locꝭexeūt: et ſole veniēte areſcūt: qꝛ nō habentaltā radicē. Un̄ ſigͣt eos qͥ gaudēt accipiēdo v̓bū veritatꝭ: ſꝫ cedūt ꝑſecutiōibꝰ: quibꝰſola caritate reſiſtit̉: Et Apl̓us dicit: Ut incaritate radicati ⁊ fundati: poſſitis ꝯp̄hendere. Pes gͦ pctōꝝ: id eſt amor: ꝯp̄hendit̉in muſcipula quā occultāt: Quia cū fraudulētā actionē ꝯfecuta fuerit delectatio: cūeos tradit deꝰ in ꝯcupiſcētiā cordis eoꝝ: iāilla delectatio alligat eoſ: vt inde abrūpereamorē ⁊ ad vtilia ꝯferre nō audeāt: Quiacū conati fuerīt: dolebūt aīo: tanqͣꝫ pedē d̓cōpede exuere cupiētes. Cui dolori ſuccūbētes: a ꝑnicioſis delectatōibꝰ nolūt abſcedere. In muſcipula gͦ quā occultauerūt: ideſt ī fraudulēto ꝯſilio: ꝯp̄hēſus ē pes eoꝝ:amor ſcꝫ qͥ ꝑ fraudē ꝑuenit ad vanā leticiāqͣ ꝯꝑat̉ dolor. Cognoſcet̉ dn̄s iudicia facies: Hec ſunt iudicia dei: Nō abilla tranqͥllitate btītudinis ſue: nec a ſecretis ſapientie quibꝰ recipiunt̉ btē aīe: ꝓfert̉ferrū: aut ignis: aut beſtie: aut aliqͥd tale qͦcrucient̉ pctōres. Sꝫ quō cruciant̉: et quofacit dn̄s iudiciū? In opibus manuūſuaꝝ cop̄henſus ē pctor. Hic int̓ponit̉ canticū diapſalmatꝭ: qͣſi occulta leticiaquātū exiſtimare poſſumꝰ: ſeꝑatiōis q̄ nūcſit: nō locis: ſꝫ affectiōibꝰ aīoꝝ: int̓ pctōres⁊ iuſtos: ſic̄ granoꝝ a paleis adhuc ī area.
IXEt ſeqͥt̉: Cōuertant̉ pct̄ōres ī infernu: Id eſt dent̉ ī manꝰ ſuas cū eis parcit̉:⁊ illaq̄ent̉ delectatiōe mortifera. Oēs getes que obliuiſcunt̉ deū. Quia ſic noꝓbauerūt deū hr̄e ī noticia: dedit illos deꝰī reprobū ſenſū. Quia nō ī fine obliuio erit pauꝑis: Qui videt̉ nūc ī obliuione eſſe: cuꝫ pctōres felicitate hꝰ ſeculiflorere exiſtimant̉: ⁊ iuſti laborare. Sꝫ ꝑa Alia ltiētia: īquit: paupeꝝ n̄ᶠ ꝑiet īeternū.Quapropt̓ nūc patiētia op ē ad ꝑferēdoſmalos: qui iā volūtatibꝰ ſeꝑati ſunt. donecetiā vltimo iudicio ſeꝑarent̉: Exurgedn̄e nōʸ p̄ualeat hō: Implorat̉ futurū ſcōſiudiciū: Sꝫ anteqͣꝫ veniat: Iudicent̉: īqͥt: gētes ī cōſpectu tuo. Hoc ē in occulto: qd̓ dr̄ cora deo: paucis ſanctꝭ ⁊ iuſtꝭintelligētibꝰ. Cōſtitue dn̄e legiſ latore ſuꝑ eos: Uidet̉ mihi Antichriſtū ſignificare. De qͦ Apl̓s dicit: Cuꝫ reuelabit̉hō peccati. Vt ſciāt gētes qm̄ hoīesſunt. Ut qͥ nolūt liberari a filio dei: ⁊ ꝑtinere ad filiū homīs: et eſſe filij hoīm: id eſtnoui homīes: ſeruiāt homī: id eſt veteri homini pctōri: qm̄ homīes ſunt: Et qꝛ ille adtantū culmē inanis gl̓ie venturꝰ credit̉: tāta ei licebit facere: ⁊ ī oēs hoīes: et ī ſāctosdei: vt tūc v̓e nōnulli infirmi arbitrent̉ deūres hūanas negligere. Int̓poſito diapſalmate: ſubijcit tanqͣꝫ vocē gemētiū ⁊ querētiū cur iudiciū differat̉? Ut quid dn̄e Aliayinqͥtᶠ diſceſſiſti loge? Deinde qͥ ſic q̄ſi freceſuit tāqͣꝫ repēte intellexerit: aut qͣſi ſciēs int̓rogauerit vt doceret: ſubiecit dicēs: Deſpicis ī opportunitatibꝰ ī tribulatiᶠ mbionibꝰ. Id eſt opportune deſpicꝭ ⁊ facꝭ tribulatiōes: ad inflāmādos aīos deſiderioaduētus tui. His em̄ iocūdior eſt fons illevite: qͥ multū ſitierīt: Itaqꝫ inſinuat cōſiliūdilatiōis dicēs: Gū ſuꝑbit impiꝰ accendit̉ pauꝑ: Mirū ē ⁊ verū: quāto ſtudio bone ſpei ꝑuuli accēdant̉ ad recte viuēdum: ꝯꝑatiōe peccātiū. Quo myſterioagit̉: vt etiā hereſes eē ꝑmittant̉: Nō qꝛ ip̄iheretici hͦ volūt: ſꝫ qꝛ hͦ de peccatꝭ eoꝝ diuina oꝑat̉ ꝓuidētia: Que lucē facit et ordinat: tenebras aūt tm̄ ordinat: vt ſit eaꝝ cōꝑatiōe lux gratior. Sicut hereticoꝝ cōꝑatōne iocūdior ē inuētio veritatis. Ea qͥppeꝯꝑatōe ꝓbati: manifeſti fiūt int̓ hoīes: qui Aliadeo noti ſūt. Cōprehędunt̉ ī cogi cōſiltatiōibꝰ ſuis quibꝰ cogitant. Id eſtmale cogitatiōes eoꝝ: vīcula illis fiūt: Sꝫqͣre fiūt vincula? Qm̄ laudat̉ pct̄ōꝫ
r In laq̄o iſtoquē ꝯpſconde
Ilia lr̄a.f interitū quē
Alia lifqm̄.
Alia
vibu
Alial