Pſalmus
trāſeuntiū: nec in formis corpoꝝ varie coloratꝭ: nec in vanitatibꝰ laudis hūane: necin cōiugio ⁊ prole moritura: nec in ſuperfluis temꝑaliū diuitiarum: nec in cōquiſitiōe huiꝰ ſeculi: ſiue q̄ locoꝝ ſpatijs tēdit̉:ſiue q̄ ſucceſſione tꝑis voluit̉: Sꝫ letabor⁊ exultabo in te: videlꝫ in occultꝭ filij: vbiſignatū ē in nobis lumē vultꝰ tui dn̄e. Etem̄ abſcōdis eos inqͥt: ī abſcōdito vultustui. Letabit̉ gͦ ⁊ exultabit in te: qͥ narrat omnia mirabilia tua. Narrabit aūt mirabiliatua: ſiquidē nūc ꝑ ꝓphētiā dictū eſt ille: qͥnō venit volūtate ſua facere: ſꝫ volūtatē eiꝰqui eū miſit. Iā .n. incipit apparere ꝑſonadn̄i: in hͦ pſalmo loq̄ns. Nā ſequit̉. Pſallam nomini tuo altiſſime.In cōuertēdo inimicum meū retrorſum.Huiꝰ gͦ inimicꝰ qn̄ retro ꝯuerſus ē? An qn̄ei dictū eſt: Redi retro ſathanas. Tūc .n.qͥ tēptando ſe p̄ponere cupiebat: retro factus ē: n̄ decipiēdo tēptatū: ⁊ in eū nihil valēdo. Retro em̄ ſūt terreni hoīes. Celeſtꝭaūt hō prior factꝰ eſt: qͣꝫuis pꝰ venerit. Primus em̄ hō d̓ terra terrenꝰ. Scd̓s hō de celo celeſtꝭ. Sꝫ d̓ ip̄a ſtirpe vēiebat: a qͦ dictūeſt: Qui pꝰ me venit: ante me factꝰ eſt. EtApl̓s: ea q̄ retro ſūt obliuiſcit̉: ⁊ in ea q̄ an̄ſūt ſe extēdit. Cōuerſus eſt igit̉ inimicꝰ retro: poſtqͣꝫ nō valuit homine celeſtē decipere tēptatū: ⁊ ſe ad terrenos cōuertit vbidn̄ari pōt. Quapropter nullus hoīm eū p̄cedit ⁊ retro eū eē facit: niſi qͥ deponēs imaginē terreni hoīs: portauerit imaginē celeſtis. Iā vero ſi qd̓ dictū ē: inimicū meū: generalit̓ pctōrē vel gentilē hoīem magis volumꝰ acciꝑe: n̄ erit abſurdū. Nec pena eritqd̓ dictū ē In ꝯuertēdo īimicū meū retrorſū: ſꝫ beneficiū: Et tale bn̄ficiū: vt huic cōparari nihil poſſit. Quid em̄ beatiꝰ: qͣꝫ deponere ſuꝑbiā: ⁊ nō velle chriſtū p̄cedere:veluti ſan ſit: cui medicꝰ nō ſit neceſſariꝰ:ſꝫ malle retro ire poſt Chriſtū: qͥ diſcipuluꝫvocās vt ꝑficiat̉: dicit: Ueni ſequere meSꝫ tn̄ accōmodatiꝰ de diabolo dictū ītelligit̉: In ꝯuertēdo inimicū meū retrorſuꝫ.Diabolꝰ qͥppe retrorſum ꝯuerſus ē etiā inꝑſecutiōe iuſtoꝝ: ⁊ multo vtilius ꝑſecutoreſt: qͣꝫ ſi dux ⁊ pͥnceps p̄iret. Pſallēdū eſtigit̉ nō ī altiſſimi: in ꝯuertēdo inimicū meūretrorſū: qm̄ malle debemꝰ eū ꝑſequētē fugere qͣꝫ ducentē ſeqͥ. Habemꝰ em̄ quo fugiamꝰ ⁊ abſcōdamur ī occultꝭ filij: qꝛ dn̄sfactus ē refugiū nobis. Infirmabūtur⁊ peribūt a facie tua. Qui infirmabū-
IX.tur ⁊ ꝑibūt: niſi iniqͥ ⁊ impij? Infirmabūt̉:dū nihil valebūt. Et ꝑibūt: qꝛ nō erūt īpija facie dei: id eſt a cognitiōe dei: ſic̄ ꝑijt illeqͥ dixit: Uiuo aūt iā nō ego: viuit aūt ī mechriſtꝰ. Sed qͣre infirmabunt̉ ⁊ ꝑibūt ipij afacie tua? Qm feciſti iudiciū meu:inqͥt: ⁊ cauſa mea. Id ē iudiciū illd̓ in qͦiudicari viſus ſum: meū feciſti. Et cām illāin qͣ me iuſtū et īnocentē hoīes dānauerūtmeā feciſti. Hec em̄ ei militauerūt ad nr̄aꝫliberationē: ſic̄ et naute dicūt: ventū ſuū q̄vtunt̉ ad bn̄ nauigandū. Sędiſti ſuperthronū qͥ iudicas eqͥtate. Siue filiuspr̄i dicat: qͥ etiaꝫ illud dixit: Nō hr̄es in mepoteſtatē: niſi tibi datū fuiſſet deſuꝑ. Idipſum ad eqͥtatē pr̄is ⁊ ad occl̓ta ſua referēs:qd̓ iudex hoīm ad vtilitatē hoīm iudicatꝰē: Siue hō dicat deo: Sediſti ſuꝑ thronū qͥiudicas eqͥtatē: animā ſuā thronū eiꝰ appellās: vt corpꝰ ſit fortaſſe terra q̄ ſcabellū pedum eiꝰ dicta ē. Deꝰ em̄ erat i chriſto mūdū recōciliās ſibi: Siue eccl̓ia iaꝫ ꝑfecta etſine macula ⁊ ruga: digna ſcꝫ occultis filij:qꝛ introduxit eam rex ī cubiculū ſuū: dicatſpōſo ſuo: Sediſti ſuꝑ thronū qui iudicaseqͥtatē: qꝛ reſurrexiſti a mortuis: ⁊ aſcendiſti in celū: et ſedes ad dexterā pr̄is. Quelibet ergo harum ſententia placeat: quo iſteverſus referat̉: regulam fidei non excedit.Increpaſti gētes ⁊ perijt impiꝰ.Cōueniētiꝰ hͦ dn̄o Ieſu chriſto dici: qͣꝫ ipſūdicere: accipimꝰ. Quis em̄ aliꝰ increpauitgentes: ⁊ perijt impiꝰ: niſi qͥ poſtea qͣꝫ aſcēdit in celū miſit ſpīſctm̄: qͦ cōpleti apl̓i: cūfiducia p̄dicarēt v̓bū dei: et peccata hoīmlibere arguerēt? Qua increpatōe ꝑijt īpiꝰ:qꝛ iuſtificatꝰ ē impiꝰ: ⁊ factꝰ eſt pius. Nome eorū deleſti in ſeculū: et ī ſeculuſeculi. Deletū ē nomē īpioꝝ. Nō em̄ appellāt̉ impij: qͥ deo vero credūt. Delet̉ aūtnomē eoꝝ ī ſeculū: id eſt qͣꝫdiu tꝑale ſecl̓mvoluit̉. Et ī ſeculū ſeculi: Quid ē ſeculū ſeculi: niſi cuiꝰ effigiē ⁊ tanqͣꝫ vmbrā habꝫ hͦſeculū? Uiciſſitudine em̄ tēpoꝝ ſibi ſuccedētiū: dū luna minuit̉ et rurſus implet̉: dūſol omni anno locū ſuū repetit: dū ver: veleſtas: vl̓ autūnꝰ: vel hyems ſic trāſit vt redeat: eternitatꝭ quedaꝫ imitatio ē. Sꝫ huiꝰſeculi ſeculū ē: qd̓ incōmutabili eternitatecōſiſtit. Sicut v̓ſus in aīo: ⁊ v̓ſus in voce.Ille intelligit̉: iſte audit̉. Et ille iſtū modificat. Et iō ille ī arte oꝑat̉ ⁊ manet: iſte ī aereſonat ⁊ trāſit. Sic huiꝰ mutabilis ſecl̓i mo-
Alia lr̄a.eternū.