Druckschrift 
Aurelij Augustini Prima Quinquagena (1489)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

IXPſalmus

tētia pn̄tis loci ꝯſideret̉ qd̓ ſil̓itudinē d̓r.Hec eſt em̄ dn̄ica apl̓ica diſciplina. Repetamꝰ vltimū verſum: etiā in pͥncipiopſalmi ponit̉: laudemꝰ deū dicentes.Dn̄e dn̄s noſter: qͣꝫ admirabile ēnomē tuū in vniuerſa terra. Decenter qͥppe poſt textū ſermoīs ad caput reditur: quo totus idē ſermo referēdus eſt. Explicit Tractatꝰ pſalmo. VIII Incipit Tractatus de pſalmo. X.In fi Pſalmi huiꝰ inſcriptio eſt.ne occultis filij. Psͣ ip̄i Dauid.Eoccultis filij q̄ri pōt. Sꝫ qꝛ addit cuiꝰ: ip̄m vnigenitū dei filiū oꝑtetintelligi. Ubi em̄ de filio Dauid pſalmꝰ inſcriptꝰ ē. fugeret inqͥt a facie Abſalonfilij ſui: nomē eiꝰ dictū eēt: ob latere poſſet de diceret̉: tn̄ dictuꝫ ē tm̄a facie Abſalō filij: ſꝫ additū ē ſui. Hic v̓o qd̓ additū eſt ſui: qd̓ de gētibꝰ ml̓tadic: pōt recte accipi Abſalō. Neqꝫ em̄bellū qd̓ pr̄e ille ꝑditꝰ geſſit: vllomō adgētes ꝑtinet: ppl̓us tm̄ iſrl̓ aduerſus ſeibi diuiſus ſit. Canit̉ itaqꝫ iſte pſalmꝰ occultis vnigeniti filij dei. ip̄e dn̄s cuꝫſine additamēto ponit filiū: ſeip̄m vnigeni vult intelligi: vbi ait: Si vos filiꝰ liberauerit: tūc vere liberi eritꝭ. em̄ dixit: filiꝰdei: ſed tm̄ dicēdo filiꝰ: dat intelligi cuiꝰ ſitfiliꝰ. Quā locutionē recipit niſi excellētia eiꝰ ita loqͥmur: vt etiā ſi nominemꝰ: poſſit intelligi. Ita em̄ dicimꝰ: pluit:ſerenat: tonat: ſi ſūt alia: nec addimusqͥs id faciat: qꝛ oīm mētibꝰ ſpōte ſeſe offertexcellētia faciētꝭ: nec v̓ba deſiderat. Queſūt igit̉ occulta filij? In v̓bo pͥmū ītelligē eſt aliqͣ filij maīfeſta: a qͥbus diſtinguunt̉ hec appellant̉ occulta. Ꝙͣobrē qm̄duos aduētus dn̄i credimꝰ: Unū p̄teritūquē iudei intellexer̄t: Alteꝝ futuꝝ: quēvtriqꝫ ſperamꝰ. Et qm̄ iſte quē iudei intellexer̄t: gētibꝰ ꝓfuit: incōueniēter accipit̉ de aduētu dici occultꝭ filij: vbi cecitas ex ꝑte in iſrl̓ facta ē: vt plenitudotiū ītraret. Duo etiā iudicia inſinuāt̉ ſcpͥturas: ſi qͥs aduertat: Unū occl̓tū: Alterūmāifeſtū. Occultū nūc agit̉. De Apl̓usPetrꝰ dixit: Tp̄us ē vt iudiciū incipiat adomo dn̄i. Occultū itaqꝫ iudiciū: ē pena nunc vnuſqͥſqꝫ hoīm: aut exercet̉ ad purgationem: aut admonetur ad cōuerſionē:aūt ſi cōtēpſerit vocationeꝫ diſciplinamdei: excecatur ad damnationē. Iudiciumaūt manifeſtū: eſt venturus eſt dn̄s iudi

care viuos mortuos: oībus fatentibꝰeſſe a bonis p̄mia malis ſupplicia tribuunt̉. Sed tūc illa ꝯfeſſio: ad remedium malorū: ſed ad cumulū dānatiōis valebit. De his duobꝰ iudicijs vno occultoalio manifeſto: videt̉ mihi dn̄s dixiſſe: vbiait: Qui in me credit: trāſiet morte ad vi: nec in iudiciū veniet: in iudiciū ſcꝫ manifeſtū. Nam hoc qd̓ tranſit de morte advitā nōnullā afflictionē: qꝛ flagellat dominus oēm filiū quē recipit: iudiciū occul eſt. Qui aūt credit inquit: iudicatus eſt: id eſt iſto occulto iudicio: p̄paratus ē ad illud manifeſtū. Hec duo iudiciaetiā in Sapīa legimꝰ: vbi ſcriptū ē: Propter tanqͣꝫ pueris inſenſatꝭ iudiciū in deriſū dediſti. Hi aūt iudicio correcti:dignū dei iudiciū exꝑti ſūt. Qui corrigunt̉ iſto occulto iudicio: digniſſime illomāifeſto punient̉. Quocirca in pſalmoobſeruāda ſunt occulta filij: id eſt hūiliseiꝰ aduentꝰ: ꝓfuit gentibꝰ: cecitate iudeoꝝ: pena nūc occulte agit̉: nōdūnatione peccantiū: ſed aut exercitatiōeuerſoꝝ: aut admonitiōe vt cōuertant̉: autcecitate vt dānationi p̄parent̉: qui cōuerti noluerint.Onfitebor tibi domine ī toto corde meo. Non in toto corde ꝯfitet̉ deo: de ꝓuidentia eiusin aliqͦ dubitat: Sꝫ qui cernit occulta ſapiētie dei: qͣꝫtū ſit inuiſibile p̄miū eiꝰ: qui dicit: gaudemꝰ in tribulationibꝰ: quēadmo oēs cruciatꝰ corꝑaliter inferūtur: autexerceāt cōuerſos ad deū: aut vt ꝯuertant̉admoneāt: aut iuſte dānationi vltime p̄parēt obduratos. Et ſic oīa ad diuine ꝓuidētie regimē referant̉: ſtulti qͣſi caſu temere nulla diuīa adminiſtratiōe fieri putāt.Narrabo oīa mirabilia tua. Narrat oīa mirabilia dei: ea ſolū in corꝑibus palā: ſꝫ in animis qͥdē inuiſibiliter: ſꝫge ſublimiꝰ excellētius fieri videt. terreni hoīes oculis dediti: magis mirāturreſurrexiſſe in corꝑe mortuum Lazaruꝫ: qͣꝫreſurrexiſſe in aīa ꝑſecutorē Paulū. Sedqm̄ viſibile miraculū ad illumīationē aīaꝫvocat: inuiſibile aūt vocata venit illuminat: oīa narrat mirabilia dei: credēs viſibilibꝰ ad intelligēda īuiſibilia trāſitū fac̄.Letabor exultabo in te. iamin ſcl̓o: in voluptate ꝯtrectatiōis corpoꝝ: nec in palati lingue ſaporibꝰ: nec inſuauitate odorū: nec in iocūditate ſonorū