PſalmusVII
um. Sꝫ qm̄ nō ſolū dictū eſt: ſordidus ſordeſcat adhuc: ſed etiā dictū eſt: iuſtus iuſtior fiat: annectit ⁊ dicit: L1ᵐ oirige iuFt r d̓ſtum: ſcrutas corda ⁊ renes deus.Quō gͦ iuſtꝰ dirigi pōt: niſi in occulto: qn̄etiā eccleſia illa que initio tꝑm chriſtianorū: cū ad huc ꝑſecutiōe ſeculariū hominūſancti p̄merent̉: miranda videbat̉ hoībus.Nunc poſtqͣꝫ in tanto culmine nomē cepiteſſe chriſtianū: creuit hypocriſis: id ē ſimulatio: eoꝝ ſcꝫ qͥ noīe chriſtiano: malūt hōibus placere qͣꝫ deo. Quō ergo dirigitur iuſtus in tanta ꝯfuſione ſimulatiōis: niſi dūſcrutatur corda ⁊ renes deꝰ: vidēs oīm cogitationes q̄ noīe cordis ſignificate ſunt: ⁊delectationes q̄ nomine renū intelligunt̉.Recte quippe tꝑaliū ⁊ terrenarū rerū delectatio: renibꝰ tribuitur: qꝛ ⁊ ip̄a ꝑs eſt inferior hominis: ⁊ ea regio eſt vbi carnalisgenerationis voluptas habitat: per quaꝫin hanc erūnoſam ⁊ fallacis leticie vitā: ꝑſucceſſionē ꝓlis natura hūana trāſfundit̉.Scrutās gͦ cor noſtrū deꝰ: ⁊ ꝑſpiciens ibieſſe vbi eſt theſaurꝰ nr̄: id eſt in celis: Scrutās etiā reneſ: ⁊ ꝑſpiciēs nō nos acqͥeſcerecarni ⁊ ſanguini: ſꝫ delectari in dn̄o: dirigitiuſtū in ipſa ꝯſciētia corā ſe: vbi nullus hominū videt: ſꝫ ſolus ille qͥ ꝑſpicit qͥd quiſqꝫcogitet: ⁊ quid quēqꝫ delectet. Finis .n. cūre delectatio eſt: qꝛ eo qͥſqꝫ curis ⁊ cogitationibꝰ nititur: vt ad ſuā delectatione ꝑueniat. Uidet igit̉ curas noſtras: qui ſcrutat̉cor. Uidet aūt fines curarū: id eſt delectationes: qui ꝑſcrutat̉ renes. Ut cū inuenerit: nō ad ꝯcupiſcentiā carnis: neqꝫ ad cōcupiſcentiā oculoꝝ: neqꝫ ad ambitionē ſeculi: q̄ oīa trāſeunt tanqͣꝫ vmbra: inclinaricuras noſtras: ſꝫ ad gaudia rerū eternaruꝫſuſtolli: que nulla cōmutatiōe violant̉: dirigit iuſtū ſcrutās corda ⁊ renes deꝰ. Opera enī noſtra q̄ factis ⁊ dictis oꝑamur: pn̄teſſe nota hoībus: ſed quo aīo fiant: ⁊ quoꝑ illa ꝑuenire cupiam: ſolus ille notuit qͥſcrutat̉ corda ⁊ renes deꝰ.Iuſtuᶠ auxiliū meū a dn̄o: qui ſaluos facit rectos corde. Duo ſunt officia medicine:Unū q̄ ſanat̉ infirmitas: Alterū qͦ ſanitascuſtodit̉. Iuxta illud pͥmū: dictū ē in ſuꝑiore pſalmo: Miſerere mei dn̄e: qm̄ infirmus ſū. Iuxta hͦ alterū: in hoc pſalmo dicit̉: Si eſt iniqͥtas in manibꝰ meis? Si reddidi retribuētibꝰ mihi mala: decidā meritoab inimicꝭ meis inanis. Ibi enī infirmusvt liberet̉. Hic iā ſanus ne corrūpat̉: orat.
Iuxta illud: ibi dicit̉: Saluuꝫ me fac ꝓpt̓miſcd̓iaꝫ tuā. Iuxta iſtud: h̓ dicit̉: Iudicame dn̄e ẜm iuſticiā meā. Ibi enī: vt a morbo euadat remediū: h̓ aūt: ne in morbū recidat tuitionē petit. Iuxta illd̓: dicit̉: Saluū me fac̄ dn̄e ẜm miſcd̓iam tuā. Iuxta hͦd̓r: Iuſtū auxiliū meū a dn̄o: qͥ ſaluos facit rectos corde. Et illa em̄ ⁊ iſta ſaluos facit. Sꝫ illa ex egritudine ad ſalutē trāſfert:hec in ipſa ſalutē ꝯſeruat. Itaqꝫ ibi: miſericors auxiliū eſt: qꝛ nullum habet meritūpctōr qͥ adhuc iuſtificari deſiderat: credēsin eū qͥ iuſtificat impiū. Hic aūt: iuſtū auxiliū eſt: qd̓ iam iuſto tribuit̉. Dicat gͦ ibi:peccator: qui dixit: Infirmus ſum: Saluūme fac domine ꝓpter miſericordiā tuam.Et dicat hic iuſtus: qui dixit: Si reddidiretribuētibus mihi mala. Iuſtū auxiliummeū a domino: qui faluos facit rectos corde. Si enī medicinā exhibet qua ſanemurinfirmi: quātomagis eā qua cuſtodiamurſani. Quoniā ſi cū adhuc peccatores eſſemus: chriſtus ꝓ nobis mortuus eſt: quantomagis nunc iuſtificati: ſalui erimus abira ꝑ ipſum. Iuſtū auxiliū meū a dominoqui ſaluos facit rectos corde. Dirigit iuſtū: ſcrutās corda ⁊ renes deus. Iuſto aūtauxilio: ſaluos facit rectos corde. Non ſicut ſcrutat̉ corda et renes: ita ſaluos facitrectos corde ⁊ renibus: quia cogitationesmale ſunt in prauo corde: ⁊ bone in recto corde. Delectationes autem non bonead renes pertinent: quia inferiores ſunt atqꝫ terrene. Bone vero non ad renes: ſedad ipſum cor. Propterea nō ita dici poſſunt recti renibus: ſicut dicuntur recti corde. Cum iam vbi cogitatio: ibi et delectatio eſt. Quod fieri non poteſt: niſi cū diuina atqꝫ eterna cogitantur. Dediſti inquitleticiaꝫ in corde meo: cū dixiſſet: Signatūeſt ſuper nos lumē vultus tui domine. Nāphantaſmata reꝝ temporaliū que ſibi animus fingit: cuꝫ ſe ſpe vana mortaliqꝫ iactatur: qͣꝫuis inanibꝰ imaginatiōibꝰ afferāt ſepe deliram inſanāqꝫ leticiam: non tamencordi hec delectatio: ſed renibus tribuēdaeſt: quia ille omnes imaginationes de inferioribus: hoc eſt terrenis carnalibuſqꝫ rebus attracte ſunt. Ita fit: vt ſcrutās corda⁊ renes deus: ⁊ ꝑſpiciens in corde rectascogitationes: in renibus nullas delectationes: iuſtū auxiliū p̄beat rectis corde: vbimundis cogitationibus ſuperne delectationes ſociantur. Et ideo in alio pſalmo cū
Alialr̄ariſutoriū
elalr̄a.Idiriges